Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009

Ε ρε κάτι ευαισθησίες…


Ξεκίνησαν μια προσπάθεια δεξιά Blogs συλλογής υπογραφών για τη διενέργεια δημοψηφίσματος για τους μετανάστες. ( Έχουμε ξαναγράψει ).

Μερικά ερωτήματα:

- Είναι αυτοί που υπέγραφαν μαζικά, με πρώτο τον Καραμανλή, για να γίνει δημοψήφισμα για τις ταυτότητες;

- Είναι αυτοί που σιωπούν στις παραβιάσεις δημοκρατικών δικαιωμάτων, όταν κυβερνά η παράταξή τους



- Είναι αυτοί που χειροκροτούσαν όταν αποχωρούσε η πλειοψηφία από το ναό της δημοκρατίας τη Βουλή ή όταν την έκλειναν για να παραγραφούν τα σκάνδαλα…

Όχι μόνο ο ρατσισμός αλλά και η λογική έχει τα όριά της.

Συνέχεια...

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Γεννήθηκες στην Ελλάδα; Έλληνας





Ιθαγένεια στη δεύτερη γενιά μεταναστών και δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές


Δικαίωση σε χιλιάδες μετανάστες δίνει διπλή ρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση. Ψήφος στις δημοτικές εκλογές και ιθαγένεια στη δεύτερη γενιά αποτελούν χρόνια αιτήματα των αλλοδαπών που διαμένουν στην Ελλάδα και θα ικανοποιηθούν τους επόμενους μήνες.

Τη χορήγηση των δικαιωμάτων αυτών σε μετανάστες ανακοίνωσε χθες ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου μιλώντας στο 3ο Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και επιβεβαιώνοντας πως θα υπάρξει άμεση υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών του κυβερνώντος κόμματος.

«Μπορούμε να κάνουμε όνειρα για το μέλλον»

ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ αντιμετωπίζουν το μέλλον και τις σπουδές τους η 16χρονη Στεφανία και η αδελφή της Μαρί, δεκατριάμισι χρονών. «Σκέφτομαι να σπουδάσω Διοίκηση Οικονομίας», λέει η Στεφανία, μαθήτρια Β΄ Λυκείου.
«Αισθάνθηκα χαρά και αισιοδοξία με τις εξαγγελίες για την ιθαγένεια. Το πρώτο βήμα έγινε. Μας αναγνωρίζουν και μπορούμε να κάνουμε όνειρα για το μέλλον, να προχωρήσουμε τις σπουδές μας». Η αδελφή της Μαρί, μαθήτρια Β΄ Γυμνασίου, προσθέτει: «Είναι μια αρχή που δείχνει ότι μας ακούνε. Σκέπτομαι να σπουδάσω Ιατρική. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρω».
«Για τους φόρους είμαι νόμιμη»
«ΖΩ στην Ελλάδα 27 χρόνια. Εδώ γεννήθηκα, εδώ πήγα σχολείο, εδώ γέννησα το παιδί μου. Άλλη πατρίδα δεν ξέρω, γιατί πατρίδα μου είναι η Ελλάδα. Όμως η χώρα μου με υποχρεώνει κάθε τρεις και λίγο να στήνομαι σε ατελείωτες ώρες για να πάρω την άδεια παραμονής σαν να είμαι ξένη. Θέλω τόσο εγώ όσο και το παιδί μου εδώ να συνεχίσουμε να ζούμε και όχι να αισθανόμαστε κάθε μέρα παράνομοι».
Το μωρό της Ραμπάμπ γεννήθηκε πρόωρα και χρειάζεται αναπνευστική υποστήριξη. Όσο εργαζόταν και είχε ένσημα η νοσηλεία της στο δημόσιο νοσοκομείο καλυπτόταν. Τώρα όμως που είναι άνεργη, όπως λέει, την ενημέρωσαν πως θα πρέπει να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό μέσω της Εφορίας. «Για την πληρωμή των φόρων είμαι νόμιμη. Για τη ζωή όμως του παιδιού μου μού φέρονται σαν ξένη».
«Νιώθω σαν φυλακισμένος»
«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ κανονίζουν να πάνε διακοπές στο εξωτερικό και εγώ νιώθω σαν φυλακισμένος. Στην Ελλάδα ήρθα 13 ετών από τη Σαουδική Αραβία. Πήγα γυμνάσιο, λύκειο. Μετά πήγα να σπουδάσω στην Αμερική αλλά ξαναγύρισα εδώ που είναι η πατρίδα μου.

Με τα αδέλφια μου έχουμε ανοίξει επιχειρήσεις εισαγωγών- εξαγωγών, αλλά κάθε δύο χρόνια που πρέπει να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου ξανανιώθω ξένος. Στέκομαι στην ουρά με ανθρώπους από το Πακιστάν και το Ιράκ που ήρθαν χθες και δεν γνωρίζουν να λένε καλημέρα. Αλλά για το ελληνικό κράτος εγώ που ζω εδώ 20 χρόνια και πληρώνω φόρους είμαι ένας ξένος. Φέτος πήρα την άδεια παραμονής με καθυστέρηση 7 μηνών, λόγω φόρτου εργασίας, όπως μου εξήγησαν. Για ένα ακόμη καλοκαίρι οι φίλοι μου έφυγαν χωρίς εμένα».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4544568

Συνέχεια...

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009

«Οι έξω μιλάνε άσχημα για μας»


«Ελπίζω να βγει κάτι θετικό για την Ελλάδα. Εξω, μιλάνε άσχημα για τη χώρα. Και έχουν άδικο», δηλώνει φανερά ενοχλημένος στην «Κ.Ε.» ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, ο οποίος θα προεδρεύσει στο Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών αύριο και μεθαύριο.

Οι ευαισθησίες του για το φαινόμενο της μετανάστευσης είναι γνωστές πανευρωπαϊκά. Και όχι μόνο λόγω της ταινίας του «Παράδεισος στη Δύση», όπου πραγματεύεται τη ζωή ενός νέου, του Ελία, που αναζητά μία νέα ζωή, σε μία καινούρια γι' αυτόν πατρίδα.
* Μπορεί να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα από παρόμοιου τύπου διεθνείς συναντήσεις;

- Είναι απαραίτητες. Θα δοθούν ιδέες που θα φτάσουν στις Αρχές όλου του κόσμου και, ύστερα, εκείνες θα εξετάσουν το πώς θα ενεργήσουν. Ελπίζω πάντως να βγει κάτι θετικό για τη χώρα μας. Εξω μιλάνε άσχημα για μας. Και έχουν άδικο. Ελπίζω ότι στο Φόρουμ θα πούνε ότι βγήκε κάτι θετικό από την Ελλάδα. Ουσιαστικά, αυτό με ενδιαφέρει.

* Μπορούμε να ελπίζουμε σε εξεύρεση λύσεων;

- Πρέπει. Είναι απαραίτητο. Η μετανάστευση υπάρχει χιλιάδες χρόνια τώρα. Και όσο πάει, το φαινόμενο θα γίνεται πιο έντονο. Η φτώχεια και η δυστυχία στον κόσμο είναι τόσο μεγάλες, που οι άνθρωποι θα προσπαθούν να πηγαίνουν κάπου αλλού, όπου τα πράγματα είναι καλύτερα. Ως άτομα, δεν μπορούμε να δώσουμε λύσεις. Μπορούμε να βοηθήσουμε μερικώς. Οριστικές λύσεις δίνουν μόνο οι αρχές. Ενας στόχος, για παράδειγμα, θα ήταν να βοηθηθούν οι χώρες από όπου προέρχονται. Δεν έχει γίνει τίποτα, γι' αυτό και συνεχίζουν να έρχονται κατά κύματα.

* Η αθρόα εισδοχή δημιουργεί φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού στις κοινωνίες υποδοχής;

- Πριν από όλα πρέπει να τους σεβόμαστε. Να μην τους χρησιμοποιούμε σαν σκλάβους. Να μη τους θεωρούμε εχθρούς. Γιατί, βεβαίως, τους εκμεταλλευόμαστε παντού, είτε είναι νόμιμοι είτε παράνομοι.

* Πόσους μετανάστες μπορεί να δεχτεί η Ευρώπη;

- Η Ευρώπη έχει γίνει με τους μετανάστες. Οι Ευρωπαίοι δεν γεννούν πλέον παιδιά. Η δυνατότητα (αποδοχής) υπάρχει. Δεν μπορούμε όμως να τους δεχτούμε όλους. Θα θυμίσω τα λόγια του Μισέλ Ροκάρ: «Δεν μπορούμε να δεχτούμε όλη τη μιζέρια του κόσμου. Πρέπει να δεχτούμε ένα μέρος. Το μέρος που μπορούμε...». Αυτή είναι η αλήθεια

Συνέντευξη στον ΧΡ. ΜΠΙΚΑΤΖΙΚ
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=97350

Συνέχεια...

Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

Σοκαρισμένος ο ΟΗΕ από την κατάσταση των προσφύγων στη Λέσβο



Στις αρχές της εβδομάδας κλιμάκιο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες επισκέφτηκε το κέντρο κράτησης αλλοδαπών στην Παγανή της Λέσβου.

Οι εκπρόσωποι της Ύπατης Αρμοστείας δήλωσαν σοκαρισμένοι από τις συνθήκες που επικρατούσαν, καθώς περισσότεροι από 850 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και 200 ασυνόδευτα παιδιά, κυρίως από το Αφγανιστάν, ήταν στοιβαγμένοι σε ένα χώρο που δεν μπορεί να δεχτεί περισσότερα από 250 – 300 άτομα.

Η Ύπατη Αρμοστεία περιέγραψε την κατάσταση στο κέντρο ως «απαράδεκτη» και «προσβλητική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια». Μέσα σε ένα θάλαμο στεγάζονταν περισσότερες από 150 γυναίκες και 50 βρέφη, πολλά από τα οποία υπέφεραν από ασθένειες που συνδέονται με το συνωστισμό και τις ανθυγιεινές συνθήκες στο κέντρο.
Ο Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, δεσμεύθηκε πως όλα τα ασυνόδευτα παιδιά στην Παγανή θα μεταφερθούν σε ειδικές εγκαταστάσεις υποδοχής μέχρι το τέλος του μήνα.

Η κατάσταση στην Παγανή είναι ενδεικτική των γενικότερων προβλημάτων που σχετίζονται με την παράτυπη μετανάστευση και το ιδιαίτερα προβληματικό σύστημα ασύλου της Ελλάδας. Πέρυσι, η Ύπατη Αρμοστεία σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, υπέβαλε συστάσεις για την ολοκληρωτική αναμόρφωση του ελληνικού συστήματος ασύλου, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων μέτρων για την προστασία των παιδιών που ζητούν άσυλο. Μέχρι σήμερα οι προτάσεις αυτές δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή.

Το 2008, το Λιμενικό Σώμα κατέγραψε την είσοδο 2.648 ασυνόδευτων ανηλίκων, όμως πιστεύεται ότι πολλοί περισσότεροι έχουν εισέλθει στη χώρα χωρίς να εντοπιστούν. Η Ελλάδα δεν διαθέτει διαδικασίες για την αξιολόγηση των ιδιαίτερων αναγκών και του βέλτιστου συμφέροντος αυτών των παιδιών. Παρόλο που η κυβέρνηση έχει κάνει προσπάθειες να αυξήσει τις θέσεις για παιδιά σε ειδικές, ανοικτές δομές, οι συνεχείς αφίξεις δυσχεραίνουν την κατάσταση και τα παιδιά παραμένουν σε συνθήκες κράτησης για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η Ύπατη Αρμοστεία συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχει ως στόχο τη βελτίωση των δομών υποδοχής στη Σάμο, τη Χίο, τη Λέσβο και τον Έβρο.

http://lesvos.wordpress.com/2009/08/29/3434-17/

Συνέχεια...