Γυναικείες Ορμόνες
Χοντοσεντερόνη
Βασική γυναικεία ορμόνη, χάρη στην οποία μια γυναίκα, που μπορεί να μην ξέρει να πάει ούτε από την Ομόνοια στο Σύνταγμα, εντοπίζει με κλειστά μάτια όλα τα υποκαταστήματα της αλυσίδας Hondos Center σε ακτίνα 150 ναυτικών μιλίων.
Φερτηκαρταρεκαργιόλη
Ορμόνη, που εκκρίνεται ιδιαίτερα κάθε...
Σάββατο πρωί, και διεγείρει την γυναίκα έτσι ώστε να αποσπάσει την πιστωτική κάρτα του άντρα, αφού η δική της έχει καταστραφεί από την χοντοσεντερόνη.
Ευρωχλωρίνη
Με την έκκριση αυτής της ορμόνης η γυναίκα αφήνει την πιστωτική κάρτα και στρέφεται στα μετρητά του άντρα, τα οποία και 'καθαρίζει' σε χρόνο ρεκόρ. Εφόσον συνδυαστεί με τις δύο προηγούμενες, ασ'τα να πάνε.
Τηλεφωνίνη
Ορμόνη, που δίνει στη γυναίκα την ικανότητα να μπορεί να μιλά στο τηλέφωνο για πολλές ώρες χωρίς να χρειάζεται τροφή και νερό.
Εκκρίνεται καθημερινά σε σταθερή ποσότητα, αλλά παρατηρείται υπερέκκριση όταν η φερτηκάρταρεκαριόλη και η ευρωχλωρίνη δεν έχουν αποτέλεσμα.
Νυφουλίνη
Πρόκειται για ορμόνη της οποίας η έκκριση αυξάνεται γεωμετρικά με τα χρόνια και η οποία δημιουργεί στη γυναίκα την ακατανίκητη ανάγκη να ντυθεί νυφούλα.
Εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άντρες, αφού μπορεί να τους οδηγήσει ακόμη και στον αιφνίδιο γάμο.
Πονοκεφαλίνη
Πρόκειται για ορμόνη που εκκρίνεται κυρίως όταν η γυναίκα βρίσκεται σε ύπτια θέση (=ξαπλωμένη). Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή η ορμόνη δεν προκαλεί πονοκέφαλο στην γυναίκα αλλά οίδημα (=πρήξιμο) στα γεννητικά όργανα των ανδρών.. Η γυναίκα επικαλείται δήθεν πονοκέφαλο για να αποφύγει άλλες δραστηριότητες. Πιστεύεται ότι συσχετίζεται με τη νυφουλίνη στις μικρές και
την φερτηκάρταρεκαργιόλη στις μεγαλύτερες ηλικίες.. Πάντοτε όμως συνδυάζεται με την μουρμουρόνη.
Μουρμουρόνη
Βασική γυναικεία ορμόνη, αφού εκκρίνεται από όλες τις γυναίκες και σε όλες τις ηλικίες. Διακρίνεται στη γενικομουρμουρόνη (η γυναίκα μουρμουρίζει γενικά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας) και στη κρεβατομουρμουρόνη (εκκρίνεται πριν τον ύπνο και προκαλεί βασανιστική κρεβατομουρμούρα). Σε συνδυασμό με την τηλεφωνίνη προκαλεί μουρμούρα από τηλεφώνου (γνωστή και ως τηλεγκρίνια).
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αν βρεθεί τρόπος περιορισμού της μουρμουρόνης, ο μέσος όρος ζωής των ανδρών θα αυξηθεί άμεσα κατά 15-20 χρόνια.
Αντρικές Ορμόνες
Βοδινόλη
Τυπική αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται μονίμως και έχει ως αποτέλεσμα ο άντρας να τρώει σαν βόδι ανεξάρτητα αν βρίσκεται σπίτι του, σε ταβέρνα ή στο Vardis και με γυναικεία συντροφιά. Παρότι τα βόδια είναι χορτοφάγα, η βοδινόλη ανοίγει την όρεξη για κάθε είδους ψητά, για ψαρομεζέδες, για σάλτσες και λαδομπούκια. Δεν έχει επιπτώσεις στις πράσινες σαλάτες και στα ραδίκια.
Μπεκρουλίνη (ή κουνουπιδόλη ή χωματόλη ή αυγουλίνη ή λιωματίνη ή κοκκαλίνη)
Ορμόνη που εκκρίνεται οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου, αρκεί να υπάρχει η σωστή παρέα. Δημιουργεί τάση προς το μπεκρούλιασμα και συνήθως ακολουθεί χρονικά την βοδινόλη. Συχνές επιπτώσεις είναι ο ύπνος με ρούχα, παπούτσια και ανοιχτά τα φώτα, σπάσιμο καθρέφτη με το κεφάλι κλπ. Αν συνδυαστεί με ατυχία, μπορεί να οδηγήσει σε ξύπνημα δίπλα σε γκόμενα-κουασιμόδο.. Η ακατάσχετη έκκριση της μπεκρουλίνης οδηγεί τον άντρα σε σίγουρη καραγκιοζοποίηση.
Ποδοσφαιρίνη
Πανίσχυρη αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται τα βράδια του Champions League, Mundial καθώς και τις Κυριακές. Συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι η απώλεια συνείδησης και η πλήρης αδιαφορία για οτιδήποτε συμβαίνει εκτός αγωνιστικού χώρου.. Συνοδεύεται από εκφράσεις όπως 'γκ.... οοόχι ρε πο*στη', 'πουτ*να μπάλα', 'πουλημένο κοράκι', 'πάρτε το γκολάκι και μόκο', 'γαμώ τον άξονα της Γης' κ.ά. Στις γυναίκες προκαλεί αντίστοιχη αύξηση της μουρμουρόνης.
Διπλανόλη
Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται σε όλους τους άντρες και πιο πολύ σε αυτούς με μόνιμη σχέση. Έχει ως αποτέλεσμα να γουστάρει περισσότερο κάποια άλλη γυναίκα από αυτή που έχει, όπως εκείνη στο διπλανό γραφείο, στο διπλανό διαμέρισμα, στην διπλανή ομπρέλα της παραλίας, στο διπλανό αμάξι στο δρόμο, την κολλητή της φίλης του ή την αδελφή της κλπ. Αυτό συμβαίνει ακόμη και αν
η δική του είναι αντικειμενικά πιο ωραία από τις άλλες. Δεν υπάρχει τρόπος καταστολής αυτής της ορμόνης.
Μουνοδουλίνη
Πρόκειται για ορμόνη που υπάρχει σε πολλούς άντρες και επιφέρει την πλήρη και άνευ όρων υποδούλωσή του σε κάποια γυναίκα. Η δράση της είναι ύπουλη γιατί ποτέ ο ασθενής δεν έχει επίγνωση της καταστάσεώς του αντίθετα πιστεύει ότι ελέγχει πλήρως τη γυναίκα. Τυπικές ενδείξεις είναι η απομάκρυνση από παλιούς φίλους, η αποχή από αγαπημένες συνήθειες και δραστηριότητες, καθώς και άλλες πιο περίπλοκες. Η ύπαρξη της μουνοδουλίνης μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με την βοήθεια τρίτων, κυρίως φίλων αλλά σπάνια αντιμετωπίζεται.
Καληνυχτίνη
Πρόκειται για ειδική περίπτωση ορμόνης που συναντάται σε ορισμένους άντρες. Συνέπεια αυτής είναι ο άντρας να γυροφέρνει κάποια γυναίκα αλλά ποτέ να μην προχωράει παραπάνω. Αρκείται στο να τη συνοδεύει έξω και να την γυρνάει το βράδυ σπίτι, γι'αυτό και λέγεται 'καληνύχτας'. Κάποια στιγμή η καληνυχτίνη αντικαθίσταται από τη μο*νοδουλίνη.
Μπακουρόλη
Άλλη εξειδικευμένη ορμόνη. Χτυπά ορισμένους άντρες και έχει ως αποτέλεσμα να βλέπουν 'πεϊνιρλί' μόνο στα everest , στο filmnet και στο sirocco. Συνήθως οι ασθενείς αυτοί πάνε πολλοί μαζί, τουλάχιστον τρεις, και το καλό τους χέρι είναι πολύ πιο δυνατό από το άλλο. Το τέλος της μπακουρόλης έρχεται χάρη στη νυφουλίνη.
Φιγουρατζίνη
Πρόκειται για συνηθισμένη ορμόνη, η επίδραση της οποίας εχει ως αποτέλεσμα ο άντρας θύμα να επιδεικνύει ό,τι νομίζει πως ζηλεύουν οι άλλοι σε αυτόν.
Συγκεκριμένα: Αν πρόκειται για την ωραία φίλη του: Πάει στο κλαμπ, γυρνάει το κεφάλι του σαν περισκόπιο και κοιτάζει να δει αν την κοιτάζουν. Τότε καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι, κάνει high five με τον 'κολλητό' μπάρμαν με την αλογοουρά και παραγγέλνει.
Αν πρόκειται για αυτοκίνητο: Του βάζει φιμέ ζελατίνα στα τζάμια, μαύρα πίσω φώτα, ψεύτικη extra εξάτμιση, τιμόνι momo, δικτυωτά προσκέφαλα, stereo με subwoofer, πετσετάκι Dewars στο ταμπλό κλπ. Μετά παίρνει σβάρνα τις καφετέριες από το Μικρολίμανο μέχρι τη Νέα Ερυθραία παίζοντας με 120db σκυλοπόπ, κλαψομούνικα ζεϊμπέκικα και όλα τα σουξέ του Village 88.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε το παράδοξο ότι η φιγουρατζίνη ενισχύει και αποδυναμώνει συγχρόνως την θεωρία του Δαρβίνου. Την ενισχύει γιατί οι φιγουρατζήδες αποτελούν τον χαμένο εξελικτικό κρίκο ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο. Την αποδυναμώνει γιατί αποδεικνύει ότι διαδικασία της Φυσικής Επιλογής δεν είναι αρκετή για να απαλλάξει την Φύση από εντελώς άχρηστα και χωρίς λόγο υπαρξης όντα, όπως οι φιγουρατζήδες."
Σάββατο 8 Αυγούστου 2009
Γυναικείες και αντρικές ορμόνες
Όλοι ανεύθυνοι για τα αυθαίρετα στις Κυκλάδες!
Τι κι αν τα αυθαίρετα κτίσματα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στις Κυκλάδες, τι κι αν στην κοσμοπολίτικη Μύκονο το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) καταγράφει σειρά παρατυπιών σε έναν ατελείωτο οικοδομικό οργασμό;
Τι κι αν τα δημοσιεύματα στον Τύπο, όπως το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της «Κ» στις 12/7/2009, αναφέρονται με στοιχεία σε εκτεταμένες οικιστικές αυθαιρεσίες; Το αποτέλεσμα όλων των νομικών κενών, ευρεσιτεχνιών και παρακάμψε
ων της νομοθεσίας είναι η ανεπανόρθωτη καταστροφή του τοπίου και του φυσικού περιβάλλοντος τόσο της Μυκόνου όσο και άλλων περιοχών σε πολλά νησιά του Αιγαίου. Ωστόσο, το πρόβλημα μοιάζει άλυτο...
Η εισαγγελική παρέμβαση με τη μορφή της προκαταρκτικής έρευνας για τις πολεοδομικές αυθαιρεσίες στη Μύκονο φαίνεται ότι σε πρώτη φάση απαλλάσσει από ευθύνες τόσο την Πολεοδομία Σύρου (απ’ όπου εκδίδονται οι άδειες οικοδομής) όσο και τη Νομαρχία Κυκλάδων.
Η μεγάλη προκαταρκτική έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας έγιναν οι πραγματογνωμοσύνες στη Μύκονο, αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες αυθαιρεσιών: δόμηση σε ρέματα, αυθαιρεσίες εντός προστατευόμενων οικισμών, δόμηση στις κορυφογραμμές, μη κατεδάφιση αυθαιρέτων κ.ά.
«Ολες οι ενέργειες καταγράφηκαν στο εισαγγελικό πόρισμα 88 σελίδων, που είναι μνημείο δικαστικής εργασίας. Πήγε ο εισαγγελέας σε όλα τα αυθαίρετα της Μυκόνου, κατέγραψε όλες τις περιπτώσεις μία προς μία και από το αποτέλεσμα φαίνεται ότι ούτε η Πολεοδομία έχει ευθύνη, ούτε εγώ έχω ευθύνη», αναφέρει ο νομάρχης Κυκλάδων κ. Δημήτρης Μπάιλας, σύμφωνα με δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδας της Σύρου.
Στο πλαίσιο της εισαγγελικής έρευνας έγινε πραγματογνωμοσύνη του ΤΕΕ, η οποία αφορούσε τις περιοχές Χουλάκια, Ελιά και Φωκός της Μυκόνου, όπου στις δύο πρώτες διαπιστώθηκε εκτεταμένο μπάζωμα των ρεμάτων για την ανέγερση κατοικιών και βοηθητικών εγκαταστάσεων ξενοδοχείου, τα οποία όμως είχαν λάβει νόμιμες οικοδομικές άδειες. Μάλιστα, πολλοί από τους δρόμους των περιοχών αυτών είχαν ανοιχτεί είτε παρανόμως είτε με έναν συνδυασμό «παραθύρων» της νομοθεσίας, ώστε να επιτραπεί η δόμηση.
«Κόλλησε» το συνεργείο κατεδάφισης
Στο μεταξύ, κατά τη διάρκεια του νομαρχιακού συμβουλίου Κυκλάδων, συζητήθηκε το θέμα της σύστασης συνεργείου κατεδάφισης αυθαιρέτων, θέμα που είχε παραπεμφθεί στις καλένδες, καθώς από τον Οκτώβριο του 2007 το συμβούλιο είχε αποφασίσει τη συγκρότηση μιας τέτοιας μονάδας, κάτι που δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Ο νομάρχης Κυκλάδων εξήγησε ότι η μονάδα δεν συγκροτήθηκε διότι η προκήρυξη δύο θέσεων χειριστών μηχανημάτων υπήρξε άκαρπη και έτσι δεν προχώρησε η νομαρχία στην αγορά του εξοπλισμού. Από την πλευρά του, το ΥΠΕΧΩΔΕ, σύμφωνα με τον κ. Μπάιλα, απαντά ότι εάν δεν μπορεί η νομαρχία να συγκροτήσει συνεργείο κατεδάφισης, τότε πρέπει να συγκροτηθεί συνεργείο κατεδάφισης σε επίπεδο περιφέρειας με απόφαση του γενικού γραμματέα, όπως ορίζει η νομοθεσία.
Ο νομάρχης Κυκλάδων τονίζει ότι από τη στιγμή που ανέλαβε, συγκέντρωσε όλους τους φακέλους των αυθαίρετων κατασκευών από τα πολεοδομικά γραφεία των Κυκλάδων, δημοσίευσε προκηρύξεις για την ανάθεση κατεδαφίσεων σε εργολάβους, οι οποίες απέβησαν άκαρπες, παρέπεμψε τις υποθέσεις στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο, αρνήθηκε να πιάσει αυτήν την «καυτή πατάτα».
Παράλληλα, εισέπραξε άρνηση τόσο από την Τοπική Αυτοδιοίκηση των Κυκλάδων, όσο και από την ΤΕΔΚ για τη δημιουργία μονάδων κατεδάφισης, ενώ δεν έχει λάβει απάντηση στις εκκλήσεις του για στελέχωση της πολεοδομίας.
Ελενα Καρανάτση, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,
Μια "ΝΕΑ τάξη" γεννήθηκε...
Ένα ενδιαφέρον θέμα που προτείνει φίλος για ανάδειξη.
Κατά το παρελθόν ,την δεκαετία 60-70, για ποικίλους λόγους ,πολλοί συντοπίτες μας μετανάστευσαν ,άλλοι στο εσωτερικό και άλλοι στο εξωτερικό.
Στην συντριπτική πλειοψηφία τους άφησαν πίσω τους σπίτια, χωράφια, περιουσίες ,λέγοντας σένα συγγενή, γείτονα ,γνωστό να "έχει το νου του". Η πρόθεση τους ήταν να ξαναγυρίσουν ή να μην κόψουν απολύτως τις ρίζες με τον γενέθλιο τόπο.
Οι εναπομείναντες, καλλιεργούν τα κτήματα ή βοσκούν τα ζώα τους στα βοσκοτόπια και "κερνούν" τους ιδιόκτητες ,οικειοθελώς τις περισσότερες φορές, αναγνωρίζοντας έτσι την κυριότητα τους. Είναι η εποχή της αθωότητας, ο λόγος μετράει, και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν διαβλέπει να καταπατήσει την γη του γείτονα ή του συγγενή του.
Ο χρόνος και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες άλλαξαν ,τα "ΠΑΛΙΆ ΉΘΗ", Δυστυχώς ξέφτισαν και μια "ΝΕΑ τάξη" γεννήθηκε αυτή του ΚΛΕΥΤΟΧΩΡΑΦΑ . Το δυσάρεστο είναι ότι αυτό πάει να γίνει κοινωνικά αποδεχτό ως πραγματικότητα ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ .
Υπάρχει τρόπος ομαδικός ή ατομικός να αμυνθούμε στα ΝΕΑ ΉΘΗ ???
Περιμένω με ενδιαφέρον τις όποιες απόψεις .
Ο ουτοπιστής !!
Εκδηλώσεις στη Νάξο
Την Κυριακή 9 Αυγούστου 2009 και ώρα 20:00, στο Δημοτικό Σχολείο Χειμάρρου, διοργανώνετε εκδήλωση για το Κάστρο Τσικαλαριού ( Απάνω Κάστρο) με θέμα: «Διαχρονική ιστορία του Απάνω Κάστρου (πρώιμοι τάφοι –βυζαντινές εκκλησίες)».
Θα ακολουθήσει ζωντανή μουσική και παραδοσιακό κέρασμα.
Διοργάνωση
Σύλλογος Χειμαρρο-Τσικαλαριωτων Νάξου
«η ζωοδόχος πηγή» και πολιτιστικός οργανισμός δήμου Δρυμαλιας Νάξου
Συνεχίζεται η Έκθεση ζωγραφικής της Μαρίνας Καρούση –Παρτσινεβέλου με θέμα: «Πήρα μια βόλτα το νησί» στον Καλόξυλο (χώρος Δρακούλη) έως τις 20 Αυγούστου καθημερινά 19:00 – 22:00
Με τον τίτλο «Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, ο πολίτης και ο άνθρωπος» συνεχίζονται στο Πολιτιστικό Κέντρο του ΣΦΝ στο Φιλώτι έως 9 Αυγούστου 2009 οι αφιερωμένες στο Γιάννη Ρίτσο πολιτιστικές εκδηλώσεις της «Βιβλιοθήκης Ανωμερίτη» του Συλλόγου Φιλωτιτών Νάξου.
Σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα:
Σάββατο 8 Αυγούστου, ώρα 20:30
Γιάννης Ρίτσος: Ο ποιητής, ο πολίτης, ο άνθρωπος
•Προλογίζει ο Γιώργος Μουστάκης Πρόεδρος ΣΦΝ.
•Ομιλίες από: Λίζυ Τσιριμώκου, αναπλ. Καθηγήτρια Φιλοσοφικής Α.Π.Θ,
Αντώνη Τζιώτη, καθηγητή Φιλόλογο,
Αντώνη Φωστιέρη, ποιητή, εκδότη του περιοδικού «ΛΕΞΗ»
•Οι ηθοποιοί Γεωγλερής Γιώργος και Ματίνα Καρρά απαγγέλλουν ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου.
Κυριακή 9 Αυγούστου, ώρα 21:00
Αθλοθέατρο Φιλωτίου «Μανώλης Ψαρράς»
•Λαϊκό Ρεσιτάλ του συνθέτη Γιάννη Γλέζου.
Σε όλες τις εκδηλώσεις η είσοδος είναι ελεύθερη.
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Αύγουστος 1964: << Είμαστε έτοιμοι να εκπατριστούμε >>
Καλοκαίρι του 1964, σε απελπισία οι χωριανοί μας με τα απούλητα προϊόντα τους, εκπέμπουν σήμα κινδύνου και ο Σύλλογος Κορωνίδας απευθύνεται στα αρμόδια Υπουργεία για λήψη μέτρων. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, εκπατρίστηκαν όλοι..jpg)
.jpg)
.jpg)
Τα έγγραφα είναι από το αρχείο του Συλλόγου Κορωνίδας.
Ύμνος στη ζωή
Ήταν καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών. Η τελευταία ομιλία του, επτά μήνες προτού πεθάνει σε ηλικία 48 ετών, είχε θέμα την πραγματοποίηση των παιδικών ονείρων.
<< Ο θάνατος ενεδρεύει πίσω από τις ανθρώπινες ματαιότητες. Εκείνο που μας επιτρέπει ίσως να ζήσουμε ελεύθεροι είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς το πότε θα πεθάνουμε. Ο χρόνος είναι ακόμη δικός μας. Τι συμβαίνει όμως όταν ανακαλύψουμε ότι μας απομένει λιγότερος απ΄ όσο υπολογίζαμε; >>
Η διαθήκη είναι η τελευταία δεδηλωμένη βούληση του ανθρώπου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία χώρα που διέπεται από το οξύμωρο να είναι πουριτανική και προοδευτική μαζί, έχει εδώ και χρόνια καθιερωθεί ο θεσμός των «Τελευταίων διαλέξεων».
Προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, αξιοποιώντας τη συσσωρευμένη σοφία τους, καλούνται να εκφράσουν δημοσίως- με θεατρικό τρόπο - τις τελευταίες σκέψεις και επιθυμίες τους.
Όταν ζητήθηκε από τον βραβευμένο καθηγητή της Επιστήμης των Υπολογιστών στο Κάρνεγκι Μέλον, Ράντυ Πάους να ανέβει στο βήμα, του απέμεναν μόνο μερικοί μήνες ζωής. Ωστόσο την ομιλία του με τίτλο«Πραγματοποιώντας τα παιδικά σου όνειρα», τον Σεπτέμβριο του 2007, τη χαρακτήριζε μια απρόσμενα θετική ματιά πάνω στη ζωή.
Ηταν ένας λόγος τόσο εμψυχωτικός και εμπνευσμένος που εκατομμύρια άνθρωποι τον παρακολούθησαν έκτοτε μαγνητοσκοπημένο στο Διαδίκτυο.
Ο ίδιος πέθανε μερικούς μήνες μετά την ομιλία αυτή, τον Ιούλιο του 2008, στα σαράντα εφτά του χρόνια, από καρκίνο στο πάγκρεας. Αλλά εν τω μεταξύ είχε προφτάσει να ετοιμάσει το βιβλίο με τίτλο Η τελευταία διάλεξη, όπου ανέπτυξε ακόμη περισσότερο τα ζητήματα που έθιξε επί σκηνής.
Το βιβλίο τώρα βρίσκεται στη λίστα των μπεστ σέλερ των «Νew Υork Τimes» και μεταφράζεται σε 35 γλώσσες. Είναι και η πνευματική κληρονομιά στη σύζυγό του Τζέι και στα τρία τους παιδιά Κλόε, Ντίλαν, Λόγκαν που ήταν αντιστοίχως δεκαοκτώ μηνών, έξι και τριών ετών όταν απεβίωσε.
Προς την ανθρωπότητα
Το βιβλίο του Ράντυ Πάους αποτελεί ύμνο στη ζωή. Χωρίς λογοτεχνικές αξιώσεις και μελοδραματικές εξάρσεις, διαπραγματεύεται το θαύμα της ύπαρξης και της πραγμάτωσης αυτού του απροσδιόριστου και υποκειμενικού συναισθήματος που ονομάζεται ευτυχία.
Θα μπορούσε να είναι ένα «self help» εγχειρίδιο από εκείνα που υποτιμούν τη νοημοσύνη του μέσου αναγνώστη, του τύπου π.χ.: «Να κάνεις μεγάλα όνειρα». Επί του προκειμένου ωστόσο υπάρχει μια τεράστια ποιοτική διαφορά. Αυτές είναι σκέψεις, που καταγράφηκαν με εξαίρετη διαύγεια, ενός ανθρώπου ο οποίος κοιτάζει καταπρόσωπο τον θάνατο. Τότε που κατά παράξενο τρόπο όλα στη ζωή φαίνονται επιτέλους καθαρά, χωρίς θαμπάδα, κοιταγμένα από κάποιον που μας αποχωρίζεται.
Έτσι η φιλοσοφία της καθημερινότητας του Ράντι Πάους αντλεί την ουσία από την απλότητα. Κάθε άλλο παρά απλοϊκή όμως είναι η προσωπική του ενατένιση. Στέλνει ένα μήνυμα καθησυχασμού στις ταραγμένες συνειδήσεις μας (δεν ελπίζει να τις αφυπνίσει όπως η φιλοσοφία). Το κυριότερο, ο Πάους δεν ευαγγελίζεται ότι θα αλλάξει τη ζωή μας, ως σοφός που δασκαλεύει με τον δείκτη υψωμένο.
Μιλάει ως παθών. Είναι δηλαδή ένας άνθρωπος που παρ΄ ότι πεθαίνει, στέλνει ένα μήνυμα αγάπης στην ανθρωπότητα. Και όταν αναφέρεται στην αγαλλίαση που προέρχεται από τις θετικές σκέψεις, χρησιμοποιεί απτά παραδείγματα από τη ζωή του, σαν να μας μιλάει ένα οικείο πρόσωπο («ένας τρόπος για να καταλάβεις την αισιοδοξία» είναι ο τίτλος του σχετικού κεφαλαίου) χωρίς να μας υποδεικνύει τι να κάνουμε. Ο θάνατος ενεδρεύει πίσω από τις ανθρώπινες ματαιότητες. Εκείνο που μας επιτρέπει ίσως να ζήσουμε ελεύθεροι είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς το πότε θα πεθάνουμε. Ο χρόνος είναι ακόμη δικός μας. Τι συμβαίνει όμως όταν ανακαλύψουμε ότι μας απομένει λιγότερος απ΄ όσο υπολογίζαμε;
Ένας γιατρός πρότεινε στον Ράντυ Πάους να συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται να ζήσει καιρό. Αλλά εκείνος προχώρησε πολύ παραπέρα: αγόρασε αυτοκίνητο και έκανε αγγειεκτομή (χειρουργική αφαίρεση του σπερματικού πόρου ως μέθοδος αντισύλληψης): ήθελε να έχει ερωτική επαφή χωρίς να αφήσει κι άλλα παιδιά ορφανά.
Δήλωσε μάλιστα κάποια στιγμή ότι στην ταφόπλακά του θα ήθελε να αναγράφεται η φράση:«Ράντυ Πάους:έζησε τριάντα χρόνια μετά τη διάγνωση της ανίατης ασθένειάς του»
. Και αλλού (σχετικά με την επαγγελματική του ανέλιξη):«Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τον σύντομο δρόμο. Εγώ ανακάλυψα ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι ο μακρύς, που συνοψίζεται σε δύο λέξεις:σκληρή δουλειά». Σε όποιο επεισόδιο από τη ζωή του και αν σταθούμε (αρχίζει από την παιδική του ηλικία, για να εστιάσει στο σήμερα), το νοηματικό υπόστρωμα είναι η εξαργύρωση του χαμένου χρόνου.
Η λογική του είναι απλή: πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι βαδίζουν προς τα μπρος ενώ στην πραγματικότητα κάνουν βήματα επί τόπου.
Εσωτερικά εμπόδια
Συνυφασμένο με την έννοια του περιορισμένου χρόνου είναι και το ζήτημα της υλοποίησης των ονείρων άρα και της υπερπήδησης των εμποδίων της σκληρής καθημερινότητας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι τα μεγαλύτερα εμπόδια τα βάζουμε εμείς στους εαυτούς μας, τα εσωτερικά εμπόδια επομένως.
Αυτό θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε από την περιγραφή της κατάκτησης της Τζέι από τον Ράντι Πάους. Εκείνη ήταν 31 ετών, μεταπτυχιακή φοιτήτρια συγκριτικής λογοτεχνίας, και εκείνος 37, ένας αμετανόητος εργένης, που απλούστατα δεν γνώριζε ότι του απέμεναν μόνο δέκα χρόνια ζωής. Ποιο είναι το επιμύθιο; «Οι τοίχοι υπάρχουν για να σταματούν τους ανθρώπους που δεν θέλουν κάτι αρκετά».
Αλλά μήπως οι έννοιες «επιτυχία» και «αποτυχία» είναι σχετικές; Όταν οι πιγκουίνοι ετοιμάζονται να πέσουν σε νερά όπου μπορεί να παραμονεύουν αρπακτικά, κάποιος πρέπει να είναι ο πρώτος πιγκουίνος που θα βουτήξει: γίνεται ήρωας, όμως το τίμημα είναι ότι πεθαίνει.
Ο Ράντυ Πάους είχε καθιερώσει το βραβείο του Πρώτου Πιγκουίνου για την ομάδα που έπαιρνε το μεγαλύτερο ρίσκο δοκιμάζοντας κάποια νέα τεχνολογία αλλά αποτύγχανε στον αρχικό της στόχο, αφού ορισμένες πρωτότυπες ιδέες ποτέ δεν καταφέρνουν να προχωρήσουν πέρα από το επίπεδο της έρευνας και της ανάπτυξης.
Εν τούτοις, όπως σημειώνει ο Πάους, οι μεγάλες εταιρείες προτιμούν να προσλαμβάνουν άτομα με κάποια αποτυχία στο ενεργητικό τους. «Εμπειρία είναι αυτό που αποκτάς όταν δεν έχεις αποκτήσει αυτό που ήθελες» και μπορεί να είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις να προσφέρεις στους άλλους. Όταν λοιπόν δεν ρισκάρεις τίποτα, ρισκάρεις ακόμη περισσότερα.
Ο Ράντι Πάους αναφέρθηκε στην ευγνωμοσύνη, στην ακεραιότητα αλλά και στην αλήθεια.«Οι άνθρωποι λένε ψέματα για πολλούς λόγους, συχνά επειδή νομίζουν ότι έτσι θα πετύχουν αυτό που θέλουν με λιγότερο κόπο. Ωστόσο, όπως πολλές κοντόφθαλμες στρατηγικές, είναι αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα. Συναντάς ξανά κάποιους ανθρώπους αργότερα και θυμούνται ότι τους είπες ψέματα. Και το λένε σε πολλούς άλλους». Με άλλα λόγια, ο ψεύτης κόβει τα φτερά του.
Δεν θα είσαι μόνος
Βεβαίως η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι ότι αντανακλά την ωμή αλήθεια. Είναι συγκλονιστικό να φαντάζεσαι τον άνθρωπο να τακτοποιεί ατάραχα τις τελευταίες εκκρεμότητες για μια μελλοντική ζωή στην οποία δεν θα συμμετέχει.
Να βιντεοσκοπεί με χιούμορ τον εαυτό του ώστε να αφήσει στα παιδιά του χρήσιμες συμβουλές και αρχές για το μέλλον τους. Ο Πάους θυμάται τι συνέβη όταν κάλεσε τη σύζυγό του Τζέι στη σκηνή μετά την ομιλία του.
Στέκονταν αγκαλιασμένοι μπροστά στο κατασυγκινημένο κοινό, και εκείνη του είπε:«Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις». Αν ακούγεται σαν κινηματογραφικό μελό, ο Πάους αδιαφορεί για την εύκολη συγκίνηση, απροσποίητα περιγράφει γεγονότα:«Ακούγεται σαν διάλογος από χολιγουντιανή ταινία Αλλά αυτό είπε». Στη φωτογραφία μοιάζουν γαλήνια ευτυχισμένοι. Στην ανασκόπηση των τελευταίων του ημερών περιγράφονται και οι δοκιμασίες των συγγενών, οι οποίοι νιώθουν τα μύχια της ψυχής τους να ανοίγονται σε σκοτεινά τοπία. Από τα εκατομμύρια γράμματα που έλαβε ο Πάους συγκράτησε μια αναφορά στον πνευματικό ηγέτη της Ινδίας Κρισναμούρτι.
Τον είχαν ρωτήσει ποιο είναι το πιο ανακουφιστικό πράγμα το οποίο μπορείς να πεις σε έναν φίλο που χάνεται: «Με τον θάνατό του ένα μέρος σου πεθαίνει και πηγαίνει μαζί του. Όπου πηγαίνει αυτός, πηγαίνεις κι εσύ. Δεν θα είναι μόνος του».
της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΔΑΦΕΡΜΟΥ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=268518&dt=17/05/2009
<< Ο θάνατος ενεδρεύει πίσω από τις ανθρώπινες ματαιότητες. Εκείνο που μας επιτρέπει ίσως να ζήσουμε ελεύθεροι είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς το πότε θα πεθάνουμε. Ο χρόνος είναι ακόμη δικός μας. Τι συμβαίνει όμως όταν ανακαλύψουμε ότι μας απομένει λιγότερος απ΄ όσο υπολογίζαμε; >>
Η διαθήκη είναι η τελευταία δεδηλωμένη βούληση του ανθρώπου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία χώρα που διέπεται από το οξύμωρο να είναι πουριτανική και προοδευτική μαζί, έχει εδώ και χρόνια καθιερωθεί ο θεσμός των «Τελευταίων διαλέξεων».
Προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, αξιοποιώντας τη συσσωρευμένη σοφία τους, καλούνται να εκφράσουν δημοσίως- με θεατρικό τρόπο - τις τελευταίες σκέψεις και επιθυμίες τους.
Όταν ζητήθηκε από τον βραβευμένο καθηγητή της Επιστήμης των Υπολογιστών στο Κάρνεγκι Μέλον, Ράντυ Πάους να ανέβει στο βήμα, του απέμεναν μόνο μερικοί μήνες ζωής. Ωστόσο την ομιλία του με τίτλο«Πραγματοποιώντας τα παιδικά σου όνειρα», τον Σεπτέμβριο του 2007, τη χαρακτήριζε μια απρόσμενα θετική ματιά πάνω στη ζωή.
Ηταν ένας λόγος τόσο εμψυχωτικός και εμπνευσμένος που εκατομμύρια άνθρωποι τον παρακολούθησαν έκτοτε μαγνητοσκοπημένο στο Διαδίκτυο.
Ο ίδιος πέθανε μερικούς μήνες μετά την ομιλία αυτή, τον Ιούλιο του 2008, στα σαράντα εφτά του χρόνια, από καρκίνο στο πάγκρεας. Αλλά εν τω μεταξύ είχε προφτάσει να ετοιμάσει το βιβλίο με τίτλο Η τελευταία διάλεξη, όπου ανέπτυξε ακόμη περισσότερο τα ζητήματα που έθιξε επί σκηνής.
Το βιβλίο τώρα βρίσκεται στη λίστα των μπεστ σέλερ των «Νew Υork Τimes» και μεταφράζεται σε 35 γλώσσες. Είναι και η πνευματική κληρονομιά στη σύζυγό του Τζέι και στα τρία τους παιδιά Κλόε, Ντίλαν, Λόγκαν που ήταν αντιστοίχως δεκαοκτώ μηνών, έξι και τριών ετών όταν απεβίωσε.
Προς την ανθρωπότητα
Το βιβλίο του Ράντυ Πάους αποτελεί ύμνο στη ζωή. Χωρίς λογοτεχνικές αξιώσεις και μελοδραματικές εξάρσεις, διαπραγματεύεται το θαύμα της ύπαρξης και της πραγμάτωσης αυτού του απροσδιόριστου και υποκειμενικού συναισθήματος που ονομάζεται ευτυχία.
Θα μπορούσε να είναι ένα «self help» εγχειρίδιο από εκείνα που υποτιμούν τη νοημοσύνη του μέσου αναγνώστη, του τύπου π.χ.: «Να κάνεις μεγάλα όνειρα». Επί του προκειμένου ωστόσο υπάρχει μια τεράστια ποιοτική διαφορά. Αυτές είναι σκέψεις, που καταγράφηκαν με εξαίρετη διαύγεια, ενός ανθρώπου ο οποίος κοιτάζει καταπρόσωπο τον θάνατο. Τότε που κατά παράξενο τρόπο όλα στη ζωή φαίνονται επιτέλους καθαρά, χωρίς θαμπάδα, κοιταγμένα από κάποιον που μας αποχωρίζεται.
Έτσι η φιλοσοφία της καθημερινότητας του Ράντι Πάους αντλεί την ουσία από την απλότητα. Κάθε άλλο παρά απλοϊκή όμως είναι η προσωπική του ενατένιση. Στέλνει ένα μήνυμα καθησυχασμού στις ταραγμένες συνειδήσεις μας (δεν ελπίζει να τις αφυπνίσει όπως η φιλοσοφία). Το κυριότερο, ο Πάους δεν ευαγγελίζεται ότι θα αλλάξει τη ζωή μας, ως σοφός που δασκαλεύει με τον δείκτη υψωμένο.
Μιλάει ως παθών. Είναι δηλαδή ένας άνθρωπος που παρ΄ ότι πεθαίνει, στέλνει ένα μήνυμα αγάπης στην ανθρωπότητα. Και όταν αναφέρεται στην αγαλλίαση που προέρχεται από τις θετικές σκέψεις, χρησιμοποιεί απτά παραδείγματα από τη ζωή του, σαν να μας μιλάει ένα οικείο πρόσωπο («ένας τρόπος για να καταλάβεις την αισιοδοξία» είναι ο τίτλος του σχετικού κεφαλαίου) χωρίς να μας υποδεικνύει τι να κάνουμε. Ο θάνατος ενεδρεύει πίσω από τις ανθρώπινες ματαιότητες. Εκείνο που μας επιτρέπει ίσως να ζήσουμε ελεύθεροι είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς το πότε θα πεθάνουμε. Ο χρόνος είναι ακόμη δικός μας. Τι συμβαίνει όμως όταν ανακαλύψουμε ότι μας απομένει λιγότερος απ΄ όσο υπολογίζαμε;
Ένας γιατρός πρότεινε στον Ράντυ Πάους να συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται να ζήσει καιρό. Αλλά εκείνος προχώρησε πολύ παραπέρα: αγόρασε αυτοκίνητο και έκανε αγγειεκτομή (χειρουργική αφαίρεση του σπερματικού πόρου ως μέθοδος αντισύλληψης): ήθελε να έχει ερωτική επαφή χωρίς να αφήσει κι άλλα παιδιά ορφανά.
Δήλωσε μάλιστα κάποια στιγμή ότι στην ταφόπλακά του θα ήθελε να αναγράφεται η φράση:«Ράντυ Πάους:έζησε τριάντα χρόνια μετά τη διάγνωση της ανίατης ασθένειάς του»
. Και αλλού (σχετικά με την επαγγελματική του ανέλιξη):«Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τον σύντομο δρόμο. Εγώ ανακάλυψα ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι ο μακρύς, που συνοψίζεται σε δύο λέξεις:σκληρή δουλειά». Σε όποιο επεισόδιο από τη ζωή του και αν σταθούμε (αρχίζει από την παιδική του ηλικία, για να εστιάσει στο σήμερα), το νοηματικό υπόστρωμα είναι η εξαργύρωση του χαμένου χρόνου.
Η λογική του είναι απλή: πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι βαδίζουν προς τα μπρος ενώ στην πραγματικότητα κάνουν βήματα επί τόπου.
Εσωτερικά εμπόδια
Συνυφασμένο με την έννοια του περιορισμένου χρόνου είναι και το ζήτημα της υλοποίησης των ονείρων άρα και της υπερπήδησης των εμποδίων της σκληρής καθημερινότητας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι τα μεγαλύτερα εμπόδια τα βάζουμε εμείς στους εαυτούς μας, τα εσωτερικά εμπόδια επομένως.
Αυτό θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε από την περιγραφή της κατάκτησης της Τζέι από τον Ράντι Πάους. Εκείνη ήταν 31 ετών, μεταπτυχιακή φοιτήτρια συγκριτικής λογοτεχνίας, και εκείνος 37, ένας αμετανόητος εργένης, που απλούστατα δεν γνώριζε ότι του απέμεναν μόνο δέκα χρόνια ζωής. Ποιο είναι το επιμύθιο; «Οι τοίχοι υπάρχουν για να σταματούν τους ανθρώπους που δεν θέλουν κάτι αρκετά».
Αλλά μήπως οι έννοιες «επιτυχία» και «αποτυχία» είναι σχετικές; Όταν οι πιγκουίνοι ετοιμάζονται να πέσουν σε νερά όπου μπορεί να παραμονεύουν αρπακτικά, κάποιος πρέπει να είναι ο πρώτος πιγκουίνος που θα βουτήξει: γίνεται ήρωας, όμως το τίμημα είναι ότι πεθαίνει.
Ο Ράντυ Πάους είχε καθιερώσει το βραβείο του Πρώτου Πιγκουίνου για την ομάδα που έπαιρνε το μεγαλύτερο ρίσκο δοκιμάζοντας κάποια νέα τεχνολογία αλλά αποτύγχανε στον αρχικό της στόχο, αφού ορισμένες πρωτότυπες ιδέες ποτέ δεν καταφέρνουν να προχωρήσουν πέρα από το επίπεδο της έρευνας και της ανάπτυξης.
Εν τούτοις, όπως σημειώνει ο Πάους, οι μεγάλες εταιρείες προτιμούν να προσλαμβάνουν άτομα με κάποια αποτυχία στο ενεργητικό τους. «Εμπειρία είναι αυτό που αποκτάς όταν δεν έχεις αποκτήσει αυτό που ήθελες» και μπορεί να είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις να προσφέρεις στους άλλους. Όταν λοιπόν δεν ρισκάρεις τίποτα, ρισκάρεις ακόμη περισσότερα.
Ο Ράντι Πάους αναφέρθηκε στην ευγνωμοσύνη, στην ακεραιότητα αλλά και στην αλήθεια.«Οι άνθρωποι λένε ψέματα για πολλούς λόγους, συχνά επειδή νομίζουν ότι έτσι θα πετύχουν αυτό που θέλουν με λιγότερο κόπο. Ωστόσο, όπως πολλές κοντόφθαλμες στρατηγικές, είναι αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα. Συναντάς ξανά κάποιους ανθρώπους αργότερα και θυμούνται ότι τους είπες ψέματα. Και το λένε σε πολλούς άλλους». Με άλλα λόγια, ο ψεύτης κόβει τα φτερά του.
Δεν θα είσαι μόνος
Βεβαίως η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι ότι αντανακλά την ωμή αλήθεια. Είναι συγκλονιστικό να φαντάζεσαι τον άνθρωπο να τακτοποιεί ατάραχα τις τελευταίες εκκρεμότητες για μια μελλοντική ζωή στην οποία δεν θα συμμετέχει.
Να βιντεοσκοπεί με χιούμορ τον εαυτό του ώστε να αφήσει στα παιδιά του χρήσιμες συμβουλές και αρχές για το μέλλον τους. Ο Πάους θυμάται τι συνέβη όταν κάλεσε τη σύζυγό του Τζέι στη σκηνή μετά την ομιλία του.
Στέκονταν αγκαλιασμένοι μπροστά στο κατασυγκινημένο κοινό, και εκείνη του είπε:«Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις». Αν ακούγεται σαν κινηματογραφικό μελό, ο Πάους αδιαφορεί για την εύκολη συγκίνηση, απροσποίητα περιγράφει γεγονότα:«Ακούγεται σαν διάλογος από χολιγουντιανή ταινία Αλλά αυτό είπε». Στη φωτογραφία μοιάζουν γαλήνια ευτυχισμένοι. Στην ανασκόπηση των τελευταίων του ημερών περιγράφονται και οι δοκιμασίες των συγγενών, οι οποίοι νιώθουν τα μύχια της ψυχής τους να ανοίγονται σε σκοτεινά τοπία. Από τα εκατομμύρια γράμματα που έλαβε ο Πάους συγκράτησε μια αναφορά στον πνευματικό ηγέτη της Ινδίας Κρισναμούρτι.
Τον είχαν ρωτήσει ποιο είναι το πιο ανακουφιστικό πράγμα το οποίο μπορείς να πεις σε έναν φίλο που χάνεται: «Με τον θάνατό του ένα μέρος σου πεθαίνει και πηγαίνει μαζί του. Όπου πηγαίνει αυτός, πηγαίνεις κι εσύ. Δεν θα είναι μόνος του».
της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΔΑΦΕΡΜΟΥ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=268518&dt=17/05/2009
Σημαντική πρωτοβουλία για δημιουργία μνημείου των νεκρών της Κατοχής στην Κόρωνο
Στα πλαίσια αυτά διοργανώνεται στην Κόρωνο την Τετάρτη 12 Αυγούστου μουσική βραδιά αφιερωμένη στο Γ ι ώ ρ γ ο Μ α ρ γ ι ο λ ά το Δάσκαλο και δημιουργό νησιώτικης και λαϊκής μουσικής παράδοσης.
Τα έσοδα θα διατεθούν για το σκοπό αυτό.
Μουσική βραδιά
Αφιερωμένη στο Γ ι ώ ρ γ ο Μ α ρ γ ι ο λ ά Δάσκαλο και δημιουργό νησιώτικης και λαϊκής μουσικής παράδοσης
ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009 στις 9μ.μ
ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΟ (Ταβέρνα Γεφύρι)
Μουσική και τραγούδια του θα παρουσιάσει το συγκρότημα της ΛΕΤΑΣ ΚΟΡΡΕ
Χορός Ελεύθερος
Είσοδος 10 €
Δωρεάν Διάθεση CD με τραγούδια του Γ.Μαργιολά
Διοργάνωση:
-Τοπικό Συμβούλιο Κορώνου -Πολιτιστικός Οργανισμός Κορώνου Νάξου - Εξωραϊστικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Κορώνου -Σύλλογος Κορωνιδιατών Χώρας Νάξου -Σύλλογος Κορωνιδιατών Νάξου (Αθήνας) -Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων-Επαρχείο Νάξου
* Τα έσοδα θα διατεθούν για το Μνημείο των νεκρών της Κατοχής στη Κόρωνο
Τηλ. Επικοινωνίας: 6944170217 κ’ 6944607672
Κυριακή 2 Αυγούστου 2009
Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα, η άλλη μισή στη Νάξο βρίσκεται
Ας αυθαιρετήσουμε και αντικαταστήσουμε τη Κίνα με τη Νάξο και με λίγη πολιτική διάσταση να μην ξεχνιώμαστε ( στην απελπισία μας τα κάνουμε κι αυτά )
Υπάρχει σχέδιο!
Πλησιάζει ο Σεπτέμβρης και τα σχέδια για την αντιμετώπιση της γρίπης δίνουν και παίρνουν!
Θα κλείσουν τα σχολεία;
Θα εμβολιαστεί ολόκληρος ο πληθυσμός;
Θα φοράμε όλοι μάσκες;
Θα θα μας συλλαμβάνουν αν το παρακάνουμε και θεωρηθεί και η μάσκα ένα είδος κουκούλας;
Ο κύριος Μπιντού προτείνει τρόπους αντιμετώπισης της γρίπης...
1 Κομμένα τα καλοπροαίρετα φιλάκια και οι χαιρετούρες του στυλ "Καλώς τη Μαρία μου"! Θα επιδιδόμαστε πλέον σε χαιρετισμό με χαστούκια. Έτσι κι αλλιώς για φάπες είμαστε...
2 Κομμένες οι συνευρέσεις με πολύ κόσμο! Γι'αυτό έχουμε το ίντερνετ. Βολευτείτε με το chat και τα email. Από κει το πολύ πολύ να κολλήσει ιό ο υπολογιστής σας...
3. Κομμένα τα φιλάκια και τα ερωτικά παιχνιδάκια! Όσο παίξατε παίξατε. Από δω και μπρος ασκητική ζωή, άντε και λίγη Πετρούλα για να μη σας κακοφανεί τις πρώτες μέρες...
4. Κομμένα τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό! Οποιοδήποτε μέσο μεταφοράς σε φέρνει σε απόσταση γλωσσόφιλου με τον διπλανό σου είναι απαγορευτικό...
5. Μη χαίρεσαι... Κομμένο και το αμάξι!! Κλειστά παράθυρα και το aircondition στο φουλ; Πας καλά; Ξέρεις πόσα μικρόβια μεταφέρει ο κλιματισμός;; Ανοιχτά παράθυρα; Δεν τρελαθήκαμε κιόλας...
6. Με τα πόδια λοιπόν! Απαραίτητα αξεσουάρ: μάσκα, σκουφάκι πισίνας, ολόσωμη φόρμα λάτεξ και pepper spray πρόχειρο για να απωθήσεις άμεσα όποιον τολμήσει να σε ρωτήσει "Συγνώμη, από που πάω για Παγκράτι;"...
7. Δεν ανοίγουμε πόρτα για κανέναν βλάκα που θέλει το ενοίκιο, τα κοινόχρηστα ή οτιδήποτε άλλο!! Για την γρίπη δεν έχει ακούσει ο καραγκιόζης;; Ας στείλει email ή ένα μήνυμα στο facebook, βρε αδερφέ, και του πετάς το φάκελο κάτω από την πόρτα αργότερα...
8. Εργασία μόνο από το σπίτι πλέον! "Μα είμαι αεροσυνοδός" θα μου πεις... Ιιιιιιιιιιιιιιιιι μα δεν έχεις ακούσει πόσα αεροπλάνα έχουν πέσει τελευταία;; Η γρίπη φταίει!!...
9. Κομμένα τα πάρτι! Και που ξέρεις ότι ο φίλος του γιόκα σου δεν είναι ένας από αυτούς τους χίπις που οργανώνουν πάρτι γρίπης;; "Κάτσε σπίτι μούλικο και μη λες κουβέντα!"...
10. Και μην ανησυχείτε, μην τρομοκρατέιστε και μην απελπίζεστε. Υπάρχει σχέδιο...
http://stef000.blogspot.com/
Θα κλείσουν τα σχολεία;
Θα εμβολιαστεί ολόκληρος ο πληθυσμός;
Θα φοράμε όλοι μάσκες;
Θα θα μας συλλαμβάνουν αν το παρακάνουμε και θεωρηθεί και η μάσκα ένα είδος κουκούλας;
Ο κύριος Μπιντού προτείνει τρόπους αντιμετώπισης της γρίπης...
1 Κομμένα τα καλοπροαίρετα φιλάκια και οι χαιρετούρες του στυλ "Καλώς τη Μαρία μου"! Θα επιδιδόμαστε πλέον σε χαιρετισμό με χαστούκια. Έτσι κι αλλιώς για φάπες είμαστε...
2 Κομμένες οι συνευρέσεις με πολύ κόσμο! Γι'αυτό έχουμε το ίντερνετ. Βολευτείτε με το chat και τα email. Από κει το πολύ πολύ να κολλήσει ιό ο υπολογιστής σας...
3. Κομμένα τα φιλάκια και τα ερωτικά παιχνιδάκια! Όσο παίξατε παίξατε. Από δω και μπρος ασκητική ζωή, άντε και λίγη Πετρούλα για να μη σας κακοφανεί τις πρώτες μέρες...
4. Κομμένα τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό! Οποιοδήποτε μέσο μεταφοράς σε φέρνει σε απόσταση γλωσσόφιλου με τον διπλανό σου είναι απαγορευτικό...
5. Μη χαίρεσαι... Κομμένο και το αμάξι!! Κλειστά παράθυρα και το aircondition στο φουλ; Πας καλά; Ξέρεις πόσα μικρόβια μεταφέρει ο κλιματισμός;; Ανοιχτά παράθυρα; Δεν τρελαθήκαμε κιόλας...
6. Με τα πόδια λοιπόν! Απαραίτητα αξεσουάρ: μάσκα, σκουφάκι πισίνας, ολόσωμη φόρμα λάτεξ και pepper spray πρόχειρο για να απωθήσεις άμεσα όποιον τολμήσει να σε ρωτήσει "Συγνώμη, από που πάω για Παγκράτι;"...
7. Δεν ανοίγουμε πόρτα για κανέναν βλάκα που θέλει το ενοίκιο, τα κοινόχρηστα ή οτιδήποτε άλλο!! Για την γρίπη δεν έχει ακούσει ο καραγκιόζης;; Ας στείλει email ή ένα μήνυμα στο facebook, βρε αδερφέ, και του πετάς το φάκελο κάτω από την πόρτα αργότερα...
8. Εργασία μόνο από το σπίτι πλέον! "Μα είμαι αεροσυνοδός" θα μου πεις... Ιιιιιιιιιιιιιιιιι μα δεν έχεις ακούσει πόσα αεροπλάνα έχουν πέσει τελευταία;; Η γρίπη φταίει!!...
9. Κομμένα τα πάρτι! Και που ξέρεις ότι ο φίλος του γιόκα σου δεν είναι ένας από αυτούς τους χίπις που οργανώνουν πάρτι γρίπης;; "Κάτσε σπίτι μούλικο και μη λες κουβέντα!"...
10. Και μην ανησυχείτε, μην τρομοκρατέιστε και μην απελπίζεστε. Υπάρχει σχέδιο...
http://stef000.blogspot.com/
Χωρίς ανακύκλωση οι Κυκλάδες
Προτάσεις επιστημόνων για ένα πρόβλημα που πλήττει και τον τουρισμό
Η χωρίς κανένα σχεδιασμό «διαχείριση» των απορριμμάτων στα ελληνικά νησιά επιφέρει ισχυρό πλήγμα στην εικόνα του τουρισμού μας, διαταράσσει την εύθραυστη ισορροπία του περιβάλλοντος, υποθηκεύοντας την υγιή ανάπτυξη.
Το μέγα έλλειμμα στην πολιτική ανακύκλωσης επισημαίνουν ειδικοί επιστήμονες, καταθέτοντας προτάσεις που περιλαμβάνουν την εξάλειψη των χώρων ταφής, την εκτεταμένη ανακύκλωση, αλλά και την επιστράτευση ενός πλωτού κέντρου ανακύκλωσης, «που θα περνάει από τα νησιά, θα παίρνει τα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει».
Στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, η παραγωγή στερεών αποβλήτων το 2008 άγγιξε τους 67.000 τόνους, το 2018 εκτιμάται ότι θα εκτιναχθεί στους 95.000 τόνους και το 2028 θα ξεπεράσει τους 130.000 τόνους.
Χωρίς ανακύκλωση -οι εξαιρέσεις είναι λίγες- στα ελληνικά νησιά τα σκουπίδια θάβονται «ατάκτως», τους θερινούς μήνες ο παραγόμενος όγκος εκτινάσσεται και η εικόνα που εκπέμπεται συνιστά βαρύ πλήγμα για τον τουρισμό μας.
Η περιουσία των νησιών είναι το περιβάλλον και η ισορροπία του, δεν μπορεί να το πληγώνουμε με ανεξέλεγκτες χωματερές, τονίζει στην «Κ» ο κ. Αντ. Μαυρόπουλος, πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής της Διεθνούς Ενωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.
Οι εκτιμήσεις για την παραγωγή στερεών αποβλήτων στο εγγύς μέλλον αποτυπώνουν τη διάσταση του προβλήματος. Στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, το 2008 η παραγωγή ήταν περί τους 67.000 τόνους, το 2018 υπολογίζεται να φθάσει τους 95.000 τόνους και το 2028 περίπου τους 132.000 τόνους.
Η επέκταση της ανακύκλωσης σε όλα τα νησιά, πέρα από συμβατική υποχρέωση της χώρας μας απέναντι στην Ε.Ε., μοιάζει μονόδρομος, τα νησιά μας είναι ακόμα πιο παραμελημένα από την ηπειρωτική χώρα όσον αφορά τη διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση, συμπληρώνει ο κ. Φιλ. Κιρκίτσος, πρόεδρος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης.
Οι ειδικοί στο θέμα καταθέτουν τις προτάσεις τους - μιλούν ακόμα και για πλωτό κέντρο ανακύκλωσης που θα περνά από τα νησιά, θα συγκεντρώνει τα ανακυκλώσιμα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει.
«Εάν πραγματικά πιστεύουμε αυτό που λέμε, δηλαδή ότι ο τουρισμός αποτελεί μία από τις αιχμές της οικονομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, πρέπει να βρούμε τρόπους να “εξαφανίσουμε’’ τα σκουπίδια από τα νησιά!». Αυτή η παρέμβαση του κ. Αντώνη Μαυρόπουλου, χημικού μηχανικού και προέδρου της Επιστημονικής και Τεχνικής Επιτροπής της Διεθνούς Ενωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, συνοψίζει την έκταση του προβλήματος.
«H περιουσία των νησιών είναι το περιβάλλον και η εύθραυστη ισορροπία του. Δεν μπορεί να το πληγώνουμε με ανεξέλεγκτες χωματερές και διασπορά των σκουπιδιών παντού», λέει ο ίδιος.
Οι τουρίστες
Είναι αλήθεια ότι η διαχείριση των απορριμμάτων στα νησιά παρουσιάζει επιπλέον δυσκολίες σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα, καθώς υπάρχουν πολλές ιδιομορφίες. Κατ’ αρχήν, τα νησιά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μεγάλης επιβάρυνσης από τον τουρισμό.
Τα απορρίμματα από τους τουρίστες αυξάνουν πολύ τον συνολικό όγκο στερεών αποβλήτων και μάλιστα σ’ ένα συγκεκριμένο μικρό χρονικό διάστημα, γεγονός που δυσκολεύει τη λειτουργία του συστήματος (εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει…). «Οι μόνιμοι κάτοικοι της Σαντορίνης, για παράδειγμα, είναι 13.000. Το καλοκαίρι, όμως, ο πληθυσμός ξεπερνά τις 120.000. Αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή απορριμμάτων π.χ. τον Αύγουστο δεκαπλασιάζεται. Ποιος μπορεί να σχεδιάσει υποδομές έτσι; Πρέπει να υπάρχει και αποθήκευση των απορριμμάτων», λέει στην «Κ» ο κ. Μαυρόπουλος.
Συνολικά, με βάση τα στοιχεία για όλα τα νησιά του Νότιου Αιγαίου, φαίνεται ότι το 2008 μόνο οι τουρίστες επιβάρυναν την ετήσια παραγωγή απορριμμάτων κατά 25% στα Δωδεκάνησα και κατά 16% στις Κυκλάδες. Εάν σκεφτούμε ότι αυτές οι ποσότητες συγκεντρώνονται στους τρεις καλοκαιρινούς μήνες κυρίως, καταλαβαίνουμε το πρόβλημα.
Αλλά δεν είναι μόνο ότι στα νησιά παρουσιάζεται εκρηκτική αύξηση των απορριμμάτων σε συγκεκριμένες περιόδους, είναι ότι συνολικά τα νησιά διαθέτουν περιορισμένο χώρο, υψηλή αξία γης και πολύτιμο υδροφόρο ορίζοντα. Σε αυτές τις συνθήκες η εξεύρεση κατάλληλου χώρου για ταφή απορριμμάτων ή υπολειμμάτων αποτελεί πραγματικό άθλο.
«Ισως πρέπει να σκεφτούμε μια τολμηρή πρόταση. Ιδιαίτερα στα μικρά ελληνικά νησιά να μην υπάρχουν χώροι ταφής, αλλά να πέσει το βάρος σε μια πολύ εκτεταμένη ανακύκλωση και ό,τι περισσεύει να δεματοποιείται και να φεύγει για την ηπειρωτική Ελλάδα», σημειώνει ο κ. Μαυρόπουλος.
Σε αυτήν την κατεύθυνση θα μπορούσε να βοηθήσει μια καλή διαδικασία κομποστοποίησης, γιατί τα νησιά χρειάζονται χώμα. «Θα μπορούσαμε να δούμε και ένα πλωτό κέντρο ανακύκλωσης, που θα περνά από τα νησιά, θα παίρνει τα ανακυκλώσιμα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει», συμπληρώνει στην «Κ» ο ίδιος. Βεβαίως για όλα αυτά πρέπει να υπάρξει ειδική ενίσχυση από το κράτος. «Απαιτείται πολιτική επιδότησης της διαχείρισης απορριμμάτων στα νησιά, δεν μπορεί να δώσει τη λύση αυθόρμητα η αγορά. Να πάρει πρωτοβουλίες και η ΚΕΔΚΕ, όπως για παράδειγμα να εγκαταστήσει το ανταποδοτικό σύστημα ανακύκλωσης δωρεάν».
Παραμελημένα
«Είναι παραμελημένα τα νησιά μας όσον αφορά την ανακύκλωση. Κι όμως εκεί είναι περισσότερο απαραίτητη, γιατί μόνον έτσι θα μπορέσουν να διαχειριστούν τα απορρίμματά τους», τονίζει στην «Κ» ο κ. Φίλιππος Κιρκίτσος, πρόεδρος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης (ΟΕΑ). Είναι και ζήτημα ουσίας αλλά και εικόνας της Ελλάδας. Δεν μπορεί να πηγαίνεις σ’ ένα νησί για να χαρείς το περιβάλλον και να βλέπεις τα σκουπίδια να καίγονται στην ανεξέλεγκτη χωματερή, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας κάδος ανακύκλωσης.
«Για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει όλες οι πλευρές (συστήματα ανακύκλωσης, τοπική αυτοδιοίκηση και πολιτεία) να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στα νησιά, όπου πρέπει να πάει και το σύστημα των μπλε κάδων και η ανταποδοτική ανακύκλωση (που σήμερα δεν προβλέπεται)», λέει ο κ. Κιρκίτσος. Στην πρόταση της ΟΕΑ και άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων για την ανάπτυξη της ανακύκλωσης στην Ελλάδα, υπάρχει η πρόταση για τη δημιουργία τουλάχιστον ενός κέντρου ανακύκλωσης σε κάθε νησί.
Συμβατική υποχρέωση
Η επέκταση της ανακύκλωσης σε όλα τα νησιά αποτελεί και συμβατική υποχρέωση της Ελλάδας απέναντι στην Ε.Ε. «Εκτός από τους ποσοτικούς δείκτες όσον αφορά τον πληθυσμό, η Ελλάδα έχει και γεωγραφικές υποχρεώσεις, δηλαδή τι ποσοστό της χώρας πρέπει να καλύψει η ανακύκλωση», υπογραμμίζει η κ. Αγγελική Δαλαμάγκα, από την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης.
Το γεγονός ότι ορισμένα συστήματα διαχείρισης έχουν προχωρήσει (όπως για τις μπαταρίες και λιγότερο για τις συσκευές) δείχνει τις δυνατότητες, αλλά έχει καταγράψει και τις δυσκολίες. Για παράδειγμα, η Ανακύκλωση Συσκευών Α.Ε. υπολογίζει ότι το κόστος μεταφοράς των ανακυκλώσιμων υλικών από τα νησιά προς το κέντρο είναι διπλάσιο σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα.
«Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να παύσει η λειτουργία των ανεξέλεγκτων χωματερών», τονίζει ο κ. Γιάννης Κουτελίδας, από την περιβαλλοντική οργάνωση Αρχιπέλαγος. Ερευνα της οργάνωσης έχει καταδείξει ότι οι χωματερές ρυπαίνουν το περιβάλλον όχι μόνο στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά σε μια πολύ ευρύτερη ζώνη (ρεματιές, παραλίες κ.λπ.). «Το μεγάλο πρόβλημα είναι το έλλειμμα ενημέρωσης του κόσμου. Δεν γνωρίζει τι να ρίξει σε κάθε κάδο. Ακόμα και στον κάδο ανακύκλωσης, που βρίσκεται ακριβώς έξω από το δημαρχείο της Ικαρίας, βρίσκεται κάθε λογής σκουπίδι».
Κεφαλονιά και Σύρος, φωτεινά παραδείγματα
Της Εφης Xατζηιωαννιδου
Στην Κεφαλονιά το σύστημα ανακύκλωσης συνεχίζεται με επιτυχία για δεύτερη χρονιά. Και οι επτά δήμοι του νησιού διαχωρίζουν χαρτί, αλουμίνιο και πλαστικό σε ειδικούς κάδους. «Από τους 60 τόνους απορριμμάτων» λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της Διαδημοτικής Επιχείρησης κ. Κώστας Γαλιατσάτος, «που παρήγαγε το νησί τους χειμερινούς μήνες και τους 120 τόνους τους καλοκαιρινούς, ο όγκος των απορριμμάτων μειώθηκε κατά 20 - 25%.
Τα προς ανακύκλωση απορρίμματα μεταφέρονται στην Πάτρα ενώ εργοστάσιο για την προεπιλογή απορριμμάτων ετοιμάζεται να κατασκευαστεί στο νησί». Περισσότεροι από 500 μπλε και κίτρινοι κάδοι σε 250 σημεία, εξυπηρετούν σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού ενώ το πρόγραμμα θα επεκταθεί αυτό το καλοκαίρι και στην Ιθάκη.
Οπως δήλωσε στην «Κ» ο δήμαρχός της κ. Γ. Βασιλόπουλος, το νησί (που διατηρείται αξιοθαύμαστα καθαρό παρά τις ελλείψεις) «θα υιοθετήσει πρόγραμμα ανακύκλωσης και τόσο οι κάτοικοι όσο και οι καταστηματάρχες έχουν δηλώσει ότι θα το υποστηρίξουν. Αλλωστε οι τουρίστες που καταφτάνουν είναι κυρίως Βορειοευρωπαίοι που ζητούν από... κεκτημένη ταχύτητα τους ειδικούς κάδους της ανακύκλωσης ακόμη και κοντά στις παραλίες της Ιθάκης».
Εθελοντικά επί δεκαετία
Στο Αιγαίο τα σκήπτρα της ανακύκλωσης δείχνει να κερδίζει η Σύρος αφού σε μικρό χρονικό διάστημα οι κάτοικοι ευαισθητοποιήθηκαν, εγκαταστάθηκαν ειδικοί κάδοι και μειώθηκε δραστικά ο όγκος των απορριμμάτων.
Οπως εξήγησε στην «Κ» ο κ. Νίκος Αλμπανόπουλος, δημοτικός σύμβουλος της Σύρου και πρόεδρος του Διαδημοτικού Συνδέσμου για τη Διαχείριση του νέου ΧΥΤΑ αλλά και για την ανακύκλωση, «η προσπάθεια στη Σύρο ξεκίνησε μόλις πριν από ενάμιση χρόνο και οι κάτοικοι την υποδέχτηκαν με πνεύμα συνεργασίας».
Ηδη 44 κάδοι –που σύντομα θα γίνουν 80– χωρητικότητας 2,5 κυβικών (τρεις φορές μεγαλύτεροι από τους γνωστούς πράσινους της συμβατικής χρήσης) σε τρία διαφορετικά χρώματα (για ανακύκλωση γυαλιού, πλαστικού, χαρτιού και αλουμινίου) δίνουν λύση.
Πέρα από αυτό –όπως λέει ο κ. Αλμπανόπουλος– τουλάχιστον 20.000 ελαστικά, που κάθε μήνα κατέληγαν στη χωματερή, τώρα ανακυκλώνονται και το ίδιο συμβαίνει και με τα καμένα λάδια που συσσωρεύονταν από τα καταστήματα.
Επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο πρέπει να πούμε ότι η ανακύκλωση στο νησί έγινε αποδεκτή από όλους τόσο «εύκολα», γιατί ήδη εδώ και 10 χρόνια γινόταν με εθελοντικό τρόπο από έναν φωτισμένο καθολικό ιερέα που μάζευε και ανακύκλωνε αρκετές ποσότητες απορριμμάτων, όσο και γιατί ο Σύνδεσμος ξεκίνησε μια πραγματική εκστρατεία για την ενημέρωση του κόσμου.
«Εδώ και έξι μήνες γυρίζουμε και μιλάμε στους εργαζόμενους αλλά και στους μαθητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων», υπογραμμίζει στην «Κ» ο κ. Αλμπανόπουλος, «εξηγούμε, αναλύουμε, ενημερώνουμε, ευαισθητοποιούμε και θα συνεχίσουμε ώστε αυτό να γίνει βίωμα».
Θετικά είναι τα μηνύματα από την Πάρο όπου το «ταξίδι της Ανακύκλωσης» άρχισε τουλάχιστον πριν από δύο χρόνια, σχεδόν την εποχή που τέθηκε σε λειτουργία και ο νέος ΧΥΤΑ που έλυσε σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα στην Πάρο και την Αντίπαρο. Τοποθετήθηκαν οι απαραίτητοι κάδοι για πλαστικό και γυαλί σε κομβικά σημεία του νησιού και ξεκίνησε συστηματική ενημερωτική εκστρατεία στους κατοίκους που ανταποκρίθηκαν με θέρμη.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Η χωρίς κανένα σχεδιασμό «διαχείριση» των απορριμμάτων στα ελληνικά νησιά επιφέρει ισχυρό πλήγμα στην εικόνα του τουρισμού μας, διαταράσσει την εύθραυστη ισορροπία του περιβάλλοντος, υποθηκεύοντας την υγιή ανάπτυξη.
Το μέγα έλλειμμα στην πολιτική ανακύκλωσης επισημαίνουν ειδικοί επιστήμονες, καταθέτοντας προτάσεις που περιλαμβάνουν την εξάλειψη των χώρων ταφής, την εκτεταμένη ανακύκλωση, αλλά και την επιστράτευση ενός πλωτού κέντρου ανακύκλωσης, «που θα περνάει από τα νησιά, θα παίρνει τα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει».
Στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, η παραγωγή στερεών αποβλήτων το 2008 άγγιξε τους 67.000 τόνους, το 2018 εκτιμάται ότι θα εκτιναχθεί στους 95.000 τόνους και το 2028 θα ξεπεράσει τους 130.000 τόνους.
Χωρίς ανακύκλωση -οι εξαιρέσεις είναι λίγες- στα ελληνικά νησιά τα σκουπίδια θάβονται «ατάκτως», τους θερινούς μήνες ο παραγόμενος όγκος εκτινάσσεται και η εικόνα που εκπέμπεται συνιστά βαρύ πλήγμα για τον τουρισμό μας.
Η περιουσία των νησιών είναι το περιβάλλον και η ισορροπία του, δεν μπορεί να το πληγώνουμε με ανεξέλεγκτες χωματερές, τονίζει στην «Κ» ο κ. Αντ. Μαυρόπουλος, πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής της Διεθνούς Ενωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.
Οι εκτιμήσεις για την παραγωγή στερεών αποβλήτων στο εγγύς μέλλον αποτυπώνουν τη διάσταση του προβλήματος. Στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, το 2008 η παραγωγή ήταν περί τους 67.000 τόνους, το 2018 υπολογίζεται να φθάσει τους 95.000 τόνους και το 2028 περίπου τους 132.000 τόνους.
Η επέκταση της ανακύκλωσης σε όλα τα νησιά, πέρα από συμβατική υποχρέωση της χώρας μας απέναντι στην Ε.Ε., μοιάζει μονόδρομος, τα νησιά μας είναι ακόμα πιο παραμελημένα από την ηπειρωτική χώρα όσον αφορά τη διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση, συμπληρώνει ο κ. Φιλ. Κιρκίτσος, πρόεδρος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης.
Οι ειδικοί στο θέμα καταθέτουν τις προτάσεις τους - μιλούν ακόμα και για πλωτό κέντρο ανακύκλωσης που θα περνά από τα νησιά, θα συγκεντρώνει τα ανακυκλώσιμα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει.
«Εάν πραγματικά πιστεύουμε αυτό που λέμε, δηλαδή ότι ο τουρισμός αποτελεί μία από τις αιχμές της οικονομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, πρέπει να βρούμε τρόπους να “εξαφανίσουμε’’ τα σκουπίδια από τα νησιά!». Αυτή η παρέμβαση του κ. Αντώνη Μαυρόπουλου, χημικού μηχανικού και προέδρου της Επιστημονικής και Τεχνικής Επιτροπής της Διεθνούς Ενωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, συνοψίζει την έκταση του προβλήματος.
«H περιουσία των νησιών είναι το περιβάλλον και η εύθραυστη ισορροπία του. Δεν μπορεί να το πληγώνουμε με ανεξέλεγκτες χωματερές και διασπορά των σκουπιδιών παντού», λέει ο ίδιος.
Οι τουρίστες
Είναι αλήθεια ότι η διαχείριση των απορριμμάτων στα νησιά παρουσιάζει επιπλέον δυσκολίες σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα, καθώς υπάρχουν πολλές ιδιομορφίες. Κατ’ αρχήν, τα νησιά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μεγάλης επιβάρυνσης από τον τουρισμό.
Τα απορρίμματα από τους τουρίστες αυξάνουν πολύ τον συνολικό όγκο στερεών αποβλήτων και μάλιστα σ’ ένα συγκεκριμένο μικρό χρονικό διάστημα, γεγονός που δυσκολεύει τη λειτουργία του συστήματος (εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει…). «Οι μόνιμοι κάτοικοι της Σαντορίνης, για παράδειγμα, είναι 13.000. Το καλοκαίρι, όμως, ο πληθυσμός ξεπερνά τις 120.000. Αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή απορριμμάτων π.χ. τον Αύγουστο δεκαπλασιάζεται. Ποιος μπορεί να σχεδιάσει υποδομές έτσι; Πρέπει να υπάρχει και αποθήκευση των απορριμμάτων», λέει στην «Κ» ο κ. Μαυρόπουλος.
Συνολικά, με βάση τα στοιχεία για όλα τα νησιά του Νότιου Αιγαίου, φαίνεται ότι το 2008 μόνο οι τουρίστες επιβάρυναν την ετήσια παραγωγή απορριμμάτων κατά 25% στα Δωδεκάνησα και κατά 16% στις Κυκλάδες. Εάν σκεφτούμε ότι αυτές οι ποσότητες συγκεντρώνονται στους τρεις καλοκαιρινούς μήνες κυρίως, καταλαβαίνουμε το πρόβλημα.
Αλλά δεν είναι μόνο ότι στα νησιά παρουσιάζεται εκρηκτική αύξηση των απορριμμάτων σε συγκεκριμένες περιόδους, είναι ότι συνολικά τα νησιά διαθέτουν περιορισμένο χώρο, υψηλή αξία γης και πολύτιμο υδροφόρο ορίζοντα. Σε αυτές τις συνθήκες η εξεύρεση κατάλληλου χώρου για ταφή απορριμμάτων ή υπολειμμάτων αποτελεί πραγματικό άθλο.
«Ισως πρέπει να σκεφτούμε μια τολμηρή πρόταση. Ιδιαίτερα στα μικρά ελληνικά νησιά να μην υπάρχουν χώροι ταφής, αλλά να πέσει το βάρος σε μια πολύ εκτεταμένη ανακύκλωση και ό,τι περισσεύει να δεματοποιείται και να φεύγει για την ηπειρωτική Ελλάδα», σημειώνει ο κ. Μαυρόπουλος.
Σε αυτήν την κατεύθυνση θα μπορούσε να βοηθήσει μια καλή διαδικασία κομποστοποίησης, γιατί τα νησιά χρειάζονται χώμα. «Θα μπορούσαμε να δούμε και ένα πλωτό κέντρο ανακύκλωσης, που θα περνά από τα νησιά, θα παίρνει τα ανακυκλώσιμα υλικά και θα τα ξεδιαλέγει», συμπληρώνει στην «Κ» ο ίδιος. Βεβαίως για όλα αυτά πρέπει να υπάρξει ειδική ενίσχυση από το κράτος. «Απαιτείται πολιτική επιδότησης της διαχείρισης απορριμμάτων στα νησιά, δεν μπορεί να δώσει τη λύση αυθόρμητα η αγορά. Να πάρει πρωτοβουλίες και η ΚΕΔΚΕ, όπως για παράδειγμα να εγκαταστήσει το ανταποδοτικό σύστημα ανακύκλωσης δωρεάν».
Παραμελημένα
«Είναι παραμελημένα τα νησιά μας όσον αφορά την ανακύκλωση. Κι όμως εκεί είναι περισσότερο απαραίτητη, γιατί μόνον έτσι θα μπορέσουν να διαχειριστούν τα απορρίμματά τους», τονίζει στην «Κ» ο κ. Φίλιππος Κιρκίτσος, πρόεδρος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης (ΟΕΑ). Είναι και ζήτημα ουσίας αλλά και εικόνας της Ελλάδας. Δεν μπορεί να πηγαίνεις σ’ ένα νησί για να χαρείς το περιβάλλον και να βλέπεις τα σκουπίδια να καίγονται στην ανεξέλεγκτη χωματερή, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας κάδος ανακύκλωσης.
«Για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει όλες οι πλευρές (συστήματα ανακύκλωσης, τοπική αυτοδιοίκηση και πολιτεία) να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στα νησιά, όπου πρέπει να πάει και το σύστημα των μπλε κάδων και η ανταποδοτική ανακύκλωση (που σήμερα δεν προβλέπεται)», λέει ο κ. Κιρκίτσος. Στην πρόταση της ΟΕΑ και άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων για την ανάπτυξη της ανακύκλωσης στην Ελλάδα, υπάρχει η πρόταση για τη δημιουργία τουλάχιστον ενός κέντρου ανακύκλωσης σε κάθε νησί.
Συμβατική υποχρέωση
Η επέκταση της ανακύκλωσης σε όλα τα νησιά αποτελεί και συμβατική υποχρέωση της Ελλάδας απέναντι στην Ε.Ε. «Εκτός από τους ποσοτικούς δείκτες όσον αφορά τον πληθυσμό, η Ελλάδα έχει και γεωγραφικές υποχρεώσεις, δηλαδή τι ποσοστό της χώρας πρέπει να καλύψει η ανακύκλωση», υπογραμμίζει η κ. Αγγελική Δαλαμάγκα, από την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης.
Το γεγονός ότι ορισμένα συστήματα διαχείρισης έχουν προχωρήσει (όπως για τις μπαταρίες και λιγότερο για τις συσκευές) δείχνει τις δυνατότητες, αλλά έχει καταγράψει και τις δυσκολίες. Για παράδειγμα, η Ανακύκλωση Συσκευών Α.Ε. υπολογίζει ότι το κόστος μεταφοράς των ανακυκλώσιμων υλικών από τα νησιά προς το κέντρο είναι διπλάσιο σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα.
«Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να παύσει η λειτουργία των ανεξέλεγκτων χωματερών», τονίζει ο κ. Γιάννης Κουτελίδας, από την περιβαλλοντική οργάνωση Αρχιπέλαγος. Ερευνα της οργάνωσης έχει καταδείξει ότι οι χωματερές ρυπαίνουν το περιβάλλον όχι μόνο στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά σε μια πολύ ευρύτερη ζώνη (ρεματιές, παραλίες κ.λπ.). «Το μεγάλο πρόβλημα είναι το έλλειμμα ενημέρωσης του κόσμου. Δεν γνωρίζει τι να ρίξει σε κάθε κάδο. Ακόμα και στον κάδο ανακύκλωσης, που βρίσκεται ακριβώς έξω από το δημαρχείο της Ικαρίας, βρίσκεται κάθε λογής σκουπίδι».
Κεφαλονιά και Σύρος, φωτεινά παραδείγματα
Της Εφης Xατζηιωαννιδου
Στην Κεφαλονιά το σύστημα ανακύκλωσης συνεχίζεται με επιτυχία για δεύτερη χρονιά. Και οι επτά δήμοι του νησιού διαχωρίζουν χαρτί, αλουμίνιο και πλαστικό σε ειδικούς κάδους. «Από τους 60 τόνους απορριμμάτων» λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της Διαδημοτικής Επιχείρησης κ. Κώστας Γαλιατσάτος, «που παρήγαγε το νησί τους χειμερινούς μήνες και τους 120 τόνους τους καλοκαιρινούς, ο όγκος των απορριμμάτων μειώθηκε κατά 20 - 25%.
Τα προς ανακύκλωση απορρίμματα μεταφέρονται στην Πάτρα ενώ εργοστάσιο για την προεπιλογή απορριμμάτων ετοιμάζεται να κατασκευαστεί στο νησί». Περισσότεροι από 500 μπλε και κίτρινοι κάδοι σε 250 σημεία, εξυπηρετούν σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού ενώ το πρόγραμμα θα επεκταθεί αυτό το καλοκαίρι και στην Ιθάκη.
Οπως δήλωσε στην «Κ» ο δήμαρχός της κ. Γ. Βασιλόπουλος, το νησί (που διατηρείται αξιοθαύμαστα καθαρό παρά τις ελλείψεις) «θα υιοθετήσει πρόγραμμα ανακύκλωσης και τόσο οι κάτοικοι όσο και οι καταστηματάρχες έχουν δηλώσει ότι θα το υποστηρίξουν. Αλλωστε οι τουρίστες που καταφτάνουν είναι κυρίως Βορειοευρωπαίοι που ζητούν από... κεκτημένη ταχύτητα τους ειδικούς κάδους της ανακύκλωσης ακόμη και κοντά στις παραλίες της Ιθάκης».
Εθελοντικά επί δεκαετία
Στο Αιγαίο τα σκήπτρα της ανακύκλωσης δείχνει να κερδίζει η Σύρος αφού σε μικρό χρονικό διάστημα οι κάτοικοι ευαισθητοποιήθηκαν, εγκαταστάθηκαν ειδικοί κάδοι και μειώθηκε δραστικά ο όγκος των απορριμμάτων.
Οπως εξήγησε στην «Κ» ο κ. Νίκος Αλμπανόπουλος, δημοτικός σύμβουλος της Σύρου και πρόεδρος του Διαδημοτικού Συνδέσμου για τη Διαχείριση του νέου ΧΥΤΑ αλλά και για την ανακύκλωση, «η προσπάθεια στη Σύρο ξεκίνησε μόλις πριν από ενάμιση χρόνο και οι κάτοικοι την υποδέχτηκαν με πνεύμα συνεργασίας».
Ηδη 44 κάδοι –που σύντομα θα γίνουν 80– χωρητικότητας 2,5 κυβικών (τρεις φορές μεγαλύτεροι από τους γνωστούς πράσινους της συμβατικής χρήσης) σε τρία διαφορετικά χρώματα (για ανακύκλωση γυαλιού, πλαστικού, χαρτιού και αλουμινίου) δίνουν λύση.
Πέρα από αυτό –όπως λέει ο κ. Αλμπανόπουλος– τουλάχιστον 20.000 ελαστικά, που κάθε μήνα κατέληγαν στη χωματερή, τώρα ανακυκλώνονται και το ίδιο συμβαίνει και με τα καμένα λάδια που συσσωρεύονταν από τα καταστήματα.
Επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο πρέπει να πούμε ότι η ανακύκλωση στο νησί έγινε αποδεκτή από όλους τόσο «εύκολα», γιατί ήδη εδώ και 10 χρόνια γινόταν με εθελοντικό τρόπο από έναν φωτισμένο καθολικό ιερέα που μάζευε και ανακύκλωνε αρκετές ποσότητες απορριμμάτων, όσο και γιατί ο Σύνδεσμος ξεκίνησε μια πραγματική εκστρατεία για την ενημέρωση του κόσμου.
«Εδώ και έξι μήνες γυρίζουμε και μιλάμε στους εργαζόμενους αλλά και στους μαθητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων», υπογραμμίζει στην «Κ» ο κ. Αλμπανόπουλος, «εξηγούμε, αναλύουμε, ενημερώνουμε, ευαισθητοποιούμε και θα συνεχίσουμε ώστε αυτό να γίνει βίωμα».
Θετικά είναι τα μηνύματα από την Πάρο όπου το «ταξίδι της Ανακύκλωσης» άρχισε τουλάχιστον πριν από δύο χρόνια, σχεδόν την εποχή που τέθηκε σε λειτουργία και ο νέος ΧΥΤΑ που έλυσε σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα στην Πάρο και την Αντίπαρο. Τοποθετήθηκαν οι απαραίτητοι κάδοι για πλαστικό και γυαλί σε κομβικά σημεία του νησιού και ξεκίνησε συστηματική ενημερωτική εκστρατεία στους κατοίκους που ανταποκρίθηκαν με θέρμη.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Καλοκαιρινή νύχτα
.JPG)
Αμήχανα μαζεύω τα κομμάτια μου και χάνομαι στα σοκάκια…..
Μια πολύ ωραία σκηνή στην Κωμιακή μας περιγράφει φίλος του Blog και που ο κάθε ένας μπορεί ανακαλύψει και τον εαυτό του.
Είχα πολλά χρόνια να γυρίσω καλοκαίρι στο χωριό, όχι από έλλειψη νόστου αλλά μερικές φορές η ζωή μας ΄΄σερφάρει’’όπως θέλει αυτή.
Οι εικόνες οικείες ,ομορφες,ζεστες .Όμως το φεγγάρι είναι ένα άλλο φεγγάρι δεν μοιάζει με το Χωραϊτικο ή το Σαντορινιό ή το Δωδεκανήσιο φεγγάρι που τελευταία είχα δει . Είναι ένα μαγευτικά Κωμιακήτικο φεγγάρι ,μ’ ένα εκτυφλωτικά μοναδικό φως που ψαχουλεύει κατευθείαν στη ψυχή και στις αισθήσεις .
Ήταν μια τυπική καθημερινή νύχτα ,καθόμουν στο καφενείο ,αυλή με θεά τον Τρούλο .Είναι βραδάκι ,δυο παρέες με νεολαίους καλαμπουρίζουν και αλληλοπειράζονται με δυνατές φωνές και χάχανα .Ξαφνικά γίνεται ησυχία ,μια ησυχία σαν αυτή του καταμεσήμερου ανάμεσα στα δέντρα εκεί που χαλάει ο κόσμος από τα τζιτζίκια και τιτιβίσματα,κατι κόβει τους ήχους .
Ρίχνω μια μάτια στην μπύρα μου το ποτήρι έχει «ιδρώσει» , ο αφρός στεγνός ,με ταξίδεψε η ατμόσφαιρα σκέφτηκα .Σένα λεπτό ανηφόριζα τις σκάλες σχεδόν μηχανικά .Τα πατήματα γνωστά ,τα σκαλάκια καθαρά και ασπρισμένα με οδηγούν σε μια ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ γειτονιά. Ένας παιδικός έρωτας ,ώριμα φυλαγμένος στις εμπειρίες των χρόνων που πέρασαν .
Το στενό είναι όπως παλιά ,τα φωτά είναι αναμμένα στο πατρικό της σπίτι ,το cd παίζει χαμηλά νησιωτικά .
Τα βήματα μου με φέρνουν στην εξώπορτα ,μυρωδιές από καλομαγειρεμενο φαγητό και φρέσκο ψωμί μου σπάνε την μύτη , οι ήχοι από τα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα ακούγονται πεντακάθαρα ,όμως καμία φωνή…..Ησυχία !!!
Φτάνω στη γωνία ,το σκοτάδι στο σοκάκι μου φαίνεται πολύ πυκνό ,γυρίζω πίσω και καμώνομαι ότι ψάχνω τις τσέπες μου…….Κάτι θα ξέχασα!!!!
Ξαναπερνώ από την πόρτα ενώ άγνωστες φωνές λένε εββα …!
Απομακρύνομαι αργά απελπισμένος …
Γυρίζω από ένα δρόμο που έξαρχης δεν είχα σκοπό να περάσω και πηγαίνω σ ένα άλλο χωρίς να θέλω.
Σκέπτομαι να ξανά ψάξω τις τσέπες μου… ..Το εφεύρημα μου φαίνεται τσαλακωμένο και πολύ παλιό .Αμήχανα μαζεύω τα κομμάτια μου και χάνομαι στα σοκάκια…..
Μια πολύ ωραία σκηνή στην Κωμιακή μας περιγράφει φίλος του Blog και που ο κάθε ένας μπορεί ανακαλύψει και τον εαυτό του.
Είχα πολλά χρόνια να γυρίσω καλοκαίρι στο χωριό, όχι από έλλειψη νόστου αλλά μερικές φορές η ζωή μας ΄΄σερφάρει’’όπως θέλει αυτή.
Οι εικόνες οικείες ,ομορφες,ζεστες .Όμως το φεγγάρι είναι ένα άλλο φεγγάρι δεν μοιάζει με το Χωραϊτικο ή το Σαντορινιό ή το Δωδεκανήσιο φεγγάρι που τελευταία είχα δει . Είναι ένα μαγευτικά Κωμιακήτικο φεγγάρι ,μ’ ένα εκτυφλωτικά μοναδικό φως που ψαχουλεύει κατευθείαν στη ψυχή και στις αισθήσεις .
Ήταν μια τυπική καθημερινή νύχτα ,καθόμουν στο καφενείο ,αυλή με θεά τον Τρούλο .Είναι βραδάκι ,δυο παρέες με νεολαίους καλαμπουρίζουν και αλληλοπειράζονται με δυνατές φωνές και χάχανα .Ξαφνικά γίνεται ησυχία ,μια ησυχία σαν αυτή του καταμεσήμερου ανάμεσα στα δέντρα εκεί που χαλάει ο κόσμος από τα τζιτζίκια και τιτιβίσματα,κατι κόβει τους ήχους .
Ρίχνω μια μάτια στην μπύρα μου το ποτήρι έχει «ιδρώσει» , ο αφρός στεγνός ,με ταξίδεψε η ατμόσφαιρα σκέφτηκα .Σένα λεπτό ανηφόριζα τις σκάλες σχεδόν μηχανικά .Τα πατήματα γνωστά ,τα σκαλάκια καθαρά και ασπρισμένα με οδηγούν σε μια ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ γειτονιά. Ένας παιδικός έρωτας ,ώριμα φυλαγμένος στις εμπειρίες των χρόνων που πέρασαν .
Το στενό είναι όπως παλιά ,τα φωτά είναι αναμμένα στο πατρικό της σπίτι ,το cd παίζει χαμηλά νησιωτικά .
Τα βήματα μου με φέρνουν στην εξώπορτα ,μυρωδιές από καλομαγειρεμενο φαγητό και φρέσκο ψωμί μου σπάνε την μύτη , οι ήχοι από τα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα ακούγονται πεντακάθαρα ,όμως καμία φωνή…..Ησυχία !!!
Φτάνω στη γωνία ,το σκοτάδι στο σοκάκι μου φαίνεται πολύ πυκνό ,γυρίζω πίσω και καμώνομαι ότι ψάχνω τις τσέπες μου…….Κάτι θα ξέχασα!!!!
Ξαναπερνώ από την πόρτα ενώ άγνωστες φωνές λένε εββα …!
Απομακρύνομαι αργά απελπισμένος …
Γυρίζω από ένα δρόμο που έξαρχης δεν είχα σκοπό να περάσω και πηγαίνω σ ένα άλλο χωρίς να θέλω.
Σκέπτομαι να ξανά ψάξω τις τσέπες μου… ..Το εφεύρημα μου φαίνεται τσαλακωμένο και πολύ παλιό .Αμήχανα μαζεύω τα κομμάτια μου και χάνομαι στα σοκάκια…..
Σάββατο 1 Αυγούστου 2009
ΑΜΠΡΑΜ: Η παραμεθόριος περιοχή του Μπαρδάνη
Η περιοχή του Αμπράμ, μια από τις ομορφότερες παραλίες της Νάξου και ραγδαία αναπτυσσόμενη περιοχή, με δυο ξενοδοχεία και μεγάλη οικιστική ανάπτυξη, φαίνεται πως δεν υπάρχει στο χάρτη του Δήμου Δρυμαλίας.
Το χωματόδρομο (500 μέτρα !) μέχρι την παραλία τον κατασκεύασαν και τον συντηρούν μόνοι τους οι κάτοικοι.
Την παραλία και το ρέμα τα καθαρίζουν επίσης μόνοι τους.
Κι όμως η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, χωρίς την παραμικρή συμβολή του Δήμου, συνεισφέρει στην οικονομική ανάπτυξη του Νησιού και της Ελλάδας γενικότερα και φυσικά στα έσοδα του Δήμου.
Η έλλειψη αναπτυξιακής στρατηγικής και η ανικανότητα της δημοτικής αρχής έχουν καταστήσει την περιοχή του Αμπράμ μια ιδιότυπη παραμεθόριο και εγκαταλειμμένη περιοχή.
Το χωματόδρομο (500 μέτρα !) μέχρι την παραλία τον κατασκεύασαν και τον συντηρούν μόνοι τους οι κάτοικοι.
Την παραλία και το ρέμα τα καθαρίζουν επίσης μόνοι τους.
Κι όμως η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, χωρίς την παραμικρή συμβολή του Δήμου, συνεισφέρει στην οικονομική ανάπτυξη του Νησιού και της Ελλάδας γενικότερα και φυσικά στα έσοδα του Δήμου.
Η έλλειψη αναπτυξιακής στρατηγικής και η ανικανότητα της δημοτικής αρχής έχουν καταστήσει την περιοχή του Αμπράμ μια ιδιότυπη παραμεθόριο και εγκαταλειμμένη περιοχή.
Οικογένεια σύμφωνα με το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο
Προφανώς απέναντι στην ανάγκη της συλλογικής δράσης στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο η οικογένεια μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί το μεγάλο ερώτημα που μας έχει δημιουργηθεί από φαινόμενα μοναχοί να αρνούνται να συναντήσουν ακόμα και τους γονείς τους.
«Διότι ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής. Και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού. Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ δεν είναι άξιος εμού καί όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού» («κατά Ματθαίον», 10: 35-37.)
Όταν είπαν στον Χριστό, ότι η μητέρα του και τ’ αδέλφια του περιμένουν έξω από το ναό καί θέλουν να μιλήσουν μαζί του, είπε: «Τις έστιν η μήτηρ μου καί τίνες εισίν οι αδελφοί μου; καί εκτείνας την χείρα αυτού επί τους μαθητάς αυτού έφη∙ ιδού η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου» »(«κατά Ματθαίον», 12: 47-49.)
Όταν ένας από τους μαθητές του τού ζήτησε άδεια, για να πάει να θάψει τον πατέρα του, του είπε: «Ακολούθει μοι, καί άφες τους νεκρούς θάψαι τους νεκρούς» («κατά Ματθαίον», 8: 22.) Φαίνεται, ότι προαισθανόταν τις ενοχλητικές οικογενειακές προστριβές, που θα δημιουργούνταν από τον προσηλυτισμό του κινήματός του και το φανατικό μίσος των αντιπάλων του: «Παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσι αυτούς» («κατά Ματθαίον», 10: 21.)
«Διότι ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής. Και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού. Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ δεν είναι άξιος εμού καί όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού» («κατά Ματθαίον», 10: 35-37.)
Όταν είπαν στον Χριστό, ότι η μητέρα του και τ’ αδέλφια του περιμένουν έξω από το ναό καί θέλουν να μιλήσουν μαζί του, είπε: «Τις έστιν η μήτηρ μου καί τίνες εισίν οι αδελφοί μου; καί εκτείνας την χείρα αυτού επί τους μαθητάς αυτού έφη∙ ιδού η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου» »(«κατά Ματθαίον», 12: 47-49.)
Όταν ένας από τους μαθητές του τού ζήτησε άδεια, για να πάει να θάψει τον πατέρα του, του είπε: «Ακολούθει μοι, καί άφες τους νεκρούς θάψαι τους νεκρούς» («κατά Ματθαίον», 8: 22.) Φαίνεται, ότι προαισθανόταν τις ενοχλητικές οικογενειακές προστριβές, που θα δημιουργούνταν από τον προσηλυτισμό του κινήματός του και το φανατικό μίσος των αντιπάλων του: «Παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσι αυτούς» («κατά Ματθαίον», 10: 21.)
Νέο χαστούκι από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων
Γυρνάμε πίσω το 1934
Σε κοινό υπόμνημά τους Σύλλογοι Αμοργού, Ανάφης, Σικίνου και Νάξου υποβάλουν στον Υπουργό Συγκοινωνιών Π. Ράλλη έγγραφο με τα προβλήματά τους..jpg)
Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον τα προβλήματα της εποχής, κοινωνικά και δημοκρατικά.
Ταξίδι με το πλοίο 60 ώρες και τα νησιά γεμάτα πολιτικούς εξόριστους….
Από τα αρχεία του Συλλόγου Κορωνίδας
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009
Δραματική η εικόνα των εξόδων του προϋπολογισμού το πρώτο εξάμηνο
Όπως ανακοίνωσε σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας:
- Το πρώτο εξάμηνο του 2009 τα καθαρά έσοδα μειώθηκαν κατά 0,7%, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2008, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση 15%...
- Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, τα καθαρά έσοδα έφτασαν τα 22,19 δισ. ευρώ, ενώ οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού έφτασαν για την ίδια περίοδο τα 34,18 δισ. ευρώ.
- Το έλλειμμα, για τους πρώτους έξι μήνες, διαμορφώθηκε στα 17,5 δισ. ευρώ, ενώ ο αναθεωρημένος στόχος ήταν στα 12,7 δισ. ευρώ.
- Όπως έχει ζητήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στόχος είναι η οριστική υποχώρησή του ελλείμματος στο 3% το 2010
Με τα τωρινά στοιχεία, φαίνεται ότι το έλλειμμα θα φτάσει το 5,1% επί του ΑΕΠ για το 2009.
Σχόλιο δικό μας.
Ο κουρασμένος προχώρησε σε πρόωρες εκλογές το 2007 για να διαχειριστεί υπεύθυνα και με νωπή εντολή το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.
Μέχρι σήμερα έχει αλλάξει πάμπολλες φορές ο προϋπολογισμός, ακόμα και ο αρμόδιος Υπουργός και πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Και κουρασμένος και αποτυχημένος.
Και όμως τα πράγματα αλλάζουν
Η συλλογική πολιτική δράση είναι ο λόγος για τον οποίο η ζωή μας είναι καλύτερη από των παππούδων μας.
Και έγινε καλλίτερη γιατί οι εργαζόμενοι ποτέ δεν έκαναν το λάθος να λένε ότι η πολιτική είναι άσχετη και βαρετή και δεν τους νοιάζει.
Oταν είστε απλώς ένα άτομο επάνω σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, όταν βλέπετε οικονομίες να καταρρέουν, πολέμους να μαίνονται, πώς θα έπρεπε να αντιδράσετε;
Τι μπορείτε να κάνετε; Το τρέχον σύμπλεγμα κρίσεων έχει προκαλέσει ως αντίδραση διάφορα αισθήματα τα οποία μπορείτε να ακούσετε να εκφράζονται σε κάθε μπαρ και καφετέρια.
Αξίζει να τα εξετάσουμε, διότι πέρα από τα δελεαστικά τους μηνύματα υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί στην πραγματική αλλαγή και στον οποίο αποδίδουμε ελάχιστη σημασία.
Η πρώτη τάση είναι να νιώθει κανείς ανήμπορος και να μετατρέπει αυτό το συναίσθημα σε μια απείθαρχη απαισιοδοξία. Ξέρετε πώς είναι. Δεν μπορώ να κάνω τη διαφορά. Θα αγοράσω μια έξτρα μεγάλη κλειδαριά για την πόρτα μου, θα αγκαλιάζω τα παιδιά λίγο πιο σφιχτά και θα περιμένω να περάσει η καταιγίδα.
Ολοι έχουμε τέτοιες διαθέσεις από καιρό σε καιρό αλλά πλέον αποτελούν την επικρατούσα διάθεση των πολιτών στις υποτιθέμενες προηγμένες δημοκρατίες.
Η δεύτερη τάση μοιάζει αντίθετη, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος. Προστάζει ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι έναν ηρωικό ηγέτη ο οποίος θα μας σώσει. Εμπρός, Μπαράκ Ομπάμα. Είναι έξυπνος, ευφραδής και έχει συνείδηση. Εκείνος θα βρει λύση. Και οι δύο αυτές τάσεις αφήνουν αδρανή τον πολίτη.
Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να επικεντρωθεί στην προσωπική του ζωή και να περιμένει την καταστροφή ή τη σωτηρία αποκλείοντας την πραγματική επιλογή που τον περιμένει. Πρόκειται για το μοναδικό πράγμα που επέφερε πολιτική αλλαγή στο παρελθόν και είναι το μόνο που θα μας βγάλει τώρα από τη δύσκολη θέση: συνηθισμένοι, μεμονωμένοι πολίτες συγκεντρώνονται, ορθώνουν το ανάστημά τους και προτείνουν δικές τους λύσεις.
Για να φθάσουμε εκεί θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίσουμε εκείνους που λένε ότι η πολιτική είναι άσχετη και βαρετή και δεν τους νοιάζει. Ας είμαστε σοβαροί. Αυτό ισοδυναμεί με το να λέει κάποιος ότι δεν τον νοιάζει το επίπεδο ζωής του, η υγεία του, η δουλειά του, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του, το μέλλον του ή όποιο μέλλον.
Η συλλογική πολιτική δράση είναι ο ένας και σημαντικότερος λόγος για τον οποίο η ζωή κάποιου είναι σήμερα απερίγραπτα καλύτερη από εκείνη των προπάππων του.
Οταν οι άνθρωποι απαίτησαν για πρώτη φορά δικαιώματα για τις γυναίκες ή πρότειναν να πληρώνονται οι συνηθισμένοι εργαζόμενοι τα Σαββατοκύριακα και τις άδειές τους, τους αντιμετώπισαν με την ίδια ετοιμόλογη απαισιοδοξία που ακούμε σήμερα:
Δεν θα γίνει ποτέ! Οι καθημερινοί άνθρωποι όμως που πίστευαν ότι είναι απαραίτητοι συγκεντρώθηκαν. Μίλησαν, διαφώνησαν, διαδήλωσαν και άσκησαν πιέσεις και κέρδισαν.
Αυτά τα επιτεύγματα ουδέποτε χαρίστηκαν από όσους βρίσκονται στην κορυφή. Προέκυψαν όμως ως αποτέλεσμα της απαίτησης και της επιμονής εκατομμυρίων καθημερινών ανθρώπων.
Αν περιμέναμε να δουν αυθορμήτως οι ηγέτες το φως, θα περιμέναμε ακόμη. Αν δεν στραφείτε στην πολιτική, η πολιτική θα στραφεί σε εσάς. Σε όλες τις κοινωνίες τα άτομα που έχουν ήδη την εξουσία θα προσπαθήσουν να κάνουν το κράτος να λειτουργήσει κατά τα συμφέροντά τους.
Κάθε ημέρα οι εταιρείες πετρελαίου και οι δισεκατομμυριούχοι προωθούν τα συμφέροντά τους και μιλούν πολύ ηχηρά για τους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν διότι έχουν τόσο πολλά χρήματα.
Αν μείνετε πίσω, σηκώσετε τους ώμους και πείτε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, τα συμφέροντά τους θα επικρατήσουν επί των δικών σας. Ετσι δημιουργήθηκε η χρηματοπιστωτική ασφυξία που απειλεί τις θέσεις εργασίας σας και η περιβαλλοντική κρίση που απειλεί το οικοσύστημά σας. Οι πολιτικοί ανταποκρίνονται στις πιέσεις που τους ασκούνται. Οι τράπεζες, οι εταιρείες πετρελαίων και οι δισεκατομμυριούχοι δεν σταματούν να ασκούν τη δική τους πίεση, να ανεμίζουν επιταγές και να απειλούν.
Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η συλλογική μας φωνή θα ακούγεται πιο δυνατά. Ο μόνος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να προσφέρουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την αφοσίωσή μας απαιτώντας πραγματική δημοκρατία. Αυτό δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι πολύ απλό και πρακτικό. Μπορούμε να διαλέξουμε μία ή δύο ομάδες από τις χιλιάδες εξαιρετικές που υπάρχουν και να τους αφιερώνουμε λίγες ώρες από τον χρόνο μας κάθε εβδομάδα. Η πολιτική αλλαγή σπανίως επέρχεται μέσω μιας ικανοποιητικής, οργασμικής αναλαμπής, αλλά αν την απαιτήσουν αρκετοί από εμάς στο τέλος επέρχεται. Η πραγματική δημοκρατία απαιτεί συλλογική εργασία.
Δεν είστε ανίσχυροι. Περιβάλλεστε από εκατομμύρια ανθρώπους που μοιράζονται τις απογοητεύσεις σας και το ένστικτό σας για δικαιοσύνη και ορθολογισμό. Είναι καθήκον σας ως πολιτών να ενωθείτε με αυτούς. Μαζί είστε ισχυροί. Αν παραμείνετε μόνοι, απομονωμένοι και βουτηγμένοι στον κυνισμό, οι μεγαλοκαρχαρίες των επιχειρήσεων θα μάχονται υπέρ των δικών τους συμφερόντων και εναντίον των δικών σας και της ανθρωπότητας.
Johann Ηari The Independent, 31 Ιουλίου 2009
Και έγινε καλλίτερη γιατί οι εργαζόμενοι ποτέ δεν έκαναν το λάθος να λένε ότι η πολιτική είναι άσχετη και βαρετή και δεν τους νοιάζει.
Oταν είστε απλώς ένα άτομο επάνω σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, όταν βλέπετε οικονομίες να καταρρέουν, πολέμους να μαίνονται, πώς θα έπρεπε να αντιδράσετε;
Τι μπορείτε να κάνετε; Το τρέχον σύμπλεγμα κρίσεων έχει προκαλέσει ως αντίδραση διάφορα αισθήματα τα οποία μπορείτε να ακούσετε να εκφράζονται σε κάθε μπαρ και καφετέρια.
Αξίζει να τα εξετάσουμε, διότι πέρα από τα δελεαστικά τους μηνύματα υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί στην πραγματική αλλαγή και στον οποίο αποδίδουμε ελάχιστη σημασία.
Η πρώτη τάση είναι να νιώθει κανείς ανήμπορος και να μετατρέπει αυτό το συναίσθημα σε μια απείθαρχη απαισιοδοξία. Ξέρετε πώς είναι. Δεν μπορώ να κάνω τη διαφορά. Θα αγοράσω μια έξτρα μεγάλη κλειδαριά για την πόρτα μου, θα αγκαλιάζω τα παιδιά λίγο πιο σφιχτά και θα περιμένω να περάσει η καταιγίδα.
Ολοι έχουμε τέτοιες διαθέσεις από καιρό σε καιρό αλλά πλέον αποτελούν την επικρατούσα διάθεση των πολιτών στις υποτιθέμενες προηγμένες δημοκρατίες.
Η δεύτερη τάση μοιάζει αντίθετη, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος. Προστάζει ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι έναν ηρωικό ηγέτη ο οποίος θα μας σώσει. Εμπρός, Μπαράκ Ομπάμα. Είναι έξυπνος, ευφραδής και έχει συνείδηση. Εκείνος θα βρει λύση. Και οι δύο αυτές τάσεις αφήνουν αδρανή τον πολίτη.
Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να επικεντρωθεί στην προσωπική του ζωή και να περιμένει την καταστροφή ή τη σωτηρία αποκλείοντας την πραγματική επιλογή που τον περιμένει. Πρόκειται για το μοναδικό πράγμα που επέφερε πολιτική αλλαγή στο παρελθόν και είναι το μόνο που θα μας βγάλει τώρα από τη δύσκολη θέση: συνηθισμένοι, μεμονωμένοι πολίτες συγκεντρώνονται, ορθώνουν το ανάστημά τους και προτείνουν δικές τους λύσεις.
Για να φθάσουμε εκεί θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίσουμε εκείνους που λένε ότι η πολιτική είναι άσχετη και βαρετή και δεν τους νοιάζει. Ας είμαστε σοβαροί. Αυτό ισοδυναμεί με το να λέει κάποιος ότι δεν τον νοιάζει το επίπεδο ζωής του, η υγεία του, η δουλειά του, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του, το μέλλον του ή όποιο μέλλον.
Η συλλογική πολιτική δράση είναι ο ένας και σημαντικότερος λόγος για τον οποίο η ζωή κάποιου είναι σήμερα απερίγραπτα καλύτερη από εκείνη των προπάππων του.
Οταν οι άνθρωποι απαίτησαν για πρώτη φορά δικαιώματα για τις γυναίκες ή πρότειναν να πληρώνονται οι συνηθισμένοι εργαζόμενοι τα Σαββατοκύριακα και τις άδειές τους, τους αντιμετώπισαν με την ίδια ετοιμόλογη απαισιοδοξία που ακούμε σήμερα:
Δεν θα γίνει ποτέ! Οι καθημερινοί άνθρωποι όμως που πίστευαν ότι είναι απαραίτητοι συγκεντρώθηκαν. Μίλησαν, διαφώνησαν, διαδήλωσαν και άσκησαν πιέσεις και κέρδισαν.
Αυτά τα επιτεύγματα ουδέποτε χαρίστηκαν από όσους βρίσκονται στην κορυφή. Προέκυψαν όμως ως αποτέλεσμα της απαίτησης και της επιμονής εκατομμυρίων καθημερινών ανθρώπων.
Αν περιμέναμε να δουν αυθορμήτως οι ηγέτες το φως, θα περιμέναμε ακόμη. Αν δεν στραφείτε στην πολιτική, η πολιτική θα στραφεί σε εσάς. Σε όλες τις κοινωνίες τα άτομα που έχουν ήδη την εξουσία θα προσπαθήσουν να κάνουν το κράτος να λειτουργήσει κατά τα συμφέροντά τους.
Κάθε ημέρα οι εταιρείες πετρελαίου και οι δισεκατομμυριούχοι προωθούν τα συμφέροντά τους και μιλούν πολύ ηχηρά για τους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν διότι έχουν τόσο πολλά χρήματα.
Αν μείνετε πίσω, σηκώσετε τους ώμους και πείτε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, τα συμφέροντά τους θα επικρατήσουν επί των δικών σας. Ετσι δημιουργήθηκε η χρηματοπιστωτική ασφυξία που απειλεί τις θέσεις εργασίας σας και η περιβαλλοντική κρίση που απειλεί το οικοσύστημά σας. Οι πολιτικοί ανταποκρίνονται στις πιέσεις που τους ασκούνται. Οι τράπεζες, οι εταιρείες πετρελαίων και οι δισεκατομμυριούχοι δεν σταματούν να ασκούν τη δική τους πίεση, να ανεμίζουν επιταγές και να απειλούν.
Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η συλλογική μας φωνή θα ακούγεται πιο δυνατά. Ο μόνος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να προσφέρουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την αφοσίωσή μας απαιτώντας πραγματική δημοκρατία. Αυτό δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι πολύ απλό και πρακτικό. Μπορούμε να διαλέξουμε μία ή δύο ομάδες από τις χιλιάδες εξαιρετικές που υπάρχουν και να τους αφιερώνουμε λίγες ώρες από τον χρόνο μας κάθε εβδομάδα. Η πολιτική αλλαγή σπανίως επέρχεται μέσω μιας ικανοποιητικής, οργασμικής αναλαμπής, αλλά αν την απαιτήσουν αρκετοί από εμάς στο τέλος επέρχεται. Η πραγματική δημοκρατία απαιτεί συλλογική εργασία.
Δεν είστε ανίσχυροι. Περιβάλλεστε από εκατομμύρια ανθρώπους που μοιράζονται τις απογοητεύσεις σας και το ένστικτό σας για δικαιοσύνη και ορθολογισμό. Είναι καθήκον σας ως πολιτών να ενωθείτε με αυτούς. Μαζί είστε ισχυροί. Αν παραμείνετε μόνοι, απομονωμένοι και βουτηγμένοι στον κυνισμό, οι μεγαλοκαρχαρίες των επιχειρήσεων θα μάχονται υπέρ των δικών τους συμφερόντων και εναντίον των δικών σας και της ανθρωπότητας.
Johann Ηari The Independent, 31 Ιουλίου 2009
Kι αυτό σε ..σκυλάδικη εκτέλεση; Ε…όχι δα
Επιμένουμε στο πρωτότυπο…..Απίστευτος ο κόσμος κι ο χαραχτήρας μας
Ο φανατικός του Ερικ Χόφφερ
Μήπως πρέπει να ψαχτούμε όλοι και ιδιαίτερα όσοι τον φανατισμό και δογματισμό τους τον πουλούν και ως μαγκιά;
Ο φανατικός είναι:
ένας απογοητευμένος άνθρωπος
ένας αποτυχημένος,
ένας ανεπιθύμητος,
ένας βαριεστημένος,
ένας φιλόδοξος,
ένας αμαρτωλός,
ένας ένοχος,
ένας, πού θέλει να λατρεύει καί να υπηρετεί ένα δαίμονα ή ένα θεό,
ένας εχθρός των πραγμάτων, όπως έχουν τώρα,
ένας πού αποβάλλει το εγώ του καί χάνεται μέσα σ' ένα μαζικό κίνημα, για να υπηρετήσει μια «ιερή
υπόθεση».
Έρικ Χόφφερ: «Ο φανατικός», εκδ. Μπουκουμάνη, Αθήνα, 1969
Ο φανατικός είναι:
ένας απογοητευμένος άνθρωπος
ένας αποτυχημένος,
ένας ανεπιθύμητος,
ένας βαριεστημένος,
ένας φιλόδοξος,
ένας αμαρτωλός,
ένας ένοχος,
ένας, πού θέλει να λατρεύει καί να υπηρετεί ένα δαίμονα ή ένα θεό,
ένας εχθρός των πραγμάτων, όπως έχουν τώρα,
ένας πού αποβάλλει το εγώ του καί χάνεται μέσα σ' ένα μαζικό κίνημα, για να υπηρετήσει μια «ιερή
υπόθεση».
Έρικ Χόφφερ: «Ο φανατικός», εκδ. Μπουκουμάνη, Αθήνα, 1969
«Όρθιο φεγγάρι, ξάπλα ο καπετάνιος»
Εδώ στη Νάξο μπορεί να λυσσομανούν τα μελτέμια, αλλά με έχει αρπάξει για τα καλά ο ναξιώτικος καυτός ήλιος.
Κάθε βράδυ ακούω τον καιρό, ειδικά το δελτίο για τους αγρότες, μήπως ακούσω καμιά ευνοϊκή πρόβλεψη για τις επόμενες μέρες.
Ευνοϊκή για ψάρεμα εννοείται. Από την απελπισία μου γαντζώθηκα από τα χείλη ενός πρακτικού μετεωρολόγου, όπως άλλοι έλκονται από τα κάλλη της…Πετρούλας. Μοιράζομαι μαζί σας τις αγωνίες σας και αυτά που διάβασα.
«Από μικρό παιδί παρακολουθούσα τους μεγαλύτερους να ασκούνται στην τεχνική πρόβλεψης των καιρικών φαινομένων. Ζώντας στην ύπαιθρο άλλωστε και απασχολούμενοι με την κτηνοτροφία και καλλιεργώντας τη γη, είχαν ανάγκη για μετεωρολογικές προβλέψεις.
Φυσικά δεν υπήρχαν οι δυνατότητες για πρόβλεψη από κάποιον επίσημο φορέα. Έτσι, ανέπτυξαν μόνοι τους μεθόδους για να προλέγουν τον καιρό, τις οποίες ακολουθώ κατά γράμμα κι εγώ σήμερα».
O κ. Γιώργος Ρούφος, 70 χρονών, ζει στην Αλεξανδρούπολη και είναι ο πιο απαραίτητος συνομιλητής αγροτών, κτηνοτρόφων, ναυτικών και ταξιδιωτών που τον συμβουλεύονται ανελλιπώς για την πρόγνωση μετεωρολογικών φαινομένων, ακόμα και 145 μέρες από την ημέρα της πρόβλεψης!
«Οι πλούσιες εικόνες από την παιδική μου ηλικία σχετικά με την πρόβλεψη του καιρού με βοήθησαν ώστε πολλά χρόνια αργότερα, γύρω στο 1980, να ξεκινήσω να δημοσιοποιώ τις προβλέψεις μου με μεγάλη, όπως αποδείχθηκε, ευστοχία. Μου έγιναν επαγγελματικές προτάσεις συνεργασίας τα τελευταία χρόνια από κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά ποτέ δεν το αντιμετώπισα ως επαγγελματική ενασχόληση, παρά μόνο ως χόμπι», λέει.
Η μορφή του φεγγαριού, τα ημερομήνια αλλά και η πρόβλεψη των 145 ημερών είναι οι οδηγοί του κ Ρούφου στο έργο της πρόβλεψης του καιρού. Όταν κάποιος επιχειρεί να αμφισβητήσει τις προβλέψεις αυτού του είδους ως αντιεπιστημονικές, εκφράζει την διαφωνία του
. Πιστεύει ότι οι μέθοδοι των πρακτικών μετεωρολόγων δεν απέχουν από τις προβλέψεις της επιστήμης. Γι΄ αυτό μάλιστα, μιλά τακτικά και ανταλλάσσει απόψεις και τον συμβουλεύονται γνωστοί μετεωρολόγοι που εμφανίζονται στα δελτία ειδήσεων των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων. Το φεγγάρι
«Το φεγγάρι δίνει βέβαια αξιόπιστη πρόβλεψη αλλά μόνο για έναν μήνα. Όρθιο φεγγάρι, ξάπλα ο καπετάνιος - ξαπλωτό φεγγάρι, όρθιος ο καπετάνιος», λέει σχηματικά, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να εξηγήσει τις προβλέψεις του για τις καιρικές μεταβολές με βάση την εμφάνιση της Σελήνης στον ουρανό. Ρίχνει το βάρος των προβλέψεών του στη μέθοδο των 145 ημερών, η οποία παρουσιάζει μέγιστη αξιοπιστία τους χειμερινούς μήνες και παραμένει αξιόπιστη και την άνοιξη με εξαίρεση το καλοκαίρι, οπότε και οι αποκλίσεις είναι μεγαλύτερες. «Οι πρόγονοί μας διαπίστωσαν με εμπειρικό τρόπο και μέσα σε διάστημα πολλών χρόνων ότι οι καιρικές συνθήκες που ίσχυαν την ημέρα της διασταύρωσης δύο προβάτων θα ίσχυαν και ύστερα από 145 ημέρες. Με τον τρόπο αυτό και κρατώντας συνεχείς σημειώσεις που αφορούσαν το ζευγάρωμα των οικόσιτων ζώων τους, κατόρθωναν να διαθέτουν ασφαλή πρόβλεψη των φαινομένων σε βάθος πέντε μηνών». Δίκτυο ανταποκριτών Οι προβλέψεις του αφορούν ολόκληρη την Ελλάδα, αφού διαθέτει σε όλα σχεδόν τα γεωγραφικά διαμερίσματα δίκτυο τοπικών ανταποκριτών σε απόσταση μεγαλύτερη των 70 χιλιομέτρων από την Αλεξανδρούπολη, που αποτελεί και το χιλιομετρικό όριο της αυτονομίας των προβλέψεών του. Αυτοί τον ενημερώνουν για τον καιρό σε συγκεκριμένες μέρες που τους ζητά, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να επεξεργαστεί τα δεδομένα που του δίνονται και να προβαίνει στις εκτιμήσεις του. «Ο επιστήμονας μετεωρολόγος κάνει προβλέψεις που δεν ξεπερνούν τη μια εβδομάδα. Στον αντίποδα, εγώ μιλώ για τον καιρό που θα κάνει ύστερα από μήνες. Σέβομαι τη δουλειά τους και τους παρακολουθώ αλλά είναι άλλο αυτό που κάνουν και άλλο πράγμα η δική μου δουλειά. Άλλωστε ο κόσμος εδώ πιο πολύ με ρωτά και με εμπιστεύεται για τον καιρό παρά τους μετεωρολόγους». Περιθώριο λάθους Τέλος, σε ό,τι αφορά τις πιθανότητες επιτυχίας των προβλέψεών του εκτιμά ότι το περιθώριο λάθους δεν ξεπερνά το 20%. «Λάθη κάνουν όλοι. Δεν θα μπορούσα να είμαι αλάνθαστος, αλλά για τόσο μακροχρόνιες προβλέψεις η απόκλιση της τάξης του 20% είναι δικαιολογημένη», καταλήγει.
Τα αυγουστιάτικα ημερομήνια
ΓΙΑ ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ που παραπέμπουν σε καταγραφή των πρώτων δώδεκα ημερών του Αυγούστου οι οποίες αντιστοιχούν με τους 12 μήνες του χρόνου, ο Γιώργος Ρούφος εκφράζει επιφύλαξη, λέγοντας ότι με αυτήν την μέθοδο η πρόβλεψη είναι «δύσκολη και επισφαλής».
«Οι παλιότεροι κατέγραφαν τα «ημερομήνια» με το παλιό ημερολόγιο και ήταν σίγουρα πιο ρεαλιστική η πρόβλεψη γιατί θεωρώ ότι η πραγματική αντιστοίχιση του καιρού με τις εποχές του χρόνου αποτυπώνεται στο παλιό ημερολόγιο που ήταν 13 μέρες πίσω. Εγώ, εκ των πραγμάτων, αναγκάζομαι να κάνω προβλέψεις και με το παλιό και με το νέο».
Η πρόβλεψή του μέχρι τα Χριστούγεννα μιλά για ήπιο φθινόπωρο, χωρίς κρύο και ιδιαίτερες βροχές, εκτός από τον Νοέμβριο, και για Χριστούγεννα με σχετική καλοκαιρία. Όσο για τον Αύγουστο, τον κυριότερο μήνα των διακοπών, εκτιμά ότι θα έχει βροχές, όπως είχε άλλωστε και ο Ιούλιος. «Είχα προβλέψει από την άνοιξη ότι το φετινό καλοκαίρι θα ήταν δροσερό, πράγμα που επιβεβαιώθηκε».
Δάμων Δαμιανός, ΤΑ ΝΕΑ, 30 Ιουλίου 2009
Κάθε βράδυ ακούω τον καιρό, ειδικά το δελτίο για τους αγρότες, μήπως ακούσω καμιά ευνοϊκή πρόβλεψη για τις επόμενες μέρες.
Ευνοϊκή για ψάρεμα εννοείται. Από την απελπισία μου γαντζώθηκα από τα χείλη ενός πρακτικού μετεωρολόγου, όπως άλλοι έλκονται από τα κάλλη της…Πετρούλας. Μοιράζομαι μαζί σας τις αγωνίες σας και αυτά που διάβασα.
«Από μικρό παιδί παρακολουθούσα τους μεγαλύτερους να ασκούνται στην τεχνική πρόβλεψης των καιρικών φαινομένων. Ζώντας στην ύπαιθρο άλλωστε και απασχολούμενοι με την κτηνοτροφία και καλλιεργώντας τη γη, είχαν ανάγκη για μετεωρολογικές προβλέψεις.
Φυσικά δεν υπήρχαν οι δυνατότητες για πρόβλεψη από κάποιον επίσημο φορέα. Έτσι, ανέπτυξαν μόνοι τους μεθόδους για να προλέγουν τον καιρό, τις οποίες ακολουθώ κατά γράμμα κι εγώ σήμερα».
O κ. Γιώργος Ρούφος, 70 χρονών, ζει στην Αλεξανδρούπολη και είναι ο πιο απαραίτητος συνομιλητής αγροτών, κτηνοτρόφων, ναυτικών και ταξιδιωτών που τον συμβουλεύονται ανελλιπώς για την πρόγνωση μετεωρολογικών φαινομένων, ακόμα και 145 μέρες από την ημέρα της πρόβλεψης!
«Οι πλούσιες εικόνες από την παιδική μου ηλικία σχετικά με την πρόβλεψη του καιρού με βοήθησαν ώστε πολλά χρόνια αργότερα, γύρω στο 1980, να ξεκινήσω να δημοσιοποιώ τις προβλέψεις μου με μεγάλη, όπως αποδείχθηκε, ευστοχία. Μου έγιναν επαγγελματικές προτάσεις συνεργασίας τα τελευταία χρόνια από κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά ποτέ δεν το αντιμετώπισα ως επαγγελματική ενασχόληση, παρά μόνο ως χόμπι», λέει.
Η μορφή του φεγγαριού, τα ημερομήνια αλλά και η πρόβλεψη των 145 ημερών είναι οι οδηγοί του κ Ρούφου στο έργο της πρόβλεψης του καιρού. Όταν κάποιος επιχειρεί να αμφισβητήσει τις προβλέψεις αυτού του είδους ως αντιεπιστημονικές, εκφράζει την διαφωνία του
. Πιστεύει ότι οι μέθοδοι των πρακτικών μετεωρολόγων δεν απέχουν από τις προβλέψεις της επιστήμης. Γι΄ αυτό μάλιστα, μιλά τακτικά και ανταλλάσσει απόψεις και τον συμβουλεύονται γνωστοί μετεωρολόγοι που εμφανίζονται στα δελτία ειδήσεων των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων. Το φεγγάρι
«Το φεγγάρι δίνει βέβαια αξιόπιστη πρόβλεψη αλλά μόνο για έναν μήνα. Όρθιο φεγγάρι, ξάπλα ο καπετάνιος - ξαπλωτό φεγγάρι, όρθιος ο καπετάνιος», λέει σχηματικά, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να εξηγήσει τις προβλέψεις του για τις καιρικές μεταβολές με βάση την εμφάνιση της Σελήνης στον ουρανό. Ρίχνει το βάρος των προβλέψεών του στη μέθοδο των 145 ημερών, η οποία παρουσιάζει μέγιστη αξιοπιστία τους χειμερινούς μήνες και παραμένει αξιόπιστη και την άνοιξη με εξαίρεση το καλοκαίρι, οπότε και οι αποκλίσεις είναι μεγαλύτερες. «Οι πρόγονοί μας διαπίστωσαν με εμπειρικό τρόπο και μέσα σε διάστημα πολλών χρόνων ότι οι καιρικές συνθήκες που ίσχυαν την ημέρα της διασταύρωσης δύο προβάτων θα ίσχυαν και ύστερα από 145 ημέρες. Με τον τρόπο αυτό και κρατώντας συνεχείς σημειώσεις που αφορούσαν το ζευγάρωμα των οικόσιτων ζώων τους, κατόρθωναν να διαθέτουν ασφαλή πρόβλεψη των φαινομένων σε βάθος πέντε μηνών». Δίκτυο ανταποκριτών Οι προβλέψεις του αφορούν ολόκληρη την Ελλάδα, αφού διαθέτει σε όλα σχεδόν τα γεωγραφικά διαμερίσματα δίκτυο τοπικών ανταποκριτών σε απόσταση μεγαλύτερη των 70 χιλιομέτρων από την Αλεξανδρούπολη, που αποτελεί και το χιλιομετρικό όριο της αυτονομίας των προβλέψεών του. Αυτοί τον ενημερώνουν για τον καιρό σε συγκεκριμένες μέρες που τους ζητά, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να επεξεργαστεί τα δεδομένα που του δίνονται και να προβαίνει στις εκτιμήσεις του. «Ο επιστήμονας μετεωρολόγος κάνει προβλέψεις που δεν ξεπερνούν τη μια εβδομάδα. Στον αντίποδα, εγώ μιλώ για τον καιρό που θα κάνει ύστερα από μήνες. Σέβομαι τη δουλειά τους και τους παρακολουθώ αλλά είναι άλλο αυτό που κάνουν και άλλο πράγμα η δική μου δουλειά. Άλλωστε ο κόσμος εδώ πιο πολύ με ρωτά και με εμπιστεύεται για τον καιρό παρά τους μετεωρολόγους». Περιθώριο λάθους Τέλος, σε ό,τι αφορά τις πιθανότητες επιτυχίας των προβλέψεών του εκτιμά ότι το περιθώριο λάθους δεν ξεπερνά το 20%. «Λάθη κάνουν όλοι. Δεν θα μπορούσα να είμαι αλάνθαστος, αλλά για τόσο μακροχρόνιες προβλέψεις η απόκλιση της τάξης του 20% είναι δικαιολογημένη», καταλήγει.
Τα αυγουστιάτικα ημερομήνια
ΓΙΑ ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ που παραπέμπουν σε καταγραφή των πρώτων δώδεκα ημερών του Αυγούστου οι οποίες αντιστοιχούν με τους 12 μήνες του χρόνου, ο Γιώργος Ρούφος εκφράζει επιφύλαξη, λέγοντας ότι με αυτήν την μέθοδο η πρόβλεψη είναι «δύσκολη και επισφαλής».
«Οι παλιότεροι κατέγραφαν τα «ημερομήνια» με το παλιό ημερολόγιο και ήταν σίγουρα πιο ρεαλιστική η πρόβλεψη γιατί θεωρώ ότι η πραγματική αντιστοίχιση του καιρού με τις εποχές του χρόνου αποτυπώνεται στο παλιό ημερολόγιο που ήταν 13 μέρες πίσω. Εγώ, εκ των πραγμάτων, αναγκάζομαι να κάνω προβλέψεις και με το παλιό και με το νέο».
Η πρόβλεψή του μέχρι τα Χριστούγεννα μιλά για ήπιο φθινόπωρο, χωρίς κρύο και ιδιαίτερες βροχές, εκτός από τον Νοέμβριο, και για Χριστούγεννα με σχετική καλοκαιρία. Όσο για τον Αύγουστο, τον κυριότερο μήνα των διακοπών, εκτιμά ότι θα έχει βροχές, όπως είχε άλλωστε και ο Ιούλιος. «Είχα προβλέψει από την άνοιξη ότι το φετινό καλοκαίρι θα ήταν δροσερό, πράγμα που επιβεβαιώθηκε».
Δάμων Δαμιανός, ΤΑ ΝΕΑ, 30 Ιουλίου 2009
Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΣ, Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΝΑΞΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ
Στη χθεσινή «Καθημερινή» δημοσιεύεται άρθρο του πολιτευτή Κυκλάδων της ΝΔ και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής της Σταμάτη Μαύρου. Αναφέρεται στο φαινόμενο της διαμεσολάβησης στην πολιτική, με αφορμή ένα περιστατικό που συνέβη στη Νάξο(Ο Μαύρος είναι από τη γειτονική Αμοργό).
Το άρθρο έχει τίτλο «Το εγχει(οι)ρίδιο ενός πολιτικού» και μιλά για το όραμα στην πολιτική. Θα ήταν όμως συνεπής με αυτά που γράφει αν μας έλεγε αν συμφωνεί για το διορισμό αποτυχόντων βουλευτών σε θέσεις καίριες του κρατικού μηχανισμού και αν αυτή η αντίληψη και πρακτική αποτελεί εκσυγχρονισμό των πολιτικών μας ηθών. Ο Σ. Μαύρος, πρώην κυβερνητικός Επίτροπος στην Proton Bank και νυν διευθύνων σύμβουλος στα ΕΛΤΑ, γράφει:
«Πριν από λίγο καιρό βρέθηκα στη Νάξο, συμμετέχοντας στη χαρά καλών μου συμπατριωτών που βάπτιζαν το παιδί τους. Κουβεντιάζοντας με μια μεγάλη παρέα φίλων και αρκετών γνωστών, ξαφνικά διακόπηκε το ρεύμα.
Αμέσως ένας από τους συνδαιτυμόνες, γνωστός για τις πολιτικάντικες κορώνες του, με πλησίασε και μου πρότεινε χαμηλόφωνα να τηλεφωνήσω στα κεντρικά της ΔΕΗ, ζητώντας την άμεση αποκατάσταση της βλάβης. Η φαινομενικά λογική πρότασή του έκρυβε ένα απίθανο σκεπτικό, που μου το αποκάλυψε αμέσως: «η βλάβη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στο δίκτυο από την Πάρο, θα αποκατασταθεί ούτως ή άλλως άμεσα. Κάνε το τηλέφωνο και έτσι θα πιστωθείς εσύ το αποτέλεσμα! Αυτό άλλωστε σημαίνει πολιτική στην Ελλάδα: να φαίνεσαι ότι πράττεις και ας μην κάνεις τίποτε στην πραγματικότητα!
Να λες και να φαίνεσαι, ποτέ κανείς δεν έχασε επειδή υποσχέθηκε!». Και έτσι απλά και λιτά συμπύκνωσε σε δύο φράσεις, με αρκετή δόση χιούμορ, αυτό που από καιρό ταλανίζει το μυαλό μας: το πρόβλημα της αξιοπιστίας στην πολιτική. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή επιβεβαίωσα μια μεγάλη αλήθεια: συνυπεύθυνες είναι και οι δύο πλευρές αυτού του παράξενου παιχνιδιού, και οι πολίτες και οι πολιτικοί.
Χρόνια τώρα παραπονιέται ο απλός κόσμος της πατρίδας μας ότι οι πολιτικοί τού δίνουν υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρούν. Ολο και περισσότεροι δηλώνουν απογοητευμένοι και προδομένοι από το γεγονός ότι οι πολιτικοί τούς θυμούνται λίγο πριν από τις εκλογές και τους ξεχνούν αμέσως μετά.
Από την άλλη πλευρά, οι συνάδελφοί μου πολιτικοί κρυφά ομολογούν ότι αν δεν χαϊδέψουν τα αυτιά των πολιτών, αυτοί θα τους γυρίσουν την πλάτη. Αν δεν υποσχεθούν ότι θα τους παράσχουν τα πάντα, ακόμη και αυτά που εξόφθαλμα είναι εκτός εφικτής πραγματικότητας, οι ψηφοφόροι θα αναζητήσουν λύση σε κάποιον ανθυποψήφιο. Και το γαϊτανάκι του παραλογισμού συνεχίζεται αμείωτο και ανεμπόδιστο...
Και τι καταφέρνουμε στην πραγματικότητα; Εντιμοι και ανέντιμοι, ειλικρινείς και ανειλικρινείς, εργατικοί και τεμπέληδες και, το κυριότερο, οραματιστές και μη να κυλούν –στη συντριπτική τους πλειοψηφία– στο τεράστιο χωνευτήρι της παραπολιτικής, το οποίο απαξιώνει κάθε γνήσια και αγνή προσπάθεια για να τοποθετηθούν τα πράγματα στη σωστή τους βάση: να λέμε αυτό που εννοούμε, να πράττουμε αυτό που μπορούμε και να μην κάνουμε σε κανέναν αυτό που δεν θέλουμε να μας κάνει...
Νομίζω ότι όλες αυτές οι σκέψεις οδηγούν σε ένα μοναδικό, τεράστιας σημασίας ερώτημα, που βρίσκεται στα χείλη όλων. Μπορεί να αλλάξει κάτι; Μπορούμε να αντιστρέψουμε την πορεία; Θα αφήσουμε να επικρατήσουν οι «ενδιάμεσοι καλοθελητές» που τόσο εύκολα υπόσχονται λύση όλων των προβλημάτων μας; Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, ούτε ποια θα είναι η κατάληξη της πορείας αυτής. Ξέρω, όμως, τούτο: οι σταγόνες γίνονται ρυάκι, το ρυάκι ποταμός και ο ποταμός χείμαρρος... Πολιτική χωρίς όραμα δεν νοείται ούτε υφίσταται. Και επειδή το επίκεντρο είναι μόνο ο άνθρωπος, έστω και μια παρέα από αποφασισμένους μπορεί να αλλάξει την κατάσταση. Και η ομορφιά είναι ότι υπάρχουν περισσότερες από μια παρέα! Αληθινά χαίρομαι που ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να κάνω εκείνο το τηλεφώνημα...».
Εγχειρίδιο σημαίνει και μαχαίρι και μερικές φορές είναι και δίκοπο…
Το άρθρο έχει τίτλο «Το εγχει(οι)ρίδιο ενός πολιτικού» και μιλά για το όραμα στην πολιτική. Θα ήταν όμως συνεπής με αυτά που γράφει αν μας έλεγε αν συμφωνεί για το διορισμό αποτυχόντων βουλευτών σε θέσεις καίριες του κρατικού μηχανισμού και αν αυτή η αντίληψη και πρακτική αποτελεί εκσυγχρονισμό των πολιτικών μας ηθών. Ο Σ. Μαύρος, πρώην κυβερνητικός Επίτροπος στην Proton Bank και νυν διευθύνων σύμβουλος στα ΕΛΤΑ, γράφει:
«Πριν από λίγο καιρό βρέθηκα στη Νάξο, συμμετέχοντας στη χαρά καλών μου συμπατριωτών που βάπτιζαν το παιδί τους. Κουβεντιάζοντας με μια μεγάλη παρέα φίλων και αρκετών γνωστών, ξαφνικά διακόπηκε το ρεύμα.
Αμέσως ένας από τους συνδαιτυμόνες, γνωστός για τις πολιτικάντικες κορώνες του, με πλησίασε και μου πρότεινε χαμηλόφωνα να τηλεφωνήσω στα κεντρικά της ΔΕΗ, ζητώντας την άμεση αποκατάσταση της βλάβης. Η φαινομενικά λογική πρότασή του έκρυβε ένα απίθανο σκεπτικό, που μου το αποκάλυψε αμέσως: «η βλάβη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στο δίκτυο από την Πάρο, θα αποκατασταθεί ούτως ή άλλως άμεσα. Κάνε το τηλέφωνο και έτσι θα πιστωθείς εσύ το αποτέλεσμα! Αυτό άλλωστε σημαίνει πολιτική στην Ελλάδα: να φαίνεσαι ότι πράττεις και ας μην κάνεις τίποτε στην πραγματικότητα!
Να λες και να φαίνεσαι, ποτέ κανείς δεν έχασε επειδή υποσχέθηκε!». Και έτσι απλά και λιτά συμπύκνωσε σε δύο φράσεις, με αρκετή δόση χιούμορ, αυτό που από καιρό ταλανίζει το μυαλό μας: το πρόβλημα της αξιοπιστίας στην πολιτική. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή επιβεβαίωσα μια μεγάλη αλήθεια: συνυπεύθυνες είναι και οι δύο πλευρές αυτού του παράξενου παιχνιδιού, και οι πολίτες και οι πολιτικοί.
Χρόνια τώρα παραπονιέται ο απλός κόσμος της πατρίδας μας ότι οι πολιτικοί τού δίνουν υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρούν. Ολο και περισσότεροι δηλώνουν απογοητευμένοι και προδομένοι από το γεγονός ότι οι πολιτικοί τούς θυμούνται λίγο πριν από τις εκλογές και τους ξεχνούν αμέσως μετά.
Από την άλλη πλευρά, οι συνάδελφοί μου πολιτικοί κρυφά ομολογούν ότι αν δεν χαϊδέψουν τα αυτιά των πολιτών, αυτοί θα τους γυρίσουν την πλάτη. Αν δεν υποσχεθούν ότι θα τους παράσχουν τα πάντα, ακόμη και αυτά που εξόφθαλμα είναι εκτός εφικτής πραγματικότητας, οι ψηφοφόροι θα αναζητήσουν λύση σε κάποιον ανθυποψήφιο. Και το γαϊτανάκι του παραλογισμού συνεχίζεται αμείωτο και ανεμπόδιστο...
Και τι καταφέρνουμε στην πραγματικότητα; Εντιμοι και ανέντιμοι, ειλικρινείς και ανειλικρινείς, εργατικοί και τεμπέληδες και, το κυριότερο, οραματιστές και μη να κυλούν –στη συντριπτική τους πλειοψηφία– στο τεράστιο χωνευτήρι της παραπολιτικής, το οποίο απαξιώνει κάθε γνήσια και αγνή προσπάθεια για να τοποθετηθούν τα πράγματα στη σωστή τους βάση: να λέμε αυτό που εννοούμε, να πράττουμε αυτό που μπορούμε και να μην κάνουμε σε κανέναν αυτό που δεν θέλουμε να μας κάνει...
Νομίζω ότι όλες αυτές οι σκέψεις οδηγούν σε ένα μοναδικό, τεράστιας σημασίας ερώτημα, που βρίσκεται στα χείλη όλων. Μπορεί να αλλάξει κάτι; Μπορούμε να αντιστρέψουμε την πορεία; Θα αφήσουμε να επικρατήσουν οι «ενδιάμεσοι καλοθελητές» που τόσο εύκολα υπόσχονται λύση όλων των προβλημάτων μας; Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, ούτε ποια θα είναι η κατάληξη της πορείας αυτής. Ξέρω, όμως, τούτο: οι σταγόνες γίνονται ρυάκι, το ρυάκι ποταμός και ο ποταμός χείμαρρος... Πολιτική χωρίς όραμα δεν νοείται ούτε υφίσταται. Και επειδή το επίκεντρο είναι μόνο ο άνθρωπος, έστω και μια παρέα από αποφασισμένους μπορεί να αλλάξει την κατάσταση. Και η ομορφιά είναι ότι υπάρχουν περισσότερες από μια παρέα! Αληθινά χαίρομαι που ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να κάνω εκείνο το τηλεφώνημα...».
Εγχειρίδιο σημαίνει και μαχαίρι και μερικές φορές είναι και δίκοπο…
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Στο 9ο Φεστιβάλ Νάξου
Μεθαύριο, ώρα 9.30 μ.μ., στον Πύργο Μπαζαίου Νάξου παρουσιάζεται ο «Νυχτερινός Κήπος», που εντυπωσίασε το παρισινό κοινό.
Το μουσικό αυτό θέαμα είναι καρπός της συνάντησης της διάσημης και πολυβραβευμένης στο εξωτερικό Angelique Ionatos με τη νεαρή Κατερίνα Φωτεινάκη.
Τα τραγούδια τους ξεφυτρώνουν σαν λουλούδια πάνω σε στίχους των μεγάλων ποιητών, Ελύτη, Σαπφώς, Γκάτσου, Νερούντα αλλά και άλλων Ελλήνων και Γάλλων συνθετών -Χατζιδάκι, Leo Ferre, Barbara, καθώς και διασκευές τους πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια. Δύο κιθάρες και δύο φωνές που συνθέτουν μια σπάνια λυρική ατμόσφαιρα, άλλοτε ευαίσθητη και νοσταλγική, άλλοτε δυναμική και... ροκ, άλλοτε παιγνιώδη και χιουμοριστική.
Το μουσικό αυτό θέαμα είναι καρπός της συνάντησης της διάσημης και πολυβραβευμένης στο εξωτερικό Angelique Ionatos με τη νεαρή Κατερίνα Φωτεινάκη.
Τα τραγούδια τους ξεφυτρώνουν σαν λουλούδια πάνω σε στίχους των μεγάλων ποιητών, Ελύτη, Σαπφώς, Γκάτσου, Νερούντα αλλά και άλλων Ελλήνων και Γάλλων συνθετών -Χατζιδάκι, Leo Ferre, Barbara, καθώς και διασκευές τους πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια. Δύο κιθάρες και δύο φωνές που συνθέτουν μια σπάνια λυρική ατμόσφαιρα, άλλοτε ευαίσθητη και νοσταλγική, άλλοτε δυναμική και... ροκ, άλλοτε παιγνιώδη και χιουμοριστική.
Πανδημία κέρδους ..........
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα.Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Και οι δημοσιογραφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίππη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!!
Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών..Και βέβαια, η γρίππη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
Η κοινή γρίππη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.Μισό εκατομμύριο έναντι 25.Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίππη των πουλερικών; Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κοκκορας», ένας κόκκορας με μεγάλο λειρί.Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.Με την γρίππη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολλάρια.Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίππης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo..Μόνο για τη γρίππη των χοίρων.Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»; Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche..ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú.- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú;- Λοιπόν, είναι 50 δολλάρια το κουτί.- 50 δολλάρια το κουτί με τις κάψουλες; - Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγαλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú.Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τριβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα.Αλλά αν η γρίππη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμακών σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Και οι δημοσιογραφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίππη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!!
Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών..Και βέβαια, η γρίππη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
Η κοινή γρίππη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.Μισό εκατομμύριο έναντι 25.Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίππη των πουλερικών; Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κοκκορας», ένας κόκκορας με μεγάλο λειρί.Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.Με την γρίππη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολλάρια.Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίππης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo..Μόνο για τη γρίππη των χοίρων.Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»; Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche..ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú.- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú;- Λοιπόν, είναι 50 δολλάρια το κουτί.- 50 δολλάρια το κουτί με τις κάψουλες; - Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγαλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú.Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τριβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα.Αλλά αν η γρίππη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμακών σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.
Το μετέωρο… ΒΗΜΑ της Νάξου
Μέχρι τώρα γνωρίζαμε το ..ΒΗΜΑ των Ψυχάρη και Πρετεντέρη για το μετέωρο βήμα τους. Τώρα απέκτησε και η Νάξος το ΒΗΜΑ της. Εμείς τους ευχηθήκαμε αρχικά και τους ξανά ευχόμαστε καλή επιτυχία.
Προσοχή όμως.
Επειδή το ΒΗΜΑ γενικώς μπορεί να σημαίνει ένα Βήμα μπροστά αλλά και δυο Βήματα πίσω, αυτό θα εξαρτηθεί από τους εκδότες. Βιάστηκαν να μας σχολιάσουν και όπως φαίνεται εκτός από το μετέωρο Βήμα υπάρχει και η μετέωρη σκέψη…
Προσοχή όμως.
Επειδή το ΒΗΜΑ γενικώς μπορεί να σημαίνει ένα Βήμα μπροστά αλλά και δυο Βήματα πίσω, αυτό θα εξαρτηθεί από τους εκδότες. Βιάστηκαν να μας σχολιάσουν και όπως φαίνεται εκτός από το μετέωρο Βήμα υπάρχει και η μετέωρη σκέψη…
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Ο ΒΡΟΥΤΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗ ΝΑΞΟ
Όσοι παρακολούθησαν τη χθεσινή συνέντευξη του βουλευτή Κυκλάδων της ΝΔ στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ, αλλά και τον σημερινό απόηχό της, δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν ότι είναι ενορχηστρωμένη η δημιουργία προεκλογικού κλίματος παντού, για την ανατροπή του αποτελέσματος των ευρωεκλογών.
Θεμιτή και φιλότιμη προσπάθεια, αρκεί να μην παραπλανάται ο κόσμος και να βλέπει καμιά φορά να αλλάζει προς το καλύτερο η πραγματικότητά του. Όχι να δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα για να δείξουν έργο, έστω και στα χαρτιά, για να πείσουν ότι έλαβαν υπόψη το μήνυμα της κάλπης. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι προσφέρεται για τέτοια νταβαντούρια και εντυπώσεις.
Ο Βρούτσης λοιπόν είπε ότι:
-μέχρι τέλος Αυγούστου θα πάνε ένα υπερσύγχρονο ασθενοφόρο και άλλοι 5 γιατροί στο Κέντρο Υγείας-Νοσοκομείο Νάξου και ακολουθούν 4 διασώστες του ΕΚΑΒ
-το φράγμα Τσικαλαριού προχωρεί(υπογράφτηκε η μελέτη και η ένταξη για χρηματοδότηση) και στο τέλος του χρόνου θα ξεκινήσει το έργο! Το έργο αυτό, προϋπολογισμού 40 εκατ. ευρώ, το χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο που έχει γίνει στο νησί και σε σημασία μετά το Νοσοκομείο. Μάλιστα μεθαύριο Παρασκευή το μεσημέρι στις Τρίποδες, μαζί με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. σοργανώνουν τις σχετικές κομματικές παράτες.
Αυτή η κομματική διαχείριση και αξιοποίηση έργων γίνεται με προεκλογικό τρόπο και ρυθμούς, όταν το Νοσοκομείο δεν έχει Οργανισμό, βασικές ειδικότητες και βασική υποδομή και το φράγμα Τσικαλαριού έχει από χρόνια σχεδιαστεί και γίνεται εκμετάλλευσή του ανενδοίαστα, χωρίς φραγμό, πριν δημιουργηθεί. Τι νόημα έχει η έναρξη ενός έργου, που στο κάτω-κάτω είναι υποχρέωση της πολιτείας να το κάνει; Το αποτέλεσμα μετρά και όχι η πολλαπλή ψηφοθηρική προεξόφλησή του.
Θεμιτή και φιλότιμη προσπάθεια, αρκεί να μην παραπλανάται ο κόσμος και να βλέπει καμιά φορά να αλλάζει προς το καλύτερο η πραγματικότητά του. Όχι να δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα για να δείξουν έργο, έστω και στα χαρτιά, για να πείσουν ότι έλαβαν υπόψη το μήνυμα της κάλπης. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι προσφέρεται για τέτοια νταβαντούρια και εντυπώσεις.
Ο Βρούτσης λοιπόν είπε ότι:
-μέχρι τέλος Αυγούστου θα πάνε ένα υπερσύγχρονο ασθενοφόρο και άλλοι 5 γιατροί στο Κέντρο Υγείας-Νοσοκομείο Νάξου και ακολουθούν 4 διασώστες του ΕΚΑΒ
-το φράγμα Τσικαλαριού προχωρεί(υπογράφτηκε η μελέτη και η ένταξη για χρηματοδότηση) και στο τέλος του χρόνου θα ξεκινήσει το έργο! Το έργο αυτό, προϋπολογισμού 40 εκατ. ευρώ, το χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο που έχει γίνει στο νησί και σε σημασία μετά το Νοσοκομείο. Μάλιστα μεθαύριο Παρασκευή το μεσημέρι στις Τρίποδες, μαζί με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. σοργανώνουν τις σχετικές κομματικές παράτες.
Αυτή η κομματική διαχείριση και αξιοποίηση έργων γίνεται με προεκλογικό τρόπο και ρυθμούς, όταν το Νοσοκομείο δεν έχει Οργανισμό, βασικές ειδικότητες και βασική υποδομή και το φράγμα Τσικαλαριού έχει από χρόνια σχεδιαστεί και γίνεται εκμετάλλευσή του ανενδοίαστα, χωρίς φραγμό, πριν δημιουργηθεί. Τι νόημα έχει η έναρξη ενός έργου, που στο κάτω-κάτω είναι υποχρέωση της πολιτείας να το κάνει; Το αποτέλεσμα μετρά και όχι η πολλαπλή ψηφοθηρική προεξόφλησή του.
Με τις ευλογίες του Υπουργείου οι αυξήσεις των ακτοπλοΐκών εισιτηρίων
Σε απάντηση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής σε Ερώτησή του βουλευτή Κυκλάδων Παναγιώτη Ρήγα, σχετικά με τις μεγάλες αυξήσεις των ναύλων στα επιδοτούμενα δρομολόγια της ενδοεπικοινωνίας που εκτελούνται από τα ταχύπλοα Αίολος Κεντέρης Ι και ΙΙ., το Υπουργείο κάνει γνωστό ότι με Υπουργική Απόφαση του 2008 παρέχεται η δυνατότητα στα ταχύπλοα πλοία ηλικίας μικρότερης των 10 ετών να καθορίζουν τιμή εισιτηρίου διπλάσια από αυτή που εισπράττουν τα συμβατικά πλοία άνω των 10 ετών.
Επιπροσθέτως, όπως προκύπτει από τις συμβάσεις ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας(δηλ. επιδοτούμενες δρομολογιακές γραμμές), ο χρόνος διαρκείας ισχύος τους δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Επομένως, μέχρι σήμερα και πάντα με βάση τα κείμενα των συμβάσεων που μου απέστειλε το Υπουργείο δεν έχει διασφαλιστεί η μακροχρόνια εξυπηρέτηση της ενδοεπικοινωνίας των Κυκλάδων από τα συγκεκριμένα πλοία.
Συμπερασματικά, με βάση την απάντηση του Υπουργείου μπορούμε να ισχυριστούμε-αναφέρει σχετική ανακοίνωση του βουλευτή- ότι: «τα πλοία ΑΙΟΛΟΣ ΚΕΝΤΕΡΗΣ Ι ΚΑΙ ΙΙ εισπράττουν –με την άδεια του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής– διπλάσιο ναύλο από τα συμβατικά πλοία με μόνο το κριτήριο της ηλικίας. Δεν μας διευκρινίζει το Υπουργείο με ποια ταχύτητα υποχρεούνται να πλέουν, αφού χαρακτηρίζονται από τις συμβάσεις ως ταχύπλοα, ούτε βεβαίως αναφέρεται στην διαδικασία ελέγχου τήρησης των συμβατικών τους υποχρεώσεων.
Στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουμε ότι τα δύο κατ’ όνομα ταχύπλοα τα οποία επιδοτούνται γενναία για την εκτέλεση των ενδοκυκλαδικών δρομολογίων αναπτύσσουν ταχύτητες συμβατικών πλοίων και εισπράττουν διπλάσια τιμή εισιτηρίου από τα συμβατικά πλοία». Και συνεχίζει:
«Η κατάσταση αυτή δικαίως έχει εξοργίσει τους Κυκλαδίτες που για μια ακόμη φορά διαπιστώνουν ότι η δεξιά κυβέρνηση, οι κυβερνητικοί Βουλευτές και οι γαλάζιοι κομματικοί παράγοντες μας εμπαίζουν. Κύριο μέλημα της Κυβέρνησης Καραμανλή ήταν και παραμένει η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των εφοπλιστών. Δεν της αρκεί ότι τους αμείβει πλουσιοπάροχα από τον κρατικό προϋπολογισμό με τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών, τους επιτρέπει ταυτόχρονα να εισπράττουν υπέρογκα ναύλα από τους επιβάτες χωρίς να παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η Κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι δεν μας κάνει χάρη ούτε αυτή ούτε βεβαίως οι εφοπλιστές.
Χωρίς καθυστέρηση το Υπουργείο οφείλει να επιβάλει και ταυτόχρονα να ελέγχει διαρκώς την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους των ακτοπλοϊκών εταιρειών που εκτελούν τα επιδοτούμενα ενδοκυκλαδικά δρομολόγια.
Σε διαφορετική περίπτωση η πολυδιαφημιζόμενη αναβάθμιση της ακτοπλοϊκής ενδοεπικοινωνίας θα καταντήσει ένα κακόγουστο κυβερνητικό προπαγανδιστικό παραμύθ»ι.
Επιπροσθέτως, όπως προκύπτει από τις συμβάσεις ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας(δηλ. επιδοτούμενες δρομολογιακές γραμμές), ο χρόνος διαρκείας ισχύος τους δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Επομένως, μέχρι σήμερα και πάντα με βάση τα κείμενα των συμβάσεων που μου απέστειλε το Υπουργείο δεν έχει διασφαλιστεί η μακροχρόνια εξυπηρέτηση της ενδοεπικοινωνίας των Κυκλάδων από τα συγκεκριμένα πλοία.
Συμπερασματικά, με βάση την απάντηση του Υπουργείου μπορούμε να ισχυριστούμε-αναφέρει σχετική ανακοίνωση του βουλευτή- ότι: «τα πλοία ΑΙΟΛΟΣ ΚΕΝΤΕΡΗΣ Ι ΚΑΙ ΙΙ εισπράττουν –με την άδεια του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής– διπλάσιο ναύλο από τα συμβατικά πλοία με μόνο το κριτήριο της ηλικίας. Δεν μας διευκρινίζει το Υπουργείο με ποια ταχύτητα υποχρεούνται να πλέουν, αφού χαρακτηρίζονται από τις συμβάσεις ως ταχύπλοα, ούτε βεβαίως αναφέρεται στην διαδικασία ελέγχου τήρησης των συμβατικών τους υποχρεώσεων.
Στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουμε ότι τα δύο κατ’ όνομα ταχύπλοα τα οποία επιδοτούνται γενναία για την εκτέλεση των ενδοκυκλαδικών δρομολογίων αναπτύσσουν ταχύτητες συμβατικών πλοίων και εισπράττουν διπλάσια τιμή εισιτηρίου από τα συμβατικά πλοία». Και συνεχίζει:
«Η κατάσταση αυτή δικαίως έχει εξοργίσει τους Κυκλαδίτες που για μια ακόμη φορά διαπιστώνουν ότι η δεξιά κυβέρνηση, οι κυβερνητικοί Βουλευτές και οι γαλάζιοι κομματικοί παράγοντες μας εμπαίζουν. Κύριο μέλημα της Κυβέρνησης Καραμανλή ήταν και παραμένει η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των εφοπλιστών. Δεν της αρκεί ότι τους αμείβει πλουσιοπάροχα από τον κρατικό προϋπολογισμό με τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών, τους επιτρέπει ταυτόχρονα να εισπράττουν υπέρογκα ναύλα από τους επιβάτες χωρίς να παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η Κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι δεν μας κάνει χάρη ούτε αυτή ούτε βεβαίως οι εφοπλιστές.
Χωρίς καθυστέρηση το Υπουργείο οφείλει να επιβάλει και ταυτόχρονα να ελέγχει διαρκώς την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους των ακτοπλοϊκών εταιρειών που εκτελούν τα επιδοτούμενα ενδοκυκλαδικά δρομολόγια.
Σε διαφορετική περίπτωση η πολυδιαφημιζόμενη αναβάθμιση της ακτοπλοϊκής ενδοεπικοινωνίας θα καταντήσει ένα κακόγουστο κυβερνητικό προπαγανδιστικό παραμύθ»ι.
ΑΙΧΜΕΣ Η λογοκρισία της μνήμης
Η μνήμη δεν λογοκρίνεται
Αυτός είναι ο τίτλος σχολίου που δημοσιεύεται στα ΝΕΑ και αφορά τη λογοκριτική αφαίρεση πλάνων του Κώστα Γαβρά από το φιλμάκι του Μουσείου Ακρόπολης. Δημοσιεύσαμε τις απόψεις μας.
Επανερχόμαστε γιατί ο συγγραφέας του άρθρου Μάριος Μπέσγας είναι καθηγητής Συγκριτικής Φιλοσοφίας της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως εκ τούτου η γνώμη του παρουσιάζει ex officio ενδιαφέρον. Γράφει λοιπόν ο καθηγητής:
«Καθετί που έχει εγγραφεί στη συλλογική μνήμη δεν παραγράφεται λογοκριτικά ούτε απωθείται αυτοκριτικά. Ανεξάρτητα από το εάν αυτή η ιστορική εγγραφή ανταποκρίνεται όντως στην πραγματικότητα και αν η επικρατούσα ερμηνεία είναι η μόνη ορθή. Αρκεί ότι κάποιο συμβάν έχει καταχωρισθεί στη συλλογική μνήμη. Η κρατική παρέμβαση σε ταινία για το Νέο Μουσείο Ακρόπολης δίνει αφορμή σε αυτό το σχόλιο.
Η σχέση των χριστιανών με τον αρχαιοελληνισμό (θρησκεία, τέχνη, φιλοσοφία, αθλητισμό) υπήρξε δύσκολη. Άλλοτε σημειώνεται αυθόρμητη αποστροφή των προσήλυτων στην εκκλησία Ελλήνων («ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην»), άλλοτε παρατηρείται αποδόμηση μνημείων για την ανοικοδόμηση ναών κι άλλοτε πάλι συμβαίνει κρατική απαγόρευση (Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, Ολυμπιακοί Αγώνες). Σε κάθε περίπτωση πάντως αυτή η δύσκολη σχέση ερμηνεύεται ποικιλότροπα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση της ταινίας του Μουσείου παρατηρείται μια διαδικαστική εκκρεμότητα που θίγει δημοκρατικές ευαισθησίες και ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν το δημόσιο παραγγέλλει σε ιδιώτη ένα καλλιτέχνημα άνευ όρων, οφείλει να το αποδεχθεί όπως θα του παραδοθεί. Μόνο όταν το Δημόσιο θέτει εκ των προτέρων όρους στον καλλιτέχνη και εκείνος τους παραβιάζει, τότε δικαιούται να παρέμβει στο έργο, επειδή παραβιάσθηκε η σχετική συμφωνία.
Στη μια περίπτωση έχουμε λογοκρισία της εξουσίας εις βάρος του ανθρώπου, στην άλλη περίπτωση όμως σημειώνεται μια ισότιμη διαπραγμάτευση ιδιωτικού και δημόσιου φορέα. Ποιο από τα δυο ισχύει στην περικοπή της ταινίας του Μουσείου είναι γνωστό στα συμβαλλόμενα μέρη. Εμείς οι υπόλοιποι καταδικάζουμε τη λογοκρισία και ανεχόμαστε τη διαπραγμάτευση». Του Μάριου Μπέγζου ΝΕΑ Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Αυτός είναι ο τίτλος σχολίου που δημοσιεύεται στα ΝΕΑ και αφορά τη λογοκριτική αφαίρεση πλάνων του Κώστα Γαβρά από το φιλμάκι του Μουσείου Ακρόπολης. Δημοσιεύσαμε τις απόψεις μας.
Επανερχόμαστε γιατί ο συγγραφέας του άρθρου Μάριος Μπέσγας είναι καθηγητής Συγκριτικής Φιλοσοφίας της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως εκ τούτου η γνώμη του παρουσιάζει ex officio ενδιαφέρον. Γράφει λοιπόν ο καθηγητής:
«Καθετί που έχει εγγραφεί στη συλλογική μνήμη δεν παραγράφεται λογοκριτικά ούτε απωθείται αυτοκριτικά. Ανεξάρτητα από το εάν αυτή η ιστορική εγγραφή ανταποκρίνεται όντως στην πραγματικότητα και αν η επικρατούσα ερμηνεία είναι η μόνη ορθή. Αρκεί ότι κάποιο συμβάν έχει καταχωρισθεί στη συλλογική μνήμη. Η κρατική παρέμβαση σε ταινία για το Νέο Μουσείο Ακρόπολης δίνει αφορμή σε αυτό το σχόλιο.
Η σχέση των χριστιανών με τον αρχαιοελληνισμό (θρησκεία, τέχνη, φιλοσοφία, αθλητισμό) υπήρξε δύσκολη. Άλλοτε σημειώνεται αυθόρμητη αποστροφή των προσήλυτων στην εκκλησία Ελλήνων («ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην»), άλλοτε παρατηρείται αποδόμηση μνημείων για την ανοικοδόμηση ναών κι άλλοτε πάλι συμβαίνει κρατική απαγόρευση (Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, Ολυμπιακοί Αγώνες). Σε κάθε περίπτωση πάντως αυτή η δύσκολη σχέση ερμηνεύεται ποικιλότροπα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση της ταινίας του Μουσείου παρατηρείται μια διαδικαστική εκκρεμότητα που θίγει δημοκρατικές ευαισθησίες και ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν το δημόσιο παραγγέλλει σε ιδιώτη ένα καλλιτέχνημα άνευ όρων, οφείλει να το αποδεχθεί όπως θα του παραδοθεί. Μόνο όταν το Δημόσιο θέτει εκ των προτέρων όρους στον καλλιτέχνη και εκείνος τους παραβιάζει, τότε δικαιούται να παρέμβει στο έργο, επειδή παραβιάσθηκε η σχετική συμφωνία.
Στη μια περίπτωση έχουμε λογοκρισία της εξουσίας εις βάρος του ανθρώπου, στην άλλη περίπτωση όμως σημειώνεται μια ισότιμη διαπραγμάτευση ιδιωτικού και δημόσιου φορέα. Ποιο από τα δυο ισχύει στην περικοπή της ταινίας του Μουσείου είναι γνωστό στα συμβαλλόμενα μέρη. Εμείς οι υπόλοιποι καταδικάζουμε τη λογοκρισία και ανεχόμαστε τη διαπραγμάτευση». Του Μάριου Μπέγζου ΝΕΑ Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Ανισότητες που καθηλώνουν
Μέσα στον καταιγισμό αρνητικών δεδομένων για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, σημαντική ήταν η έρευνα του ΙΟΒΕ σε συνεργασία με τον διεθνή οίκο ΜcΚinsey η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα.
Από τις 587 επιχειρήσεις με συνολικά 90.000 απασχολούμενους οι οποίες συμμετείχαν στην έρευνα, η μεγάλη πλειονότητα αναμένει σοβαρή μείωση πωλήσεων και κερδών. Περίπου οι μισές δήλωναν την πρόθεση να μειώσουν το δυναμικό τους σε ειδικευμένους εργαζόμενους, περισσότερες (59%) να απολύσουν ανειδίκευτους.
Την ώρα ωστόσο που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποδεικνύει γενικό πάγωμα των μισθών στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις αξιολογούσαν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ως το λιγότερο σημαντικό εμπόδιο στις προσπάθειες αντιμετώπισης της κρίσης. Πολύ πιο αρνητικά βαθμολογούσαν κατά σειρά την επίδραση των μέσων ενημέρωσης, τη διαθεσιμότητα και το κόστος των δανειακών κεφαλαίων, το θεσμικό πλαίσιο, την οικονομική πολιτική.
Αλλού δηλαδή εντοπίζουν τα μείζονα προβλήματα (προχθές ανακοινώθηκε νέα υποχώρηση του τραπεζικού δανεισμού τον Ιούνιο), όχι στις συλλογικές συμβάσεις που παρέχουν μια βασική προστασία στο εισόδημα και τους όρους εργασίας των εργαζομένων. Σε μιαν οργανωμένη συζήτηση για την αντιμετώπιση της οικονομικής επιδείνωσης αυτές οι εκτιμήσεις των επιχειρήσεων θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη.
Σχεδόν απαρατήρητο πέρασε όμως ένα άλλο εύρημα των ΙΟΒΕ- ΜcΚinsey: Από το σύνολο των κλάδων της βιομηχανίας, του εμπορίου και των υπηρεσιών που κάλυψε η έρευνα, μόνες πιο ανθεκτικές στην κρίση εμφανίζονται οι επιχειρήσεις στην ιδιωτική υγεία και την ιδιωτική εκπαίδευση.
Έχει ενδιαφέρον διότι αποτελεί μια πρόσθετη ένδειξη για τις μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες στη χώρα μας, πιθανώς και για την έντασή τους, και μας πληροφορεί για μια ποιοτική διάστασή τους. Αν ο μεγάλος όγκος των επιχειρήσεων δοκιμάζεται από την υποχώρηση της ζήτησης λόγω συμπίεσης των εισοδημάτων, αλλά αυτό δεν συμβαίνει στις ιδιωτικές κλινικές ούτε στα ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια και κολέγια, αυτό σημαίνει κατ΄ αρχάς ότι τα ευπορότερα στρώματα δεν δυσκολεύονται να εξακολουθούν να αγοράζουν τις υπηρεσίες τους.
Κατά δεύτερο λόγο, μπορεί επίσης να υποδηλώνει ότι και οι λιγότερο εύποροι, απέναντι στις ανεπάρκειες της δημόσιας υγείας και παιδείας, αναγκάζονται να κόβουν ακόμα περισσότερο από άλλες ανάγκες τους για να πληρώσουν τέτοιες ιδιωτικές υπηρεσίες: τα φροντιστήρια ιδίως, που θεωρούνται υποχρεωτικά σχεδόν από όλες τις οικογένειες με παιδιά στη Μέση Εκπαίδευση. Στις δύσκολες επιλογές που έχουμε μπροστά μας, τόσο για την εξάλειψη των δημοσίων ελλειμμάτων και τη μείωση του χρέους όσο και, ταυτόχρονα, για τη βελτίωση της παραγωγικής ικανότητας της χώρας ώστε να δημιουργεί περισσότερη και καλύτερη απασχόληση, καθοριστική είναι η διάσταση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Για να κρίνουμε, λόγου χάρη, ποιοι και πόσοι φόροι θα έπρεπε να επιβληθούν, ποιες δημόσιες δαπάνες και πώς μπορεί να περισταλούν, ποιες άλλες παράλληλα επιβάλλεται να αυξηθούν, όπως και ποιες επενδύσεις θα προαχθούν και πώς, δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι ως προς το εισόδημα διατηρούμε σταθερά, πολλά χρόνια τώρα, από τις μεγαλύτερες ανισότητες της Ευρώπης: το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού έχει έξι φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το φτωχότερο 20%. Χρειάζεται να μάθουμε συγκεκριμένα μέσα από ποιους μηχανισμούς αναπαράγονται αυτές οι ανισότητες, οι οποίες με τη σειρά τους καθηλώνουν την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας, καθώς τροφοδοτούν κάθε λογής αεριτζήδικες δραστηριότητες της παραοικονομίας αλλά και την υπερδιόγκωση ενός αντιπαραγωγικού κρατικού τομέα (μέσα από πελατειακές προσλήψεις). Χρειάζεται να θεμελιώσουμε αυτό που τείνουμε να ξεχνάμε: ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι το κλειδί.
Μια τέτοια έρευνα έκανε πάταγο την περασμένη εβδομάδα στη Βρετανία. Βρήκε ότι το 75% των δικαστών, το 70% των διευθυντικών στελεχών του χρηματοοικονομικού τομέα, το 45% των ανωτάτων δημοσίων υπαλλήλων και το 32% των βουλευτών προέρχονται από εκλεκτά ιδιωτικά σχολεία όπου φοιτά μόλις το 7% των μαθητών της χώρας. Πόρτες κλειστές συναντούν και τα παιδιά της μεσαίας τάξης επειδή δεν έχουν τις κατάλληλες διασυνδέσεις, το πρόβλημα αφορά επομένως τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας, διαπίστωνε ο Άλαν Μίλμπερν, πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής που συνέταξε την έκθεση, παραγγελία της κυβέρνησης Μπράουν. Ο βρετανικός Τύπος αναμένει αρκετές από τις ριζοσπαστικές προτάσεις της να ενσωματωθούν στα εκλογικά προγράμματα των κομμάτων.
Από τον πλούτο των στατιστικών στοιχείων για την εκπαίδευση που μόλις δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σημειώνουμε μόνο ότι ο μισθός του εκπαιδευτικού στην Ελλάδα κυμαίνεται από 70% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μας (πρωτοδιοριζόμενος) μέχρι 113%. Στην Πορτογαλία αρχίζει από το 98%, στη Βρετανία από το 110%.
Της Ελίζας Παπαδάκη , TA NEA, Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Από τις 587 επιχειρήσεις με συνολικά 90.000 απασχολούμενους οι οποίες συμμετείχαν στην έρευνα, η μεγάλη πλειονότητα αναμένει σοβαρή μείωση πωλήσεων και κερδών. Περίπου οι μισές δήλωναν την πρόθεση να μειώσουν το δυναμικό τους σε ειδικευμένους εργαζόμενους, περισσότερες (59%) να απολύσουν ανειδίκευτους.
Την ώρα ωστόσο που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποδεικνύει γενικό πάγωμα των μισθών στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις αξιολογούσαν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ως το λιγότερο σημαντικό εμπόδιο στις προσπάθειες αντιμετώπισης της κρίσης. Πολύ πιο αρνητικά βαθμολογούσαν κατά σειρά την επίδραση των μέσων ενημέρωσης, τη διαθεσιμότητα και το κόστος των δανειακών κεφαλαίων, το θεσμικό πλαίσιο, την οικονομική πολιτική.
Αλλού δηλαδή εντοπίζουν τα μείζονα προβλήματα (προχθές ανακοινώθηκε νέα υποχώρηση του τραπεζικού δανεισμού τον Ιούνιο), όχι στις συλλογικές συμβάσεις που παρέχουν μια βασική προστασία στο εισόδημα και τους όρους εργασίας των εργαζομένων. Σε μιαν οργανωμένη συζήτηση για την αντιμετώπιση της οικονομικής επιδείνωσης αυτές οι εκτιμήσεις των επιχειρήσεων θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη.
Σχεδόν απαρατήρητο πέρασε όμως ένα άλλο εύρημα των ΙΟΒΕ- ΜcΚinsey: Από το σύνολο των κλάδων της βιομηχανίας, του εμπορίου και των υπηρεσιών που κάλυψε η έρευνα, μόνες πιο ανθεκτικές στην κρίση εμφανίζονται οι επιχειρήσεις στην ιδιωτική υγεία και την ιδιωτική εκπαίδευση.
Έχει ενδιαφέρον διότι αποτελεί μια πρόσθετη ένδειξη για τις μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες στη χώρα μας, πιθανώς και για την έντασή τους, και μας πληροφορεί για μια ποιοτική διάστασή τους. Αν ο μεγάλος όγκος των επιχειρήσεων δοκιμάζεται από την υποχώρηση της ζήτησης λόγω συμπίεσης των εισοδημάτων, αλλά αυτό δεν συμβαίνει στις ιδιωτικές κλινικές ούτε στα ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια και κολέγια, αυτό σημαίνει κατ΄ αρχάς ότι τα ευπορότερα στρώματα δεν δυσκολεύονται να εξακολουθούν να αγοράζουν τις υπηρεσίες τους.
Κατά δεύτερο λόγο, μπορεί επίσης να υποδηλώνει ότι και οι λιγότερο εύποροι, απέναντι στις ανεπάρκειες της δημόσιας υγείας και παιδείας, αναγκάζονται να κόβουν ακόμα περισσότερο από άλλες ανάγκες τους για να πληρώσουν τέτοιες ιδιωτικές υπηρεσίες: τα φροντιστήρια ιδίως, που θεωρούνται υποχρεωτικά σχεδόν από όλες τις οικογένειες με παιδιά στη Μέση Εκπαίδευση. Στις δύσκολες επιλογές που έχουμε μπροστά μας, τόσο για την εξάλειψη των δημοσίων ελλειμμάτων και τη μείωση του χρέους όσο και, ταυτόχρονα, για τη βελτίωση της παραγωγικής ικανότητας της χώρας ώστε να δημιουργεί περισσότερη και καλύτερη απασχόληση, καθοριστική είναι η διάσταση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Για να κρίνουμε, λόγου χάρη, ποιοι και πόσοι φόροι θα έπρεπε να επιβληθούν, ποιες δημόσιες δαπάνες και πώς μπορεί να περισταλούν, ποιες άλλες παράλληλα επιβάλλεται να αυξηθούν, όπως και ποιες επενδύσεις θα προαχθούν και πώς, δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι ως προς το εισόδημα διατηρούμε σταθερά, πολλά χρόνια τώρα, από τις μεγαλύτερες ανισότητες της Ευρώπης: το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού έχει έξι φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το φτωχότερο 20%. Χρειάζεται να μάθουμε συγκεκριμένα μέσα από ποιους μηχανισμούς αναπαράγονται αυτές οι ανισότητες, οι οποίες με τη σειρά τους καθηλώνουν την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας, καθώς τροφοδοτούν κάθε λογής αεριτζήδικες δραστηριότητες της παραοικονομίας αλλά και την υπερδιόγκωση ενός αντιπαραγωγικού κρατικού τομέα (μέσα από πελατειακές προσλήψεις). Χρειάζεται να θεμελιώσουμε αυτό που τείνουμε να ξεχνάμε: ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι το κλειδί.
Μια τέτοια έρευνα έκανε πάταγο την περασμένη εβδομάδα στη Βρετανία. Βρήκε ότι το 75% των δικαστών, το 70% των διευθυντικών στελεχών του χρηματοοικονομικού τομέα, το 45% των ανωτάτων δημοσίων υπαλλήλων και το 32% των βουλευτών προέρχονται από εκλεκτά ιδιωτικά σχολεία όπου φοιτά μόλις το 7% των μαθητών της χώρας. Πόρτες κλειστές συναντούν και τα παιδιά της μεσαίας τάξης επειδή δεν έχουν τις κατάλληλες διασυνδέσεις, το πρόβλημα αφορά επομένως τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας, διαπίστωνε ο Άλαν Μίλμπερν, πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής που συνέταξε την έκθεση, παραγγελία της κυβέρνησης Μπράουν. Ο βρετανικός Τύπος αναμένει αρκετές από τις ριζοσπαστικές προτάσεις της να ενσωματωθούν στα εκλογικά προγράμματα των κομμάτων.
Από τον πλούτο των στατιστικών στοιχείων για την εκπαίδευση που μόλις δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σημειώνουμε μόνο ότι ο μισθός του εκπαιδευτικού στην Ελλάδα κυμαίνεται από 70% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μας (πρωτοδιοριζόμενος) μέχρι 113%. Στην Πορτογαλία αρχίζει από το 98%, στη Βρετανία από το 110%.
Της Ελίζας Παπαδάκη , TA NEA, Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Υπενθυμίζουμε
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΔΡΥΜΑΛΙΑΣ ΝΑΞΟΥ
Θεατρική παράσταση του Εθνικού
Σήμερα Πέμπτη 30 Ιουλίου, στις 21:00, στο αθλοθέατρο Φιλωτίου στην παράσταση της Παιδικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου "Η Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων"
Η είσοδος είναι δωρεάν!
Η παράσταση χρηματοδοτείται από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων
"Ναξιομαγειρέματα"
Στο Δανακό αύριο Παρασκευή 31 Ιουλίου και ώρα 19:30, να απολαύσετε τη δροσιά των πλατάνων, τα τρεχούμενα νερά, παραδοσιακές γεύσεις παρασκευασμένες με τοπικά υλικά, καλό κρασί, μουσική και χορό.
Όποιος επιθυμεί μπορεί να πάρει μέρος στο διαγωνισμό μαγειρικής
Παράνομη η ανεξέλεγκτη λειτουργία του Μεγάλου Αδελφού
Αντίθετη με το Σύνταγμα και τους ευρωπαϊκούς νόμους η ρύθμιση που ψηφίστηκε άρον άρον στη Βουλή, υποστηρίζει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Η γνωμοδότηση της Αρχής υπογραμμίζει:
Επιτρέπει την ανεξέλεγκτη λειτουργία του «μεγάλου αδελφού» σε όλους τους δημόσιους χώρους χωρίς καμία δικαστική εγγύηση.
Καταργεί στην ουσία την Αρχή, καθώς της αφαιρεί τον έλεγχο για τη νομιμότητα λειτουργίας των καμερών σε όλους στους δημόσιους χώρους.
Καθίσταται «αναποτελεσματική η προστασία των προσωπικών δεδομένων» των πολιτών , οι οποίοι αφήνονται «ανυπεράσπιστοι» ।
Δεν προβλέπει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων που θα συλλέγουν οι κάμερες.
Στα ύψη το έλλειμμα του Δημοσίου με 17,9 δισ. Ευρώ
Δραματική επιδείνωση του ελλείμματος του Κρατικού Προϋπολογισμού στο πρώτο εξάμηνο του 2009, αποκαλύπτουν τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, καθιστώντας ανέφικτη τη συγκράτηση του ελλείμματος Γενικής Κυβέρνησης στο 3,7% του ΑΕΠ, που είναι ο κυβερνητικός στόχος.
Το ταμιακό έλλειμμα εκτινάχθηκε σωρευτικά στο πρώτο εξάμηνο του 2009 στα 17,89 δισ. ευρώ ή στο 7,2% του ΑΕΠ. Στο αντίστοιχο πρώτο εξάμηνο του 2008, το ταμιακό έλλειμμα του προϋπολογισμού ήταν 8,03 δισ. ευρώ ή στο 3,3%, που σημαίνει ότι φέτος υπερδιπλασιάστηκε τόσο ως ποσό, καθώς αυξήθηκε κατά 122,7% όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Ταυτόχρονα προκύπτει ότι το ύψος του ταμιακού ελλείμματος ξεπέρασε στο τέλος Ιουνίου τον ετήσιο στόχο του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών ο οποίος τέθηκε με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης στα 17,18 δισ. ευρώ, ενώ ήδη στο πρώτο εξάμηνο το έλλειμμα βρέθηκε στο 17,89 δισ. ευρώ.
Επίσης, ο στόχος της κυβέρνησης για το έλλειμμα σε δημοσιονομική βάση είναι το 5,7% του ΑΕΠ ή η συγκράτησή του στα 14,27 δισ. ευρώ, στο σύνολο του έτους. Για το έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης ο στόχος παραμένει ακόμα στο 3,7% του ΑΕΠ.
Από τα στοιχεία της ΤτΕ προκύπτει επίσης ότι ο μήνας Ιούνιος ήταν ο χειρότερος μήνας των τελευταίων ετών για τις δημοσιονομικές του επιδόσεις, καθώς «άφησε» έλλειμμα ύψους 5,12 δισ. ευρώ, σχεδόν 2% του ΑΕΠ, όταν ο Ιούνιος του 2008 «άφησε» έλλειμμα ύψους 3 δισ. ευρώ.
Για περισσότερα στοιχεία http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/07/29/1696031.htm
Το ταμιακό έλλειμμα εκτινάχθηκε σωρευτικά στο πρώτο εξάμηνο του 2009 στα 17,89 δισ. ευρώ ή στο 7,2% του ΑΕΠ. Στο αντίστοιχο πρώτο εξάμηνο του 2008, το ταμιακό έλλειμμα του προϋπολογισμού ήταν 8,03 δισ. ευρώ ή στο 3,3%, που σημαίνει ότι φέτος υπερδιπλασιάστηκε τόσο ως ποσό, καθώς αυξήθηκε κατά 122,7% όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Ταυτόχρονα προκύπτει ότι το ύψος του ταμιακού ελλείμματος ξεπέρασε στο τέλος Ιουνίου τον ετήσιο στόχο του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών ο οποίος τέθηκε με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης στα 17,18 δισ. ευρώ, ενώ ήδη στο πρώτο εξάμηνο το έλλειμμα βρέθηκε στο 17,89 δισ. ευρώ.
Επίσης, ο στόχος της κυβέρνησης για το έλλειμμα σε δημοσιονομική βάση είναι το 5,7% του ΑΕΠ ή η συγκράτησή του στα 14,27 δισ. ευρώ, στο σύνολο του έτους. Για το έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης ο στόχος παραμένει ακόμα στο 3,7% του ΑΕΠ.
Από τα στοιχεία της ΤτΕ προκύπτει επίσης ότι ο μήνας Ιούνιος ήταν ο χειρότερος μήνας των τελευταίων ετών για τις δημοσιονομικές του επιδόσεις, καθώς «άφησε» έλλειμμα ύψους 5,12 δισ. ευρώ, σχεδόν 2% του ΑΕΠ, όταν ο Ιούνιος του 2008 «άφησε» έλλειμμα ύψους 3 δισ. ευρώ.
Για περισσότερα στοιχεία http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/07/29/1696031.htm
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
