“Αναχώρησε” για να διδάξει με το ήθος του κι άλλους μαθητές του, ο “Νέστορας της Ελληνικής Λαογραφίας” ο Απεραθίτης Ομ. Καθηγητής της Λαογραφίας ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ.
“Γλυκός, πράος και μειλίχιος άνθρωπος, υπήρξε γενικότερα προσηνής και αγαπητός από τους συναδέλφους και τους μαθητές του. Στήριξε το έργο του στην αγάπη για τον Ελληνισμό και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νάξο, με την ιστορία και τον λαϊκό πολιτισμό της οποίας ασχολήθηκε επί μακρόν. Αποτελεί, γι’ αυτό, υπόδειγμα επιστήμονα αφοσιωμένου στο έργο του, υπόδειγμα συνέπειας και ήθους για όλους τους μεταγενέστεροι λαογράφους”.
Διαβάστε περισσότερα στα " χορομπαλλ(ό)ματα"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010
Μνήμη Δημητρίου Β. Οικονομίδη
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010
Μια περιζήτητη νύφη και με … προίκα!
“Φίλοι και συμπατριώτες
Παρακολουθώ τις σκοτεινές διαβουλεύσεις που γίνονται γύρω από τα πρόσωπα των υποψηφίων δημάρχων και έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα.
Κανείς δεν σκέφτεται τη Νάξο.
Σκέφτονται πως θα νικήσουν το Μαράκη και την άλλη μέρα ας γίνει γης Μαδιάμ.
Προτείνουν κάποιοι κάποιους που και οι ίδιοι δεν τους εμπιστεύονται, δεν τους στηρίζουν, τους υπονομεύουν και ψάχνουν για κοινής αποδοχής και ψύλλους στ’ άχυρα.
Θα τους πω εγώ με το φτωχό μου μυαλό τη λύση.
Προτείνω την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΙΔΕΡΗ και πιστεύω ότι είναι η μόνη που από ‘κει ψηλά θα δει και τα φτωχά χωριά και τη Δονούσα και τα Κουφονήσα και όλη τη Νάξο.
Αρκεί να την υποστηρίξουνε με τη ψυχή τους, να μην της κάνουνε αυτά που κάνουνε στους άλλους και να την αφήσουνε μόνη της να χαράξει την πορεία της.
Σκεφτείτε το καλά και σας χαιρετώ.”
Blog: το mail μόλις ελήφθει, είναι ώρα φαγητού και μας άνοιξε πολύ την όρεξη!
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
ΤΟ “ΜΝΗΜΟΝΙΟ” ΕΧΕΙ ΚΑΙ…ΝΑΞΙΩΤΙΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
ΜΟΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΟΥ «Θέλω να χαστουκίσω όσους μας έφεραν εδώ»
Στο χθεσινό ΒΗΜΑ(όχι αυτό της Νάξου) διαβάσαμε ότι η Μόνα (Λεμονιά) Παπαδάκου , 32 ετών, από τη Νάξο, είναι σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Και όχι μόνο αυτό. Συμμετείχε στην ομάδα υποστήριξης των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τη λεγόμενη “τρόικα”.
«Οι διαπραγματεύσεις αυτές είχαν αποτέλεσμα να κόψουν τη σύνταξη του πατέρα μου, να κόψουν τη σύνταξη της μητέρας του κ. Παπακωνσταντίνου και τον δικό μου μισθό. Έκοψαν ακόμη και τον μισθό του υπουργού. Δεν ήταν καθόλου ευχάριστη κατάσταση» έλεγε σε συνεργάτες της μόλις ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις.
Φανταστείτε να μη διαπραγματευόμαστε κιόλας. Ή μήπως παραδοθήκαμε αμαχητί; Τώρα, αν διαβάζουμε καλά κόπηκαν(όχι περι-κόπηκαν)οι συντάξεις και οι μισθοί ή μήπως περιγράφει την προοπτική;
Η Μόνα,μας αρέσει καλύτερα το Λεμονιά, που θυμίζει λεμονανθούς και είναι πιο αισιόδοξο-τέλειωσε το Λύκειο Νάξου και ο πατέρας της-μη Νάξιος στην καταγωγή- δουλεύει στο φαρμακείο Δελλαρόκα, ενώ η Ναξιώτισσα μάνα της-το γένος Αρτσάνου-είχε κατάστημα ειδών ένδυσης στη Χώρα.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ
Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010
Ο Νίκος Λεβογιάννης δηλώνει παρών;
Με μια ενδιαφέρουσα, εμπεριστατωμένη και άκρως πολιτική παρέμβαση στο ΚΟΡΩΝΙΔΑ ΝΑΞΟΥ, μετά από αρκετό καιρό, αλλά σε κρίσιμο χρονικά σημείο, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κάνει αισθητή την πολιτική του παρουσία.
Με τίτλο:
“Οι πραγματικοί υπεύθυνοι
για την ακύρωση του νέου λιμανιού της Νάξου”
για την ακύρωση του νέου λιμανιού της Νάξου”
… επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα «καυτό» θέμα και οι λεπτομέρειες ΕΔΩ
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Απάντηση σε «ρηχές αλλά και πολύ άρρωστες ... φαντασιώσεις»
Καλησπέρα στους φίλους του μπλοκ σας και σε εσάς κ. Α-Νάξιε.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω σχετικά με την “ανόητη, ανενημέρωτη, ψηφοθηρική η απελπισμένη για να κερδίσει εντυπώσεις λόγο ανυπαρξίας” καταγγελίας, Ανεξάρτητης Δημοτικής Συμβούλου του Δήμου Γαλατσίου που προσπαθεί να με εμπλέξει στις φαντασιώσεις της που δυστυχώς είναι πολύ ρηχές αλλά και πολύ άρρωστες....
Κάθε τέλος χρόνου το Κ.Α.Π.Η. Του Δήμου Γαλατσίου καταθέτει σχέδιο δράσης που το παραλαμβάνει ο επόμενος Πρόεδρος, αλλά και προγραμματίζει μια “μεγάλη εκδρομή” για μεγάλο αριθμό μελών του.
Η εκδρομή αυτή πραγματοποιείται μετά από απόφαση για την τοποθεσία από τον Πρόεδρο, το ΔΣ, και αφού έχει προταθεί από τις ομάδες εκδρομών των μελών του Κ.Α.Π.Η.
Η συγκεκριμένη εκδρομή στη Νάξο ακολούθησε αυτή τη διαδικασία επιλογής, προϋπολογίστηκε στον προϋπολογισμό του Κ.Α.Π.Η. Από το ΔΣ του Κ.Α.Π.Η. Αλλά και ψηφίστηκε από το Δημοτικό συμβούλιο. Έγινε νόμιμος διαγωνισμός, πέρασε ξανά από το συμβούλιο του Κ.Α.Π.Η. , και έφυγε για την Περιφέρεια για να γυρίσει υπογεγραμμένος και εγκεκριμένος, νομιμότατος......σαν εκδρομή και σαν δαπάνη.......
Και ερχόμαστε στην πρόθεση.
Τα άτομα της 3ης ηλικίας σαν τους γονείς μου αλλά και τους δικού σας, έχουν περάσει τόσα στη ζωή τους που εμείς δεν μπορούμε να τα φανταστούμε καν. Έχουν πληρώσει αλλά και ακόμα πληρώνουν, φόρους και δημοτικά τέλη, κρατήσεις και λογαριασμούς που στήριξαν για πολλά χρόνια το κράτος μας, αλλά στερήθηκαν γιαυτό με πολλούς τρόπους.
Δικαίωμά τους αλλά και υποχρέωσή μας εμάς που ασχολούμαστε με την τοπική αυτοδιοίκηση, να τους υπηρετούμε και να τους προσφέρουμε τα μέγιστα....Μήπως δεν το αξίζουν;
Και αν δεν κάνουμε καλά τη δουλειά μας, οι πολίτες θα μας στείλουν σπίτι μας και πολύ καλά θα κάνουν....Μας εκλέγουν και πληρωνόμαστε γιαυτό...
Η Νάξος μας είναι ένας υπέροχος προορισμός για διακοπές, είναι πανέμορφη και σίγουρα θα καμαρώνετε και εσείς για την φιλοξενία των συμπατριωτών μας που ζουν στο νησί.
Μην ξεχνάμε τι δύσκολοι καιροί έρχονται για τον τουρισμό μας αλλά και τι μαρασμός θα έρθει στο νησί μας μετά από το οικονομικό τερατούργημα της εποχής..
Αγαπητοί μου. Λατρεύω το νησί μας και φυσικό είναι για έναν άνθρωπο που αγαπάει τον τόπο του να προσπαθεί να τον ενισχύσει από οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκεται.
Αδράχνω λοιπόν την ευκαιρία της θέσης της οποίας βρίσκομαι και προσπαθώ να συνδυάσω:
• το καθήκον μου σαν Πρόεδρος απέναντι στα μέλη
• σαν καλό παιδί απέναντι στους “εκατοντάδες γονείς του”
• σαν υπερήφανη για τον τόπο της Ναξιώτησα
• σαν φιλόξενος άνθρωπος
• πάντα με τιμιότητα και έντιμα μέσα
Φέρνω στο Σπίτι μου τους γονείς μου και να τους φιλοξενώ...
Δεν γνωρίζω καλύτερα αλλά και δεν αγαπώ περισσότερο άλλο τόπο από την Νάξο.
Αυτό έχω, αυτό ξέρω και αυτό προσφέρω στους ανθρώπους που αγαπώ...μοιράζομαι...δίνω τη δυνατότητα στους ανθρώπους αυτούς να περάσουν όμορφα, και να αναζητήσουν να επιστρέψουν κάποτε να κάνουν διακοπές εδώ με την οικογένειά τους.
Κάντε μια βόλτα στα χωριά και στη Χώρα να σας πουν στα μαγεριά, στα καφενεία, στα μουσεία, στα μαγαζιά, στις εκκλησίες που λειτούργησαν επί τέλους αυτή την εποχή...
Κάντε μια βόλτα.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για τον τόπο μου.
Και αν δεν πέτυχε το εγχείρημα, μπορείτε να πιστέψτε τις ανοησίες που λέγονται από στείρους ανθρώπους...σας προκαλώ και σας παρακαλώ .....
Να σας θυμίσω ότι από όποια θέση και αν ήμουν στο δήμο προσέφερα στο Γαλάτσι αλλά περισσότερο στο Ναξιακό στοιχείο...
• Αδελφοποίηση Δήμου Γαλατσίου-Δρυμαλίας Νάξου
• Καθιέρωση ετήσιας χρηματοδότησης Ναξιακών Συλλόγων που εδρεύουν στο Γαλάτσι
• Δημιουργία και θεσμοθέτηση του Πρώτου Φεστιβάλ Πολιτιστικών Συλλόγων που Χρηματοδοτεί ο Δήμος
• Ονομασία πλατείας σε πλατεία Νικηφόρου Μανδηλαρά
• Δημιουργία – κατασκευή προτομής του Αγωνιστή μας
• Ανάδειξη των Ναξιακών Συλλόγων του Δήμου μας, που σκόπιμα κρατούσαν μακριά από το Δημαρχείο από την δημιουργία του Δήμου Γαλατσίου ως σήμερα....
Και θα συνεχίσω!
Να μη με λένε, Μαρία Αλιμπέρτη-Κατσάνη αν δεν είναι έτσι....
Με εκτίμηση
Μαρία Αλιμπέρτη-Κατσάνη
Πρόεδρος Κ.Α.Π.Η. Δήμου Γαλατσίου
Εθελοντής
Δημοσιογράφος της ΕΚΥΤ-Ραδιοφωνικός παραγωγός
Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Ελλάδος Κοινωνική Αλληλεγγύη
Υπεύθυνη τομέα εθελοντισμού του Συλλόγου Φροντίδα για Άτομα με Εγκεφαλική Παράλυση
Ιδικός Συνεργάτης Δημοσίων Σχέσεων Πανελλήνιου Κέντρου Περιβαλλοντικών Ερευνών, ΠΑΚΟΕ
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Αν μιλούσαν τα κότερα …
Φωτιά παίρνουν τα κότερα στη μαρίνα της Νάξου… κι αν είχε φωνή και μίλαγε ιδίως εκείνο του Πριμικύριου, θα τρανταζόταν συθέμελα το νησί και η Πορτάρα θα μετακόμιζε από τα μαγειρέματα και τους (παράξενους) πραγματικά επισκέπτες του…
Το ανομοιογενές μίγμα αποτελούσαν: Γερμανός Καπίρης, Τοτόμης Πρωτονοτάριος (αυτόν δεν ξέρει από πού να τον μαζέψει ο Μαργαρίτης), Γιάννης Μαμουζέλος , Γιάννης Δημητροκάλης , Λευτέρης Πριμικύριος… και άλλοι …
… συναντήθηκαν λοιπόν την προηγούμενη βδομάδα, όχι τυχαία, παράγοντες, σωτήρες, γνώστες, ειδήμονες και δε συμμαζεύεται και
… επειδή νυχτερινή βόλτα με το κότερο δεν πήγαν, να δροσιστούν υπήρχε καλύτερος τρόπος, τι να υποθέσουμε;
Σίγουρα «κάτι μαγειρεύεται»..
Το θέμα είναι να μην τους «πιάσει» στο τσιγάρισμα και μείνουν νηστικοί ενώ οι … «άλλοι» στα άλλα στέκια της παραλίας, πίνουν χορτάτοι στην υγειά τους …
Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010
Οι συνδαιτυμόνες του … «μυστικού δείπνου»
… που τελικά μόνο προβολείς δεν είχε!
Νάξος ανταπόκριση:
«Γερμανός Καπίρης πολιτευτής ΠΑΣΟΚ στις Κυκλάδες και πρωτοκλασάτο μέλος της ομάδας Γρυλλάκη.
Δημοτικοί σύμβουλοι Βενιέρη: Λεγάκης Στάθης, Καπίρης Κώστας (μηχανικός)
Υποψήφιοι που ήταν με τον Βενιέρη: Τοτόμης Πρωτονοτάριος (που αποχώρησε από το Δημοτικό Συμβούλιο και τον έχει ανακοινώσει ο Μαργαρίτης υποψήφιό του)
Μαμουζέλος Γιάννης: Ήταν υποψήφιος του Βενιέρη στις προηγούμενες εκλογές μετά ήταν στην ομάδα ενεργών πολιτών από την οποία αποχώρησε αλλά ταυτίζεται απόλυτα με την ιδεολογία της. Του αρέσει πάρα πολύ ο Δημητροκάλης και του κάνει για αρχηγός επίσης. θαυμάζει τον Γερμανό Καπίρη αλλά και το Γρυλλάκη και τρέφει ιδιαίτερη όμως συμπάθεια στο Μανώλη Μαργαρίτη ο οποίος μάλιστα πριν λίγες μέρες τον είχε ανακοινώσει μεταξύ των στενών του συνεργατών!!!! (Χωρίς πλάκα όλα αυτά τα είπε ο ίδιος σε συνέντευξη την προηγούμενη Δευτέρα)
Φρατζέσκος Στέφανος: Μέχρι πριν λίγες μέρες πρόεδρος της Τ.Ο ΝΔ Νάξου(ο οποίος ήταν και στην εκδήλωση της ανακοίνωση της υποψηφιότητας Γρυλλάκη)
Γιάννης Λεγάκης
Ανδριανή Ξενάκη: Ήταν υποψήφια στο συνδυασμό Βενιέρη και η
Όλγα Τρέμη της Νάξου ….η κ.Ρούλα Μπράουν.
Οι πληροφορίες μας για το επιδόρπιο δεν είναι διασταυρωμένες …»
Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010
Μαράκης: ΕΓΩ και οι … άλλοι!
Εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε το πρωί στη Ραδιοφωνία Κυκλάδων ο δήμαρχος Νάξου Νίκος Μαράκης ο οποίος μεταξύ άλλων είπε:
Για την υποψηφιότητά του: Προχωράει κανονικά και θεωρεί δεδομένο ότι θα πάρει στήριξη από το ΠΑΣΟΚ. Χαρακτήρισε μάλιστα «υποκριτές» αυτούς οι οποίοι έχουν συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα και το παίζουν δήθεν ανεξάρτητοι στις δημοτικές εκλογές.
Για το Θανάση Γρυλλακη: Επιβεβαίωσε ότι γίνονται διεργασίες για συναντηθούν προκειμένου να συζητήσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας. Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Μαράκης ξεκαθάρισε ότι επικεφαλής του ψηφοδελτίου θα είναι εκείνος και δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί κάτι διαφορετικό. Προέβλεψε πάντως ότι στο τέλος, θα υπάρξει συνεργασία ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Για την θητεία του: Την χαρακτήρισε απόλυτα ικανοποιητική, τονίζοντας ότι επί των ημερών του εκπονήθηκαν πληθώρα μελετών που θα μετουσιωθούν σε έργα την επόμενη τετραετία.
Για το λιμάνι: Είπε ότι ολοκληρώνεται η προσπάθεια δημοπράτησης της μελέτης που προβλέπει την εκτέλεση έργων βελτίωσης στον υπάρχοντα λιμένα. Πρόσθεσε επίσης, ότι ο μεγάλος στόχος είναι η χωροθέτηση νέου μεγαλύτερου λιμανιού σε άλλο σημείο του νησιού.
Για τον ΧΥΤΑ: Υποστήριξε ότι υπάρχει μια συλλογική ευθύνη όλων όσων διοικούν (Δήμοι-Νομαρχία) αλλά και της τοπικής κοινωνίας για τη μεγάλη καθυστέρηση που παρουσιάζεται. Ο κ. Μαράκης εξέφρασε την ελπίδα του για μελλοντική κατασκευή Κέντρου Διαχείρισης Αποβλήτων στη Νάξο.
Για τις Μικρές Κυκλάδες: Είπε ότι θα ωφεληθούν από τον Καλλικράτη, σημειώνοντας ότι κάθε νησί θα έχει δικό του προϋπολογισμό, αλλά και αντιδήμαρχο που θα έχει δικαίωμα συμμετοχής και ψήφου στα δημοτικά συμβούλια.
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Καταγγέλλω ως ανυπόστατα ψεύδη και συκοφαντίες ...
ΑΠΑΝΤΗΣΗ του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΜΟΥΖΕΛΟΥ στο ΝΙΚΟ ΜΑΡΑΚΗ
Η μέχρι τώρα πολιτική μου πορεία βασίζεται στην αλήθεια, τη διαφάνεια το δημοκρατικό διάλογο και την εμμονή για εύρεση ουσιαστικών λύσεων σε τοπικά θέματα, αποφεύγοντας προσωπικές διενέξεις και αποπροσανατολιστικές κορώνες. Αντιθέτως, ο σε σύντομο χρονικό διάστημα αποχωρών δήμαρχος Νάξου, Νίκος Μαράκης, ουδέποτε έγινε ταγός τέτοιων αξιών πολιτικού βίου, αλλά αποπειράται να προσδώσει στο μειωμένο πολιτικό του ανάστημα, εκτοξεύοντας ψεύδη και ειρωνείες, που τελικά επιστρέφουν στον ίδιο.
Τα όσα ανέφερε για εμένα κατά τη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Κυκλαδική» (31/05/2010, αρ. φ. 2260), προφανώς προκύπτουν υπό την επήρεια άγχους, ενώ παράλληλα γνωρίζει ότι ο λόγος του δεν δύναται να έχει καμία επιρροή. Εξάλλου, το συνονθύλευμα του λόγου του μόνο θυμηδία προς το πρόσωπό του μπορεί να επισύρει.
Καταγγέλλω ως ανυπόστατα ψεύδη και συκοφαντίες τα όσα αναφέρθηκαν για το πρόσωπό μου από τον απερχόμενο δήμαρχο και τον προκαλώ είτε να μιλήσει με αποδεικτικά στοιχεία, είτε να ανακαλέσει. Ειδάλλως, υποχρεούμαι για την αποκατάσταση της αλήθειας και του ονόματός μου να προσφύγω σε κάθε ένδικο μέσο. Γιατί η πολιτική ένδεια, που διακρίνει την εποχή μας, ευνοεί τα ψεύδη και την κομματική υποταγή, ενώ η αλήθεια μπορεί και πρέπει να στηρίζεται από τους ικανούς και τους πολιτικά ορθίους.
Πάντα θεωρώ ευκταίον το πολιτισμένο προεκλογικό κλίμα, αλλά και επιβεβλημένη τη σοβαρότητα και την ανάδειξη της αλήθειας. Όσο δε η αλλαγή προσώπων στο Δήμο υποφώσκει, τόσο ο κίνδυνος για προσωπικές επιθέσεις με ψευδείς αιτιάσεις από το δήμαρχο θα υποβόσκει.
Γιάννης Μαμουζέλος
Τρίτη 1 Ιουνίου 2010
Οι αρεστοί, οι άριστοι και ο Αρίστος.
Κάθε είδηση έχει την αξία και τη σημασία της.
Επιλέξαμε να προσπεράσουμε μερικές, τοπικού ενδιαφέροντος, για να μη χάσουμε το δάσος.
Τελευταίες πληροφορίες από την πειρατεία:
Αφού οι ειρηνιστές επιβάτες του στόλου της ελευθερίας πέρασαν και από την ανακριτική δοκιμασία των αρχών του κράτους του Ισραήλ, επιστρέφουν σε λίγες ώρες με ειδική πτήση στο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Τιμούμε ΟΛΟΥΣ που συμμετείχαν στην αποστολή. Κάνουμε αυτή την ειδική αναφορά στον Αρίστο Παπαδοκωστόπουλο επειδή έκανε κάτι που εμείς δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε…
*ο Αρίστος είναι γαμπρός του Εμμανουήλ Λιανή (Τρυφερομανώλη), δημοκράτη και αγωνιστή της ζωής από την Κωμιακή.
Ανακοίνωση της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας
Μαρτυρίες από τον "Στόλο της Ελευθερίας" (1ο Μέρος)
Μαρτυρίες από τον "Στόλο της Ελευθερίας" (2o Μέρος)
Ελεύθεροι όλοι οι "αιχμάλωτοι" ακτιβιστές -Πλην Παλαιστινίων που παραμένουν με άγνωστες συνθήκες στις φυλακές
Συνέντευξη του Αρίστου στην εφημερίδα «ΔΡΟΜΟΣ»
Μαρτυρίες από τον "Στόλο της Ελευθερίας" (1ο Μέρος)
Μαρτυρίες από τον "Στόλο της Ελευθερίας" (2o Μέρος)
Ελεύθεροι όλοι οι "αιχμάλωτοι" ακτιβιστές -Πλην Παλαιστινίων που παραμένουν με άγνωστες συνθήκες στις φυλακές
Συνέντευξη του Αρίστου στην εφημερίδα «ΔΡΟΜΟΣ»
Dromos_Free_Gaza_Aerodromio from Dromos on Vimeo.
πηγή: "ΔΡΟΜΟΣ"
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
«ποταμός» ο Μανώλης Μανωλάς …
Μπορεί να διαφωνούμε οριζόντια, κάθετα και όπως αλλιώς θέλετε με τις πολιτικές μέχρι και τις … αισθητικές επιλογές του Μανώλη Μανωλά, αλλά δεν μπορούμε να μην του αναγνωρίσουμε
ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Έχει κάνει αισθητή την παρουσία του και τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα του Λιμενικού Ταμείου Νάξου από τότε που ανέλαβε …
Σήμερα «κτύπησε» και μίλησε για όλους και για όλα στη «Ραδιοφωνία Κυκλάδων».
Μεταξύ πολλών άλλων είπε ότι:
“…είμαστε για γέλια και για κλάματα…”
“…έχω δει έργα μου να γίνονται.
Το Αιολικό πάρκο έφερε τα πρώτα έσοδα στην Κόρωνο…”
Το σπουδαιότερο όμως ήταν η ενεργοποίησή του για το
ΚΟΜΒΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ !
ΚΟΜΒΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ !
Προτείνει με κάποιες συνοπτικές διαδικασίες να χωροθετηθεί άμεσα και επανέλαβε την προσωπική του άποψη – πρόταση ότι καταλληλότερο σημείο είναι η περιοχή της ΦΑΜΕΡΩΜΕΝΗΣ !
Κυριακή 23 Μαΐου 2010
Μήπως ξεχάσαμε το Νικηφόρο;
Οι εξαντλητικοί ρυθμοί του Δ.Ν.Τ.
και το φάσμα της περιρρέουσας φτώχειας,
αποδυνάμωσαν φαίνεται τις αντιστάσεις μας …
Κρίμα…
και το φάσμα της περιρρέουσας φτώχειας,
αποδυνάμωσαν φαίνεται τις αντιστάσεις μας …
Κρίμα…
Χτες 22 Μαΐου έκλεισαν 43 χρόνια από την αποφράδα εκείνη μέρα της άγριας δολοφονίας του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ από τους επί κεφαλής της χούντας των συνταγματαρχών.
Στις 22 Μαΐου 1967 βρέθηκε το πτώμα του στην ακτή Γενναδίου Ρόδου, με βαριά τραύματα στο κεφάλι, την καρδιά και χωρίς σημάδια πνιγμού.
Μας το θύμισε ο κ. Νίκος Ι. Λεβογιάννης και τον ευχαριστούμε πολύ.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ στη ΝΑΞΟ
43 χρόνια απ’ τη δολοφονία του Νικηφόρου Μανδηλαρά
43 χρόνια απ’ τη δολοφονία του Νικηφόρου Μανδηλαρά
για να μην ξεχνάμε: «Το εκβρασθέν εις Ρόδον πτώμα εξηκριβώθη ότι
ανήκει εις τον δικηγόρον Μανδηλαράν». Αθηναϊκές εφημερίδες 24 Μαΐου 1967
γράφει ο φιλόλογος-πρώην Βουλευτής Νίκος Ι. Λεβογιάννης
ανήκει εις τον δικηγόρον Μανδηλαράν». Αθηναϊκές εφημερίδες 24 Μαΐου 1967
γράφει ο φιλόλογος-πρώην Βουλευτής Νίκος Ι. Λεβογιάννης
Ξημερώματα της 21 Απριλίου 1967, όταν τα τανκς της απριλιανής χούντας «κατέβαιναν» στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, για να αλυσοδέσουν τον ελληνικό λαό, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς, που έμενε σε διαμέρισμα στον αριθμό 52 της λεωφόρου, μόλις πληροφορείται ότι έγινε στρατιωτικό πραξικόπημα, φεύγει απ’ το σπίτι του, προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη και καταφεύγει σε γειτονικό σπίτι φίλου του στρατιωτικού. Τρία σπίτια-κρυσφύγετα άλλαξε ο Μανδηλαράς από τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου μέχρι το μοιραίο βράδυ της 16ης Μαΐου, που βρέθηκε στην καμπίνα -φυλακή του, στο μοιραίο εμπορικό πλοίο «RITA V», προκειμένου να φύγει στο εξωτερικό.
Το βράδυ της 16ης Μαΐου 1967 ο Μανδηλαράς επιβιβάζεται στο πλοίο συνοδευόμενος από τον πλοίαρχο. Την ώρα της επιβίβασης ουδείς τους αντελήφθη. Το πλοίο αναχώρησε το μεσημέρι της επόμενης μέρας 17 Μαΐου. Από την ώρα της επιβίβασής του ο Νικηφόρος ουσιαστικά βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων της χούντας και ουδείς μέχρι σήμερα (43 χρόνια μετά) γνωρίζει τι ακριβώς συνέβη μέχρι το πρωί της 22 Μαΐου 1967, που βρέθηκε το πτώμα του από ψαράδες στην ακτή Γενναδίου της Ρόδου. Όλα τα γνωστά στοιχεία δείχνουν ότι η επιβίβαση και παρουσία του στο πλοίο ήταν εκ των προτέρων γνωστά στην ηγεσία της χούντας. Όλα δείχνουν ότι εάν ο πλοίαρχος δεν συμμετείχε στην παγίδα που η χούντα έστησε στον Μανδηλαρά, το σχέδιο της δολοφονίας του θα αποτύγχανε. Ο πλοίαρχος μπορούσε να μην υπακούσει στις εντολές του Υπουργείου, όταν έπλεε ανοιχτά της Ρόδου και να οδηγήσει το πλοίο στα διεθνή ύδατα μέσα στα οποία να συνεχίσει απρόσκοπτα το ταξίδι του προς την Κύπρο.
Η χούντα ήθελε τον Μανδηλαρά νεκρό, γι’ αυτό και ουδέποτε ανακοίνωσε τη σύλληψή του, πριν ή μετά την επιβίβασή του στο μοιραίο πλοίο, γιατί τότε δεν θα μπορούσαν να τον δολοφονήσουν. Στόχος τους ήταν να φανεί η δολοφονία ως ατύχημα και αυτό τελικά πέτυχαν. Τον εκτέλεσαν πάνω στο πλοίο ή μόλις βγήκε κολυμπώντας στην ακτή της Ρόδου. Διέπραξαν έτσι ένα έγκλημα το οποίο 43 χρόνια μετά δεν κατέστη δυνατό να εξιχνιαστεί, ενώ οι στρατιωτικοί φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της στυγερής δολοφονίας δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή, πλην του Παττακού, ο οποίος σίγουρα γνωρίζει τι ακριβώς συνέβη με τον Μανδηλαρά.
Το ελλιπέστατο σχέδιο διαφυγής του Νικηφόρου με το μοιραίο πλοίο ήταν γνωστά εκ των προτέρων στη χούντα, ηγετικά στελέχη της οποίας επόπτευαν στη σύλληψη και εκτέλεση του Μανδηλαρά (έχει γίνει λόγος για τους συνταγματάρχες Ι. Λαδά και Κ. Παπαδόπουλο, αδελφό του δικτάτορα). Είναι γνωστό εξ άλλου ότι από το απόγευμα της 16ης Μαΐου, που επιβιβάστηκε στο πλοίο ο Μανδηλαράς, έκανε την εμφάνισή του σ’ αυτό πράκτορας της ΚΥΠ, πιθανώς γυναίκα.Σύμφωνα με όσα κατέθεσε ο πλοίαρχος, έδειξε στον Μανδηλαρά το πρώτο σήμα του Υ.Ε.Ν. και τον ρώτησε εάν κάποιοι γνώριζαν για την αναχώρησή του. Εκείνος απάντησε αρνητικά. Ο πλοίαρχος Π. Πόταγας στην κατάθεσή του στο λιμεναρχείο Ρόδου αναφέρει ότι μετά από τα αλλεπάλληλα σήματα του Υ.Ε.Ν. για να πλεύσει προς τη Ρόδο και την απόφασή του να υπακούσει, ο Μανδηλαράς του ζήτησε να τον αφήσει να πέσει στη θάλασσα. Στις 11 20΄ το βράδυ της 21ης Μαΐου 1967 κατέβηκε με σχοινί στη θάλασσα και τον είδε που κολυμπούσε προς την ακτή.
Το πρωί της 22 Μαΐου 1967 ντόπιοι ψαράδες βρήκαν στην παραλία Γεννάδι, στις Ν.Δ. ακτές της Ρόδου, όχι μακριά από το νησάκι Παξιμάδα, το πτώμα του Νικηφόρου Μανδηλαρά σε απόσταση 12 μέτρων από το κύμα. Ειδοποιήθηκε η Χωροφυλακή, που βρισκόταν ήδη σε επιφυλακή πολύ πριν βρεθεί το πτώμα και έφθασε επί τόπου.
Την Τρίτη 23 Μαΐου 1967 στις εφημερίδες της Ρόδου γράφτηκε η παρακάτω είδηση: «εκ γενομένης ερεύνης προς εξακρίβωσιν της ταυτότητος αυτού (του πτώματος που εξεβράσθη) δεν προέκυψαν θετικά στοιχεία. Εικάζεται όμως ότι πρόκειται περί του δικηγόρου Αθηνών Νικηφόρου Μανδηλαρά» . Τον αναγνώρισαν από τη βέρα του που έγραφε «Άσπα 1956».Την επομένη 24 Μαΐου 1967 πέρασε η είδηση στα ψιλά γράμματα των Αθηναϊκών εφημερίδων: «Κατ’ αναφοράν του κεντρικού Λιμεναρχείου Ρόδου προς το Υπουργείον Εμπορικής Ναυτιλίας, εξεβράσθη χθες την πρωίαν εις τας ακτάς της νήσου πτώμα ανδρός αγνώστου ταυτότητος, ηλικίας περίπου 40-45 ετών, ύψους 1,70 μ. περίπου. Ενεργούνται ανακρίσεις». Προηγουμένως ξένοι ραδιοφωνικοί σταθμοί, το BBC, η Ντόϊτσε Βέλε, ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας κ.α. είχαν μεταδώσει την τραγική είδηση και ανέφεραν ότι το πτώμα ανήκει στον δικηγόρο Νικηφόρο Μανδηλαρά.
Στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 24 Μαΐου 1967 η είδηση παρουσιάστηκε με τον τίτλο: «Το εκβρασθέν εις Ρόδον πτώμα εξηκριβώθη ότι ανήκει εις τον δικηγόρον Μανδηλαράν».
Η ναξιώτικη εφημερίδα «Ναξιακόν Μέλλον» έγραφε τον Μάιο του 1967 για τη δολοφονία του Νικηφόρου Μανδηλαρά: «Ο θάνατος του Νικηφόρου Μανδηλαρά επήλθεν συνεπεία πνιγμού. Ως δικηγόρος ο ατυχής Μανδηλαράς είχεν επιδοθή ιδία εις τα ποινικά, διά τα οποία διέθετε τα προσόντα της ευγλωττίας και της μαχητικότητος. Ασφαλώς δε θα ηδύνατο να ευδοκιμήση ως δικηγόρος-ποινικολόγος, αν αφοσιώνετο εις την δικηγορίαν και δεν κατελαμβάνετο τόσον ενωρίς από το πάθος της πολιτικής, την οποίαν σημειωτέον ήσκει με αδιαλαξίαν, πείσμα και μαχητικότητα και η οποία τελικώς τον ωδήγησε τόσον πρόωρα εις τον θάνατον». Παρόμοιο σχόλιο δημοσιεύτηκε και από την εφημερίδα «Ναξιακή Πρόοδος» στις 26 Ιουνίου 1967… «…ικανός δικηγόρος, με προσόντα δυνάμενα να τον αναδείξουν ως ποινικολόγο, διέθετεν όμως την δραστηριότητά του εις πολιτικούς αγώνας»!!!
Σύμφωνα λοιπόν με τις δυο αυτές ναξιακές εφημερίδες (ο εκδότης της πρώτης ήταν τότε εν ενεργεία στρατοδίκης), ο Μανδηλαράς, ούτε λίγο, ούτε πολύ, δεν…δολοφονήθηκε!!!
(Στο βιβλίο του Ν. Λεβογιάννη: «Νεότερη Ιστορία της Νάξου τ. Α΄», σε 80 σελίδες, γίνεται πλήρης και αναλυτική αναφορά στη ζωή, τη δράση, τις ιδέες, τους αγώνες του Νικηφόρου Μανδηλαρά και φωτίζονται πολλές πτυχές της στυγερής δολοφονίας του).
Δημοσιεύτηκε στην τελευταία έκδοση της «ΜΑΣΚΑΣ»
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Ξανά ουαί
Μονόδρομο για τη σωτηρία της χώρας θεωρούν την εφαρμογή των νέων σκληρών οικονομικών μέτρων οι κυβερνητικοί βουλευτές Κυκλάδων Παναγιώτης Ρήγας και Γιώργος Παπαμανώλης. Αντίθετα, ο βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Βρούτσης κατηγόρησε την κυβέρνηση για υποκρισία, τονίζοντας ότι μέχρι και πριν λίγες ημέρες υπόσχονταν ότι θα υπερασπιστεί τα εργασιακά δικαιώματα και τις συντάξεις.
Συνεχίζουν ανερυθρίαστα να κρίνουν και να διαμορφώνουν με την ψήφο τους την κατάσταση, οι συνένοχοι…
Αυτό σημαίνει ότι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, άρα ακατάλληλοι και όχι μόνο …
Εμείς αναγνωρίζουμε ότι γράψαμε το ουαί … ανορθόγραφα, και το διορθώσαμε. Τόσο δύσκολο είναι να αναγνωρίσουν και αυτοί τα λάθη τους που στο κάτω κάτω είναι επώδυνα για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας ;
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Η άποψη του Γεωργίου Σουρή!
Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος θα ψηφισθεί από τη Βουλή το νομοσχέδιο με τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής και τα διαρθρωτικά μέτρα για το κράτος και την οικονομία, για την περίοδο 2010- 2014, τα οποία ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;
Η λεζάντα
που μας έστειλε ο φίλος αναγνώστης
μαζί με τη φωτογραφία
είναι επίκαιρη μεν, ακατάλληλη δε …
Αλλάξαμε λίγο το σενάριο.
Το ερώτημα είναι,
πόσο θα κρατήσουν τα χαμόγελα …
Κάντε «κλικ» στη συνέχεια
Το ερώτημα είναι,
πόσο θα κρατήσουν τα χαμόγελα …
Κάντε «κλικ» στη συνέχεια
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
βίοι αντίθετοι ...
Σάλος στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Στραβά μάτια έκανε για πέντε μήνες ο Προβόπουλος. Τεράστια κέρδη από "σορταρίσματα" χωρίς ... λεφτά για πολλές μέρες. "Ακύρωναν" τις εντολές σε περίπτωση χασούρας!
http://press-gr.blogspot.com/2010/04/blog-post_7962.html
Κι όμως ιδρύθηκε η πρώτη σοσιαλιστική Τράπεζα στον κόσμο.
Πως;
Όταν οι αρχές της Βενεζουέλας (εκεί υπάρχει ο Τσάβες, ο “ιδιόρυθμος” για τους δυτικούς…), αποφάσισαν να ελέγξουν 7 ιδιωτικές τράπεζες της χώρας,
μεταξύ των οποίων τις Confederado, Canarias, Banpro Vivienda και Bolívar Banco, όλες ιδιοκτησίας του «επιχειρηματία» Ricardo Fernández (τώρα στη φυλακή για απάτες).
Έτσι διαπιστώθηκαν οι παράνομες τραπεζικές συναλλαγές και οι απάτες των τραπεζιτών και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης 27 διευθυντικών τραπεζικών στελεχών (7 Δεκέμβρη 2009).
Την ίδια ημέρα, ο πρόεδρος της χώρας Hugo Chávez εγγυήθηκε την ομαλοποίηση και κάλυψη των τραπεζικών αναγκών και υποχρεώσεων, με την νέα τράπεζα: την υπό ίδρυση Banco बिसन्तेनारियो. Μάλιστα, απείλησε -στην κυριολεξία- με εθνικοποίηση όλες τις ιδιωτικές τράπεζες της χώρας, αν συνεχίζουν ν’ αρνούνται τη χορήγηση δανείων σε φτωχούς πολίτες.
Έτσι η νέα σοσιαλιστική τράπεζα εγγυήθηκε για τις υποχρεώσεις των τραπεζών που κερδοσκοπούσαν σε βάρος του λαού και η κυβέρνηση της Βενεζουέλας, στις 16 Δεκέμβρη επέστρεψε στους 141.981 αποταμιευτές και συναλλασσόμενους με τις τράπεζες πολίτες, 228 εκατομμύρια bolívares (106 εκατομμύρια δολάρια).
Η νεοϊδρυθείσα τράπεζα θ’ αποτελέσει μοντέλο «σοσιαλιστικής τράπεζας», όπως μπορούμε να διαβάσουμε και στην επίσημη ιστοσελίδα της. Μια τράπεζα που θα επιτρέψει στους πολίτες της Βενεζουέλας, σ’ όσους δεν έχουν δυνατότητα πρόσβασης στις παρεχόμενες υπηρεσίες των ιδιωτικών τραπεζικών καρχαριών, να λαμβάνουν δάνεια για ανάπτυξη και επιβίωση, πάντα υπέρ της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Είπατε κάτι;
Α… ναι, ο Hugo Chávez είναι «δικτάτορας», αφού το διακηρύσσουν καθημερινά οι ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της… αφού στην Κοπεγχάγη τους είπε ότι το πρόβλημα του κλίματος είναι η ασύδοτη καπιταλιστική ανάπτυξη… αφού απέλασε τον πρέσβη του Ισραήλ στη διάρκεια της εθνοκάθαρσης στη Γάζα… αφού… αφού… αφού…
Με τη απλόχερη «ενίσχυση» που δόθηκε στις εδώ ιδιωτικές τράπεζες, για ν’ αντιμετωπίσουν τη δική τους κρίση, τις δικές τους απάτες κερδοσκοπίας, πόσες εθνικές τράπεζες θα μπορούσαν να ιδρυθούν και να στηρίξουν την εθνική οικονομική ανάπτυξη;
Πάλι ονειροβατώ και παραμένω αιθεροβάμονας… Πως θα ρέουν οι μίζες και τα λάδια, αν υπάρχει εθνικός έλεγχος;
Μάλλον δεν είμαι αρκετά εκσυγχρονιστής και σπουδαγμένος σε αμερικάνικα κολέγια…
Του Νεοκλή Θεοδωρόπουλου
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Νίκος Μπελογιάννης, ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο
«Η πληγή μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, το ίδιο κι η πίστη μας./ Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας,/ ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη. Καλημέρα αδέρφια μου./ Καλημέρα ήλιε / Καλημέρα κόσμε./ Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά/ πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.» Γ. Ρίτσος «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο»
Στις 30 Μαρτίου 1952, στις 4.12 π.μ ο Νίκος Μπελογιάννης, με τρεις συντρόφους του - Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση -, στήνονται απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, στο Γουδί και εκτελούνται δια τυφεκισμού.
Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1915. Από παιδική ηλικία γαλουχήθηκε με τα ιδανικά του κομμουνισμού και από νωρίς, στα φοιτητικά του κιόλας χρόνια, στη Νομική Αθηνών, στοχοποιείται λόγω της πολιτικής του δράσης. Από το 1934 ο Μπελογιάννης είναι μέλος του ΚΚΕ. Η δυναμική του παρουσία στην πολιτική ζωή της Αμαλιάδας, ως γραμματέας της τοπικής οργάνωσης, δημιουργεί ρίξεις με την καθεστωτική τάξη και σύντομα συλλαμβάνεται και εξορίζεται.
Το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου του 1936, του Ιωάννη Μεταξά, σηματοδοτεί και την έναρξη ενός ανηλεούς αντικομουνιστικού μένους. Οι φυλακίσεις, οι εξορίες και τα βασανιστήρια σημάδεψαν τη ζωή του Νίκου Μπελογιάννη. Την στιγμή που οι ναζί εισβάλουν στην Ελλάδα, ο Μπελογιάννης βρίσκεται κρατούμενος στις φυλακές Ακροναυπλίου. Ζητά την ελευθερία του για συμμετάσχει στον πόλεμο αλλά η κυβέρνηση αρνείται. Καταφέρνει να αποδράσει και εντάσσεται στον ΕΛΑΣ ως καπετάνιος μεραρχίας στην Πελοπόννησο.
Με την απελευθέρωση της χώρας από τους ναζί και το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου ο Μπελογιάννης αναλαμβάνει ρόλο Πολιτικού Επιτρόπου της 10ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Από αυτή τη θέση θα παλέψει για τα ιδανικά του μέχρι και την τελευταία στιγμή της εμφύλιας σύρραξης. Το 1949, μετά την ήττα, εγκαταλείπει τη χώρα, βρίσκοντας προσωρινό καταφύγιο στις γειτονικές σοσιαλιστικές χώρες.
Ένα χρόνο αργότερα τον Ιούνιο του 1950, ως μέλος πλέον της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, επιστρέφει στην Ελλάδα, με εντολή να ανασυγκροτήσει και να οργανώσει τους μηχανισμούς του ΚΚΕ στην Αθήνα, το οποίο βάση νόμου θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Το Δεκέμβρη του 1950 συλλαμβάνεται, μαζί με 93 συντρόφους του, και μετά από εννιά μήνες βασανιστηρίων, τον Οκτώβρη του 1951, οδηγείται ενώπιον του έκτακτου στρατοδικείου, το οποίο αποτελούσαν οι Ανδρέας Σταυρόπουλος (πρόεδρος), Γ. Παπαδόπουλος (μετέπειτα δικτάτορας), Ν. Κομιάνος, Γ. Κοράκης, και Θ. Κυριακόπουλος. Ο Μπελογιάννης καταδικάζεται σε θάνατο και η εύθραυστη μετεμφυλιακή ισορροπία της ελληνικής κοινωνίας κινδυνεύει.
«Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα ‘ρθει η μέρα, που οι ίδιοι δικαστές που τώρα με δικάζουν, θα ζητήσουν χάρη απ’ τον ελληνικό λαό. Δεν έχω άλλο τίποτε να πω.», θα δηλώσει ο Μπελογιάννης κλείνοντας την απολογία του.
Η διεθνής κατακραυγή αναγκάζει τον τότε πρωθυπουργό Νικόλαο Πλαστήρα, να ανακοινώσει την άρση της απόφασης.
Ωστόσο αποφασίζεται ότι ο Μπελογιάννης και μερικοί ακόμη σύντροφοί του, θα δικαστούν και πάλι με την κατηγορία της κατασκοπείας, η οποία θα ενισχυθεί όταν οι αρχές θα ανακοινώσουν στις 14 Νοεμβρίου 1951, ότι βρήκαν παράνομους ασύρματους σε χώρους κομμουνιστών σε Καλλιθέα και Γλυφάδα. Στις 15 Φεβρουαρίου 1952, ξεκινάει το δεύτερο μέρος της πολύκροτης δίκης, η οποία έσπασε τα σύνορα της Ελλάδας και κέντρισε το ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Ο Μπελογιάννης ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών, αντικρούει όλες τις κατηγορίες περί κατασκοπείας και δηλώνει:
«Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από εκείνους που μας κατηγορούν. Το αποδείξαμε τότε που η λευτεριά, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα βρίσκονταν σε κίνδυνο. Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Κι αν χρειαστεί θυσιάζουμε γι’ αυτό και τη ζωή μας.»
Την 1η Μαρτίου, ο Νίκος Μπελογιάννης, κρατώντας ένα γαρύφαλλο όπως κάθε μέρα κατά τη διάρκεια της δίκης, ακούει τον πρόεδρο του στρατοδικείου να ανακοινώνει ότι μαζί με επτά συντρόφους του (Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος, Τάκης Λαζαρίδης, Χαρίλαος Τουλιάτος, Μιλτιάδης Μπισμπιάνος και Έλλη Ιωαννίδου) καταδικάζεται σε θάνατο.
Λίγες ημέρες αργότερα, έρχεται στο φως της δημοσιότητας ένα γράμμα από το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Νίκο Πλουμπίδη, με το οποίο αναλαμβάνει κάθε ευθύνη για την οργάνωση του ΚΚΕ στην Ελλάδα και υπόσχεται να παραδοθεί στις αρχές με αντάλλαγμα να μην εκτελεστεί ο Νίκος Μπελογιάννης. Η γνησιότητα του γράμματος του Πλουμπίδη αμφισβητείται από το ΚΚΕ, όχι όμως και από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο ωστόσο αρνείται να διαπραγματευτεί με τον καταζητούμενο Νίκο Πλουμπίδη.
Όλες οι προσπάθειες και οι διεθνείς πιέσεις για απόδοση χάριτος στον Μπελογιάννη απέβησαν άκαρπες. Έτσι στις 30 Μαρτίου ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος απορρίφθηκε και στις 4:12 π.μ., ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται μαζί με τους συντρόφους του στο Γουδί.
«Πόσο μικρή είναι τούτη η λευτεριά μπροστά στην άγρια λευτεριά / να βγάζεις την καρδιά σου σα γαρύφαλλο απ' τον κόρφο σου/ για να μοσκοβολάν τα σύμπαντα θυσία και ειρήνη. /Καλημέρα ανθρώποι μου/ Καλημέρα ήλιε/ Καλημέρα Μπελογιάννη»
Γ. Ρίτσος «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο»
http://tvxs.gr/
Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
Υπάρχουν άνθρωποι…και μάλιστα έξυπνοι
Ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου, όπως έχει ονομασθεί ο Δρ. Grigori Perelman.
Ο Ρώσος επιστήμονας, πριν από έξι χρόνια συγκλόνισε την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, ανακοινώνοντας ότι έλυσε έναν από τους μεγαλύτερους γρίφους των σύγχρονων Μαθηματικών, τη λεγόμενη «υπόθεση του Πουανκαρέ», ένα πρόβλημα που έμενε άλυτο από το 1904, όταν διατυπώθηκε για πρώτη φορά.
Ο Perelman έλυσε τον γρίφο το 2003, όταν εργαζόταν ως ερευνητής στο ινστιτούτο Steklov στην Αγία Πετρούπολη. Ωστόσο, χρειάστηκε αρκετός καιρός για να αποδειχθεί η αλήθεια των λόγων του.
O Ρώσος μαθηματικός με τη μακριά γενειάδα και το αφηρημένο ύφος, έλαμψε διά της απουσίας του από το διεθνές μαθηματικό συνέδριο της Μαδρίτης, όπου επρόκειτο να του απονεμηθεί η ύψιστη τιμητική διάκριση, το βραβείο Φιλντς (αντίστοιχτο των βραβείων Νομπέλ στα Μαθηματικά) για το επίτευγμά του.
Ο 44χρονος επιστήμονας αδιαφορεί για την αναγνώριση και τα χρηματικά έπαθλα λέγοντας ότι «Δεν χρειάζομαι τίποτα, έχω ό,τι θέλω», «δεν είμαι ήρωας των μαθηματικών, ούτε καν επιτυχημένος και δεν θέλω να εκτίθομαι σαν ζώο σε τσίρκο».
Ο Perelman δεν δέχθηκε το βραβείο του Ινστιτούτου Clay Mathematics του Cambridge στη Μασαχουσέτη, το οποίο είναι ύψους 1 εκατομμυρίου δολλαρίων, παρά το γεγονός ότι είναι πάμπτωχος και ζει σε ένα βρόμικο διαμέρισμα στην Αγία Πετρούπολη.
http://mythos66.blogspot.com/2010/03/blog-post.html
Ο Ρώσος επιστήμονας, πριν από έξι χρόνια συγκλόνισε την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, ανακοινώνοντας ότι έλυσε έναν από τους μεγαλύτερους γρίφους των σύγχρονων Μαθηματικών, τη λεγόμενη «υπόθεση του Πουανκαρέ», ένα πρόβλημα που έμενε άλυτο από το 1904, όταν διατυπώθηκε για πρώτη φορά.
Ο Perelman έλυσε τον γρίφο το 2003, όταν εργαζόταν ως ερευνητής στο ινστιτούτο Steklov στην Αγία Πετρούπολη. Ωστόσο, χρειάστηκε αρκετός καιρός για να αποδειχθεί η αλήθεια των λόγων του.
O Ρώσος μαθηματικός με τη μακριά γενειάδα και το αφηρημένο ύφος, έλαμψε διά της απουσίας του από το διεθνές μαθηματικό συνέδριο της Μαδρίτης, όπου επρόκειτο να του απονεμηθεί η ύψιστη τιμητική διάκριση, το βραβείο Φιλντς (αντίστοιχτο των βραβείων Νομπέλ στα Μαθηματικά) για το επίτευγμά του.
Ο 44χρονος επιστήμονας αδιαφορεί για την αναγνώριση και τα χρηματικά έπαθλα λέγοντας ότι «Δεν χρειάζομαι τίποτα, έχω ό,τι θέλω», «δεν είμαι ήρωας των μαθηματικών, ούτε καν επιτυχημένος και δεν θέλω να εκτίθομαι σαν ζώο σε τσίρκο».
Ο Perelman δεν δέχθηκε το βραβείο του Ινστιτούτου Clay Mathematics του Cambridge στη Μασαχουσέτη, το οποίο είναι ύψους 1 εκατομμυρίου δολλαρίων, παρά το γεγονός ότι είναι πάμπτωχος και ζει σε ένα βρόμικο διαμέρισμα στην Αγία Πετρούπολη.
http://mythos66.blogspot.com/2010/03/blog-post.html
Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010
ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΛΚΟΥ Η ποιήτρα της Νάξου
Την Ειρήνη την έχουμε χιλιοτραγουδήσει.
Λέγεται πως μετά την Ειρήνη τελειώνει και
το Ναξιώτικο τραγούδι.
Ας τη γνωρίσουμε σαν γυναίκα και σαν άνθρωπο.
Λέγεται πως μετά την Ειρήνη τελειώνει και
το Ναξιώτικο τραγούδι.
Ας τη γνωρίσουμε σαν γυναίκα και σαν άνθρωπο.
Οι συντελεστές του βίντεο Φρατζέσκος Φατούρος και Νίκος Χατζόπουλος
συμβάλουν με την πρωτοβουλία τους στην καταγραφή της πολιτιστικής μας παράδοσης και από την πλευρά μας κάνουμε το αυτονόητο,
την προβολή και ανάδειξή του.
συμβάλουν με την πρωτοβουλία τους στην καταγραφή της πολιτιστικής μας παράδοσης και από την πλευρά μας κάνουμε το αυτονόητο,
την προβολή και ανάδειξή του.
Το Βίντεο είναι σε τρία μέρη
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
το σύνδρομο του … ναυαγού
Αξιότιμε κ. Ιάκωβε Γιακουμή,
Την άριστη και άρρηκτη σχέση μας με την Απείρανθο, τους ανθρώπους της και τον Απεραθίτικο Σύλλογο, είστε ο μόνος που δεν μπορεί να την διαταράξει.
Επιδιώξατε τη δημοσιότητα που δεν σας αναλογεί γιατί την έχετε εξαντλήσει άσκοπα.
Εμείς όμως κάνοντας εξαίρεση, σας την παρέχουμε απλόχερα.
Όσοι διάβασαν το βαθιά «πολιτικό» σχόλιό σας μακαρίζουν τη μοίρα τους που είναι … «απολίτικοι»
Παραθέτουμε στη συνέχεια το «σχόλιο» του κ. Γιακουμή και θα παρακαλέσουμε τους φίλους μας να μη γράψουν κανένα σχόλιο διότι ΟΛΑ ΘΑ ΣΒΗΝΟΝΤΑΙ…
Αγαπητοί φίλοι,
Είναι αρκετό διάστημα, τώρα, που παρακολουθώ τις διαδικτυακές συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτό το blog, οι οποίες (μέσα συνήθως από ύβρεις και υπερβολές) καταλήγουν στο μόνιμο συμπέρασμα ότι όλα που γίνονται είναι λάθος, όλοι οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά είναι ανίκανοι (καθώς είναι αγράμματοι, τεμπέληδες, λαμόγια κτλ) και πρέπει να βρεθούν άλλοι να μας αντιπροσωπεύουν.
Οι διαχειριστές αυτού του blog με τα σχόλιά τους στις αναρτήσεις (και στις διάφορες ανώνυμες συζητήσεις) συμβάλλουν καταλυτικά ώστε πάντα να οδηγούμαστε μονίμως στον μηδενισμό των πάντων, ώστε να αυξάνεται και ο αριθμός των σχολίων (ακολουθούν κατά γράμμα τους "κανόνες" της δημοφιλίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που προβάλλουν τσακωμούς και πάθη για να αυξάνουν το κοινό τους - χωρίς στο τέλος να λένε τίποτα).
Η στάση αυτή είναι βαθιά απολίτικη καθώς κανείς από την ζεστασιά του σπιτιού του (και κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία που του προσφέρει η νέα τεχνολογία) εξαπολύει κατηγορίες, ύβρεις και χαρακτηρισμούς κατά πάντων (βρίσκοντας συνήθως διέξοδο στα διάφορα σύνδρομα κατωτερότητας που μπορεί να έχει) αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μία ατμόσφαιρα απαξίωσης της πολιτικής (τοπικής ή κεντρικής) μας ζωής που οδηγούν πολλούς ικανούς ανθρώπους (ενώ θέλουν) να μην αποφασίζουν να εμπλακούν (φοβούμενοι τις επιπτώσεις που θα έχουν οι ανώνυμοι υπαινιγμοί στην προσωπική, επαγγελματική και οικογενειακή τους ζωή). Επομένως, οι ανώνυμοι σχολιαστές καταφέρνουν ακριβώς αυτό ακριβώς που προσπαθούν (και καλά) να αποφύγουν, την πολιτική επιβίωση ανθρώπων που σαφώς δεν έχουν την παιδεία (και δεν εννοώ τα πτυχία) και τις εμπειρίες από την κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή για να δώσουν λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος.
Αλήθεια ποιος (σώφρων) άνθρωπος θα ασχολούνταν με τους Συλλόγους ή/και την πολιτική αντιπροσώπευση αυτού του νησιού όταν και μόνο η αναφορά του ονόματος του Ιάκωβου εξάπτει τα πάθη και απασχολεί τόσους σχολιογράφους ώστε τα σχόλια στον μετρητή σας να περνούν με ευκολία τα 100 (όταν για την πρωτοβουλία της ΟΝΑΣ για το αεροδρόμιο ήταν μόλις 10)! Ενός Ιάκωβου μου οι μόνες "θέσεις" που έχει καταλάβει είναι αυτές του (απλού) μέλους του ΔΣ του Απεραθίτικου Συλλόγου και της ΟΝΑΣ (καθότι μόνο σε αυτές τις δύο εκλογές υπήρξε και υποψήφιος).
Καταλήγοντας αναρωτιέμαι γιατί ενώ οι ανώνυμοι σχολιογράφοι που έχουν άποψη για όλα και χρόνο (καθώς παρακολουθούν διαδικτυακές συζητήσεις που μπορεί να κρατάνε πολλές ώρες ή μέρες) δεν αποφασίζουν να μπουν στην βάσανο της εμπλοκής με τα κοινά (στους συλλόγους τους ή οπουδήποτε αλλού) ή έστω της επώνυμης κατάθεσης προτάσεων για τα προβλήματα και γιατί δεν σχολιάζουν (δεικτικά και επικριτικά όπως ξέρουν καλά να κάνουν) τα πεπραγμένα του Απεραθίτικου Συλλόγου (που υπάρχουν σε αυτήν την ανάρτηση); Εάν έχουν την άποψη ότι μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα (και μακάρι), εγώ θα τους στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις (ειλικρινά).
Με εκτίμηση,
Ιάκωβος Β. Γιακουμής
ΥΓ. Για τους σχολιογράφους εκείνους που προσπαθούν (πάλι) να μου βάλουν ταμπέλες (π.χ. "στελεχάρα του Μαράκη") ή να με απαξιώσουν με χαρακτηρισμούς ("Θώδη"), θέλω να τους επισημάνω δύο επικοινωνιακά λάθη: α) το γεγονός ότι σε ανάρτηση για τις εκλογές και τα πεπραγμένα του Απεραθίτικου Συλλόγου (στην οποία που δεν αναφέρεται το όνομά μου), έστρεψαν την συζήτηση σε μένα, μου δίνει μεγαλύτερη αξία από την πραγματική συνεισφορά μου στην επιτυχημένη διετία του Συλλόγου και β) όσο οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί δεν συνοδεύονται από πραγματικές καταγγελίες για την δράση μου, τότε το μόνο που καταφέρνουν είναι κάθε φορά που ένας Αξώτης θα βλέπει την συμπαθή τραγουδίστρια στην τηλεόραση (ή θα ακούει ένα τραγούδι της στο ραδιόφωνο), να ανακαλεί από την μνήμη του την δράση μου, με ότι αυτό σημαίνει για την αναγνωρισιμότητά μου σε μελλοντικές εκλογικές διαδικασίες... Εσείς (έστω ως αποτυχημένοι) επικοινωνιακοί "στρατηγοί" προεκλογικών αγώνων, θα έπρεπε να γνωρίζετε καλύτερα....
18 Μαρτίου 2010 8:38 π.μ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
