Η Ρούλα Πατεράκη στη Νάξο
Ο ποιητής Γιώργος Χρονάς,
που επιμελείται το ένθετο
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ
έγραψε την περασμένη Παρασκευή,
αλλά χάθηκαν μέσα στην προεκλογική ακαταστασία:
Δεν έχει φεγγάρι απόψε, είπε ο τεχνικός που έστηνε τα μικρόφωνα στη θεϊκή αυλή του Πύργου Μπαζαίου, στη Νάξο.
Πρέπει να ενισχύσω τα βαν του φωτισμού στη σκηνή. Πρόσθεσε.
Ο Διονύσης Μαλλούχος ήταν έτοιμος να υποδεχθεί στο πιάνο το θρήνο τής Σονάτας του σεληνόφωτος.
100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου κι απόψε αυτό το κτίσμα του 15ου αιώνος μοιάζει με αυτά της Μονεμβάσιας. Μια υπόγεια συμφωνία θα συμπληρώσει τον λόγο του ποιητή με την εμφάνιση της Ρούλας Πατεράκη. Ένατη χρονιά των εκδηλώσεων στην αυλή του Πύργου κι απόψε η προτελευταία βραδιά της φετινής χρονιάς.
Κάποιος Εύελπις, σε μια παρέλαση, πρέπει να της είχε χαρίσει τα λευκά του γάντια. Και εις ανάμνησιν τα φορά. Ή κάνω λάθος; Δεν ξεχωρίζεις αν μιλάει στο κενό, σ' αυτόν που την ταράζει.
Σ' εμάς. Στον Θεό. Στο χάος.
Στον ύπνο της, λένε, θυμάται τη σκηνή. Και σηκώνεται, βγαίνει στον Πύργο, στην πόρτα, και λέει τα λόγια του Ρίτσου.
Γραμμένη το 1956, η Σονάτα του Σεληνόφωτος έρχεται όπως οι ηρωίδες του Τέννεση Ουίλλιαμς. Η Μπλανς Ντυ Μπουά και οι άλλες. Αργότερα θα έρθει ο Φασμπίντερ με Τα πικρά δάκρυα της Πέτρας φον Καντ. Ο Ξένος του Ρίτσου προηγήθηκε από το Θεώρημα του Παζολίνι, με το ίδιο θέμα.
Τα λόγια της ηχούν παράξενα στο σκότος. Η σονάτα του σεληνόφωτος δεν τον αγγίζει. Αυτό την τρελαίνει. Την έχει τρελάνει. Σ' αυτόν τον Πύργο κατοικεί, λένε οι φήμες, και τη νύχτα σηκώνεται -πάντα την ίδια ώρα-, βγαίνει στην πόρτα που βγάζει στην αυλή. Αυτός χάθηκε• μόνο μία φορά τον ακούμπησε κι ακούστηκε το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι - Κείνο το πρωί μού είπε καλημέρα...
Θυμάται τα λόγια του Καβάφη στο ποίημα «Σταις σκάλαις»:
Κι όμως τον έρωτα που ήθελες τον είχα να στον δώσω τον έρωτα που ήθελα - τα μάτια σου με τώπαν τα κουρασμένα και ύποπτα - είχες να με τον δώσης Τα σώματά μας αισθανθήκαν και γυρεύονταν το αίμα και το δέρμα μας εννόησαν.
Η μουσική του Μπετόβεν, το κλάμα, λένε, που άκουσε ο συνθέτης και μπήκε, όπου βρήκε μια γυναίκα να κλαίει, γοερά, τον θάνατο του γιου της, ηχεί δυνατά. Ο Διονύσης Μαλλούχος συνοδεύει την αλλοπαρμένη Ρούλα Πατεράκη στον Πύργο. Έχει χαθεί -προσωρινά- στο εσωτερικό του. Μόλις κοπάσει η μουσική θύελλα εμφανίζεται. Το παλτό της είναι κουμπωμένο. Κάποια γριά υπηρέτρια στον Πύργο τής το κούμπωσε. Φαίνεται ανίκανη για πράξεις. Μόνο για ιδέες που δεν της πραγματοποιούνται είναι. Αυτός έχει φύγει. Ποτέ δεν ήταν εκεί; Μια φαντασία όλα λοιπόν; Ήταν εκεί και ήταν «βρωμοαιγόκερως» όπως ο Κοβάλσκυ;
Τα λόγια της αναστροφής, της λύσης, στην απελπισία της ηχούν σαν βροχή στη στέγη. Θα ανοίξει το παράθυρο, θ' αλλάξει φόρεμα. Θα βγει στη βουή του κόσμου. Θ' αναζητήσει σ' άλλα φιλιά την επαφή; Σ' άλλα κορμιά τη λύση;
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009
Η σονάτα του σεληνόφωτος στον Πύργο Μπαζαίου
Θεοί και «μπάτσοι» στους τοίχους του Κυκλαδικού Μουσείου
«Η εξέγερση του Δεκεμβρίου ήταν συγκλονιστική, έμοιαζε να κουβαλάει την ελληνική ιστορία αιώνων»
Η Ελλάδα καταπίνει τα παιδιά της. Οι νέοι επαναστατούν ενάντια στην εξουσία και σε όλους όσοι θέλουν να ελέγχουν τη ζωή τους
Ενας διάδρομος στενός αλλά όχι δαιδαλώδης.
Στη μία άκρη του βρίσκονται αρχαιοελληνικές συλλογές και στην άλλη οι περιοδικές εκθέσεις του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Τι θα μπορούσε να αποτελεί τον συνδετικό κρίκο τους;
Με άλλα λόγια, τι θα μπορούσε να σχηματοποιήσει την ιδέα του διαλόγου μεταξύ σύγχρονης τέχνης και αρχαιότητας;
Οσο ανοιχτός και αν είναι κανείς σε σχετικές προτάσεις, δεν γίνεται να μη νιώσει τη γλυκιά γεύση της ανατροπής βλέποντας στους τοίχους του Μουσείου γκραφίτι. Είναι η μάλλον αναπάντεχη απάντηση την οποία επέλεξαν να δώσουν στην παραπάνω ερώτηση οι υπεύθυνοι του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης.
Ελληνιστικά αγάλματα, θεοί, ήρωες και μυθικά τέρατα ανακατεμένα με ενστόλους που φορούν αντιασφυξιογόνες μάσκες. Ενα κεφάλι νεαρού άνδρα που καταλήγει σε πόδια και ουρά ζώου θυμίζοντας αρσενική Σφίγγα. Η κλασική μορφή του Περικλή, χωρίς όμως την περικεφαλαία του. Και μια αρχαιοελληνική κολόνα στην πλάτη ενός αποκαμωμένου από το βάρος της συμπολίτη μας.
«“Κουβαλάμε την Ακρόπολη στις πλάτες μας”είχα πει στον 25χρονο Δανό Αρμσροκ θέλοντας να περιγράψω την ψυχοσύνθεση του ελληνικού λαού. Και αυτή η φράση έγινε γκραφίτι» μας λέει η αρχαιολόγος Σταυρούλα Οικονόμου, επιμελήτρια της έκθεσης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, ξεναγώντας μας στην έκθεση του γνωστού street artist, ο οποίος πήρε μολύβι και κάρβουνο για να «γεμίσει» τους τοίχους του Μουσείου.
Ελληνιστικά αγάλματα, θεοί, ήρωες, μυθικά τέρατα αλλά και ένστολοι που προχωρούν σε συλλήψεις φορώντας αντιασφυξιογόνες μάσκες- ευθεία παραπομπή στα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 στο κέντρο της Αθήνας- συνιστούν ένα πλέγμα έργων με έντονη τη γεύση της ανατροπής (ΧΑΡΗΣ ΑΚΡΙΒΙΑΔΗΣ)
Π ράγμα περίεργο: ό,τι δεν έγινε στο Βερολίνο και στη Νέα Υόρκη συνέβη στην Αθήνα. Τα γκραφίτι του Αρμσροκ έχουν βρει στέγη σε γκαλερί της Γερμανίας και των ΗΠΑ, ποτέ όμως σε αρχαιολογικό μουσείο. Δεν είναι άξιον απορίας ότι αυτή την απόφαση πήραν οι άνθρωποι ενός ελληνικού μουσείου όπως το Κυκλαδικό;
Η κυρία Οικονόμου κουνάει περήφανα το κεφάλι της. Πλάι της η συνεπιμελήτρια της έκθεσης που «συνομιλεί» με τη σπουδαία γραφιστική του Παλ Νίλσεν, Σίγκνε Γιάκομπσεν (του Μουσείου Τέχνης Vejle), συμφωνεί και επαυξάνει. «Είπα στους ανθρώπους του Μουσείου να δουν τη δουλειά του Αρμσροκ με την ευκαιρία της έκθεσης Νίλσεν. “Θα ανακαλύψετε έναν καλλιτέχνη που δεν είναι εμπορικός αλλά ιδεαλιστής”τους προέτρεψα. Και προς τιμήν τους δέχθηκανόχι μόνο να πληροφορηθούν για το έργο του αλλά (απίστευτο!) να συμφωνήσουν να το δείξει σε αυτόν τον χώρο» εξηγεί. Οπερ και εγένετο. Η συνεργασία κύλησε αβίαστα. Η κυρία Οικονόμου προσκάλεσε τον 25χρονο νεαρό να έρθει στην Αθήνα για να γίνουν από κοντά οι συζητήσεις. «Επεσε πάνω στα Δεκεμβριανά του 2008» μας εξηγεί, «με αποτέλεσμα οι συμπλοκές και οι συλλήψεις να περάσουν από τους δρόμους της Αθήνας στα σχέδιά του».
Ο νεαρός καλλιτέχνης ανέβασε τα συγκεκριμένα σχέδια στο μπλογκ του. Και αποφάσισε να παντρέψει τις περυσινές εξεγέρσεις με τους αρχαίους ελληνικούς μύθους. «Η εξέγερση του Δεκεμβρίου ήταν συγκλονιστική, έμοιαζε να κουβαλάει την ελληνική ιστορία αιώνων» έχει πει ο ίδιος με αφορμή το σχέδιο όπου ο Κρόνος καταπίνει τα παιδιά του.
«Νομίζω ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει και σήμερα, η Ελλάδα καταπίνει τα παιδιά της. Οι νέοι επαναστατούν ενάντια στην εξουσία και σε όλους όσοι θέλουν να ελέγχουν τη ζωή τους. Από την άλλη όμως ,η εξουσία φοβάται τη νεολαία επειδή έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πράγματα». Α παξ και αποφάσισε ποιο θα ήταν το θέμα της δουλειάς του, ο Αρμσροκ, καλλιτέχνης με τετραετείς σπουδές σχεδίου στη Βρέμη, πήρε φόρα σε τέτοιον βαθμό ώστε να μην μπορεί να τον σταματήσει κανένας. Μέσα σε πέντε ημέρες είχε ολοκληρώσει το έργο.
Ολο αυτό το διάστημα το Μουσείο παρέμενε ανοιχτό, με αποτέλεσμα το work in progress του Αρμσροκ να τραβά την προσοχή των επισκεπτών, και ειδικότερα όσους βρίσκονταν εκεί στο πλαίσιο εκπαιδευτικών προγραμμάτων. «Τα παιδιά άφησαν τα κυκλαδικά ειδώλια και έτρεχαν πίσω από τον Αρμσροκ και τα μολύβια του» μας είπαν οι επιμελήτριες για τον καλλιτέχνη, ο οποίος έλαβε κρατική επιδότηση για να πραγματοποιήσει τη δουλειά του- φυσικά όχι από την Ελλάδα, αλλά από τη Δανία, μια χώρα που ποντάρει στα νέα ταλέντα. Ως την Κυριακή 25 Οκτωβρίου οι ταραγμένοι δρόμοι της Αθήνας και οι μορφές από το αρχαιοελληνικό παρελθόν της θα κουρνιάζουν στους τοίχους του Μουσείου. Από τη Δευτέρα 26 θα αρχίσουν να σβήνονται. Η τέχνη του 25χρονου Δανού το έχει αυτό: είναι de facto εφήμερη. Αλλωστε τα περισσότερα από αυτά που μας γοητεύουν έχουν μικρή διάρκεια ζωής. Περισσότερες πληροφορίες: www. armsrock.blogspot.com
Στα βήματα του σπουδαίου Παλ Νίλσεν
Η βία και ο φόβος του σύγχρονου ανθρώπου είναι τα στοιχεία που συνδέουν τα γκραφίτι του Αρμσροκ με την τέχνη του διάσημου συμπατριώτη του Παλ Νίλσεν (1920-2000).
Μια σειρά λινοτυπίες τις οποίες ο κορυφαίος χαράκτης και γραφίστας είχε εμπνευστεί από τον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης αποτελεί τον πυρήνα της έκθεσης έργων φιλοτεχνημένων κυρίως με τεχνικές όπως η ξυλογραφία και η λινογραφία. Ο δημιουργός χρησιμοποίησε τον μύθο της καθόδου του Ορφέα στον Αδη ως αφηγηματικό μέσο για να αποτυπώσει τους φόβους, τους εφιάλτες και τις ανησυχίες της εποχής του. «Η συγκεκριμένη σειρά, την οποία δούλεψε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄50, εμπεριέχει την ιδιαίτερη ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα της εποχής εκείνης» σημειώνει η Σίγκνε Γιάκομπσεν.
Ενας κόσμος γεμάτος βία, αδικία και τρομακτικές εικόνες κατεστραμμένων πόλεων αναδεικνύεται μέσα από τη δουλειά του Νίλσεν, ο οποίος πέθανε λίγο πριν από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, την οποία, σύμφωνα με τη δανέζα επιμελήτρια, «προέβλεψε σαν προφήτης» .
«Τον γνώρισα στα 80 του χρόνια, εκεί λίγο πριν φύγει» λέει η κυρία Γιάκομπσεν. «Δούλευε σε ένα υπέροχο workshop μαζί με τη σύζυγό του και ποτέ δεν έβγαλε πολλά λεφτά από την τέχνη του». Ισως γι΄ αυτό ο ιδεαλιστής Αρμσροκ να «ακούμπησε» τόσο καλά στον συμπατριώτη του Νίλσεν. «Ωραία επισήμανση» σχολιάζει η ίδια. «Ξέρετε ότι η κόρη τού Νίλσεν μόλις είδε τη δουλειά του 25χρονου νεαρού στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης αναφώνησε:“Τι δουλειά! Ο πατέρας μου θα τον είχε λατρέψει”;».
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ BHMA Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009
το ψέμα έχει κοντά ποδάρια
Κι ο Καραμανλής στηρίχτηκε ολοκληρωτικά σχεδόν πάνω στο ψέμα.
να κάνει αντικαπνιστικό αγώνα με το τσιγάρο στο χέρι...
Όπως αποδείχτηκε το παραμύθι αυτό δεν είχε μέλλον και τα επεισόδια που θα έκανε θα ήταν λίγα! Γιατί η ΝΔ (λέγε με δεξιά) ήταν φυσικά ο πρώτος διδάξας τη διαφθορά και την απαλλοτρίωση δημοσίου χρήματος. Την ήξεραν τη δουλειά όσο κανένας άλλος. Και όχι μόνο τη διαφθορά αλλά και τον αυταρχισμό και το ψαλίδισμα λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων και άλλα πολλά.
Έτσι όσο περνούσε ο καιρός κι ο χορός και το γλέντι άναβε, τα πέπλα έπεφταν ένα ένα, μέχρι να αποκαλυφθεί τελικά όλη η φιγούρα ενός κόμματος απ’ τα παλιά, γνήσια συντηρητικού, αντιδημοκρατικού, αυταρχικού, σκληρού, δεξιού-δεξιότατου
Από το “ελληνικό καφενείο”
Βγήκε το ΚΚΕ δυναμωμένο όπως γράφει ο Ριζοσπάστης;
Σημαντική, μάλιστα, είναι η πτώση στα μεγάλα αστικά κέντρα, μιας και στη Β' Αθήνας έλαβε 10,84%, εν αντιθέσει με το 12.11% του 2007, ενώ και στην Α' Αθήνας η διαφορά με την τελευταία εθνική εκλογική αναμέτρηση άγγιξε τη μία μονάδα (9,56% τώρα, 10,52% το 2007).
Το ίδιο συνέβη και στον Πειραιά, με τα ποσοστά του στην Β' Πειραιώς να μειώνονται στο 12, 86% σε σχέση με το 14,55% του 2007, ενώ και στην Α' Πειραιώς η μείωση είναι της τάξεως του 0,85% (8,95% σήμερα, 8,10% το 2007).
Κύριοι του ιστορικού ΚΚΕ δεν έχετε κανένα δικαίωμα απέναντι στην ιστορία του κόμματος να κλείνετε τα μάτια για να αποφεύγετε την αναγκαία αυτοκριτική. Πως βγήκατε δυναμωμένοι όταν έχουν μειωθεί οι ψήφοι του κόμματος;
Όταν σε συνθήκες οικονομικής και πολιτικής απαξίωσης του συστήματος το ΚΚΕ μειώνει τις δυνάμεις του δεν μπορεί να φταίνε οι άλλοι.
Η ανακάλυψη ή δημιουργία εχθρών, αποτελεί πάντα το καλλίτερο άλλοθι σε ανίκανες ηγεσίες.
Στέφανος Ροδινός
srodinos@gmail.com
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
Τα του Καίσαρος …. και τα του Θεού ….
Τιμωρία και ελπίδα
Tο 34% που πήρε η Ν.Δ. είναι η τιμωρία ενός κόμματος που προσπάθησε να κυβερνήσει τη χώρα με βάση τα μηνιαία δημοσκοπικά ευρήματα: πέντε χρόνια προσπαθούσαν να είναι αρεστοί στον κόσμο τους πιο πολύ και από το να κυβερνήσουν.
Καιγόταν η Αθήνα και σκέφτονταν τι θα λένε στα τηλεοπτικά παράθυρα για τα παραστρατημένα παιδιά, βγάζανε τον Καραμανλή με μπουφάν α λα Μπους για να δείξουν ότι αντιμετωπίζει τις πυρκαγιές προσωπικά, κάνανε απογραφές της οικονομίας για να καταστρέψουν το έργο του Σημίτη αδιαφορώντας για τη χώρα, μιλάγανε για νταβατζήδες χωρίς να έχουν το κουράγιο να φτάσουν στην παραμικρή ρήξη.
Οταν έφτασε η κρίση και έπρεπε να κυβερνήσουν, δηλαδή να πάρουν αποφάσεις, το μόνο που σκέφτονταν ήταν απλοϊκά πράγματα, όπως η έκτακτη εισφορά, η νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων, το πάγωμα των μισθών κ.λπ. Ο Καραμανλής παρέδωσε την εξουσία γιατί δεν ήξερε τι να κάνει
Ο κόσμος που ψήφισε ΠΑΣΟΚ ψήφισε...
...θετικά. Ακουσε στην προεκλογική περίοδο ότι υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης και θέλει να το δει. Κανείς δεν περιμένει από το ΠΑΣΟΚ παροχές, όλοι ξέρουν ότι η οικονομία είναι στα μαύρα της τα χάλια:
Αυτό που περιμένουν όσοι ψήφισαν τον Γιώργο είναι να δουν μια διακυβέρνηση με σοβαρότητα, τόλμη και ιδέες που θα δημιουργούν την ελπίδα ότι η χώρα μπορεί να ξαναφτάσει στα επίπεδα που το ΠΑΣΟΚ την άφησε το 2004. Το 1995 τα πράγματα ήταν σαφώς χειρότερα, αλλά ο Σημίτης μάζεψε το πράγμα, χωρίς μάλιστα πολύ σκληρά μέτρα: τώρα ο κόσμος περιμένει κάτι ανάλογο.
Δεν ξέρω αν το ΠΑΣΟΚ θα τα καταφέρει. Αν δεν τα καταφέρει, θα τιμωρηθεί κι αυτό κάποια στιγμή το ίδιο σκληρά. Οπως τιμωρήθηκε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση και η κοινοβουλευτική Αριστερά, που ξέρει να γκρινιάζει, αλλά όχι να σχεδιάζει, που απειλεί με αναστατώσεις χωρίς να αναλαμβάνει κυβερνητικές ευθύνες. Γι' αυτό και σε μια χώρα που έχει ανάγκη κυρίως από λύσεις εκλογικά, αργά αλλά σταθερά, συρρικνώνεται.
Μετρήθηκαν όλα τα… κουκιά
και επειδή και οι δεύτεροι κάποτε θα … ξαναγίνουν πρώτοι,
έχουμε και λέμε:
Σταμάτης Μαύρος…………7770
Χρ. Καφτηράνης……………2110
Αργ. Πετροπούλου………...1814
Οι άλλοι Ναξιώτες υποψήφιοι
Ευδ. Ψαρρά (ΚΚΕ)........................882
Γιαν. Πρωτονοτάριος (ΣΥΡΙΖΑ).....621
Στ. Ευρυπιώτης (ΟΙΚ. ΠΡ)............464
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΡΩΝΙΔΑΣ

Ομολογώ πως μέσα από τα γεγονότα των εκλογών δεν το πρόσεξα, , αλλά μας το θύμισε φίλος αγανακτισμένος Κωμιακίτης που σε επιστολή του ανάμεσα στα άλλα υπογραμμίζει:
-…είναι δυνατόν η Συνέλευση του Συλλόγου να επιχειρείται να γίνει σχεδόν εν κρυπτώ και σε επίπεδο παρέας;
-…Σε μια γωνιά της εφημερίδας δημοσιεύεται και μάλιστα με την υπογράμμιση ότι δεν θα σταλούν ατομικές προσκλήσεις..
-…είναι οικονομικό το πρόβλημα, αδιαφορούν ή δεν τους κόβει..
-…αν τους ενδιέφερε η συμμετοχή των Κωμιακιτών μπορούσαν να απευθυνθούν και να αξιοποιήσουν τα Ναξιώτικα Blogs που οι χιλιάδες επισκέπτες τους ξεπερνούν κατά πολύ τα μέλη του Συλλόγου.
Συμφωνώ και επαυξάνω και αντί άλλου σχολίου περιορίζομαι μόνο στο γεγονός πως, η δημοσιοποίηση από το Blog αρχείων του Συλλόγου, τα οποία μπήκαν στη βιβλιοθήκη του κάθε Ναξιώτη και έτσι δεν θα χαθεί η ιστορία, θεωρείται από τους Διοικούντες ως ύψιστη εχθρική ενέργεια προς το Σύλλογο….
Θα ξεχειμωνιάσουμε όπως τα μηρυκαστικά;
Κάναμε τις πολιτικές μας επιλογές, κάναμε τις προσωπικές μας επιλογές, κάναμε και τους … υπολογισμούς μας, (άνθρωποι είμαστε, παιδιά μεγαλώνουμε, δύσκολες μέρες έρχονται..), τώρα τι ψάχνουμε;
ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.”
Ας λειτουργήσουμε λοιπόν κάποτε σαν σύνολο, σαν ομάδα, γιατί αν αναμασάμε το «χόρτο», το μόνο που καταφέρνουμε είναι να διαιωνίζουμε τη μιζέρια μας.
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009
ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ
Οι ψήφοι του ΠΑΣΟΚ κατανέμονται ως εξής:
Ρήγας Παναγιώτης: 13.568
Παπαμανώλης Γεώργιος: 7.849
Καπίρης Γερμανός: 5.776
Τούντα Δέσποινα: 3039
Θεολογίτου Σοφία: 2762
ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΗΓΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Κυκλαδίτισσες, Κυκλαδίτες,Εικοσιπέντε και πλέον χρόνια «συνταξιδιώτες» στο συναρπαστικό ταξίδι των Κυκλάδων στο χρόνο, ζήσαμε μαζί φουρτούνες και μπουνάτσες.Αγωνιστήκαμε μαζί για κοινά οράματα και στόχους. Μοιραστήκαμε χαρές και αγωνίες, επιτυχίες και απογοητεύσεις.Οι Κυκλάδες είναι πλέον δικός μου κόσμος, που τον αγαπώ και τον υπερασπίζομαι με πάθος.Κάθε ένα από τα εικοσιτέσσερα Κυκλαδονήσια έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά και στο μυαλό μου.Με πολλούς από εσάς με συνδέει σταθερή σχέση ειλικρινούς φιλίας και αμοιβαίας εκτίμησης.Με περιβάλατε με εμπιστοσύνη και με τιμήσατε αναδεικνύοντάς με δύο φορές Νομάρχη Κυκλάδων και δύο φορές εκπρόσωπό σας στο Κοινοβούλιο.Εργάστηκα με επιμέλεια και συνέπεια και αγωνίστηκα ασυμβίβαστα και με πάθοςγια να ανταποκριθώ στις προσδοκίες σας.
Αχ …Αντώναρε

«…ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙ…»
Τα συναισθήματα θλίψης και απογοήτευσης διεκτραγωδεί η λαϊκή ποιήτρια του Γλινάδου Βαρβάρα Σέργη, που είναι παραδοσιακά ενταγμένη στην αντίθετη παράταξη:
«Είμαστε όλοι ξυπνητοί έως το μεσονύχτι
κι έπειτα μαζευτήκαμε σα ψάρια μεσ’ το δίχτυ.
Τα γόνατά μας τρέμανε, ελύγαν’ η ψυχή μας
κάτω στον ουρανίσκο μας σταμάτησ’ η φωνή μας.
Ο ένας τον άλλο κοίταζε και δίχως να μιλούμε
τον τόπο εσχεδιάζαμε που θελα να κρυφτούμε.
Τα δάκρυα στα μάτια μας δε βλέπαμε να δούμε
βρε και δεν ημπορούσαμε να υπομονευτούμε.
«Υπομονή εγνέφαμε ο ένας με τον άλλο
δεν είδατε πως χάσαμε και μέσα στο Γλινάδο;
Η λύπη καταπλάκωσε απάνω την καρδιά μας
χτυπούσανε τα δόντια μας, δεν ήβγαιν’ η μιλιά μας.
Το ράδιο εκλείσαμε, γιατί ‘χαμε πια σκάσει
ποτέ δεν περιμέναμε το κόμμα μας να χάσει.
Είμαστε μέχρι τα μισά κι ελπίδα είχαμ’ ακόμα
ποτέ δεν περιμέναμε τόση φθορά στο κόμμα.
Να δούμε πια πολιτική, χρόνια θε να περάσουν
οι γέροι θα πεθάνουνε κι οι νέοι θα γεράσουν.
Όλοι τώρα του κόμματος είμαστε πικραμένοι
εμείς που γεννηθήκαμε στο κόμμα βαφτισμένοι…»
Το μετεκλογικό αυτό μοιρολόι και οι υπερβολικοί κοπετοί από τον απλό κόσμο προσδιορίζουν τη σχέση κόμματος –αφέντη και βουλευτή-πάτρωνα με το λαό και πώς λειτουργούσε αυτή πριν 45 χρόνια στη Νάξο.
Τότε θα ερχόταν ο Παπανδρέου να πάρει τη δραχμή της…αγρότισσάς μας , όπως κινδυνολογούσε η ΕΡΕ, και γι΄αυτό ίσως η ποιήτριά μας έβαλε περισσότερο οίστρο και πόνο στη ρίμα της!
Το λαϊκό αυτό στιχούργημα φαίνεται ξένο με τη σημερινή πραγματικότητα, δείχνει όμως τη σχέση κομμάτων και κοινωνίας, την πρόσληψη της πολιτικής ήττας, την ανάγκη να ενδυναμωθεί η κοινωνία των πολιτών και να οικοδομήσει μια άλλη σχέση με την πολιτική.
Ξαναδιαβάζοντας αυτό το στιχούργημα, βρίσκω κάποιες αναλογίες με το σήμερα.
Για τους …αριθμολόγους αναλυτές
Ρήγας, Παπαμανώλης, Βρούτσης....
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009
Ο Λαός έχει και μνήμη και κρίση, τα κόμματα έχουν;
- Δεν πρόκειται για απλή εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία.
- Δεν πρόκειται για μια απλή νίκη του ΠΑΣΟΚ ή μια απλή ήττα της ΝΔ.
- Δεν πρόκειται για μια στάσιμη καταγραφή της πολιτικής απουσίας της Αριστεράς.
Πρόκειται για ένα μήνυμα:
- Η πολιτική να ασκείται με όρους πολιτικής και όχι με επικοινωνιακούς τρόπους
- Η πολιτική να μετριέται με μεγέθη και όχι με προθέσεις
- Η στείρα καταγγελία αν είναι αποστασιοποιημένη από την πολιτική αναιρεί και την ουσία των καταγγελιών.
- Οι πολίτες θέλουν ελπίδα, όραμα και συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις.
Τώρα την πολιτική ηγεμονία και ευθύνη την έχει το ΠΑΣΟΚ, ελπίζουμε, είμαστε θετικοί στο σοφό μήνυμα των εκλογών και παράλληλα απέναντι και κριτικοί σε κάθε πολιτική που αναπαράγει το παρελθόν.
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009
ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ …ΓΟΥΡΝΑ
και μετεκλογική διαδικασία
είχε πάντοτε
και τη λαογραφική όψη της.
Αυτήν προσπάθησε να ερευνήσει ο λαογράφος(και επ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Θράκης σήμερα) Μανόλης Σέργης στο βιβλίο του «Λαογραφικά των εκλογών(1920-1981) από ένα ναξιώτικο χωριό», το Γλυνάδο.
Το βιβλίο εκδόθηκε το 1998.(Κάθε ναξιώτικο χωριό έχει την εκλογική του παράδοση, κοινές αναφορές και ιδιαιτερότητες, που μπορείτε να μας τις θυμίσετε ή να τις αποκαλύψετε).
Σχετικά με τις παροιμίες που έχουν αφορμή τις εκλογές, παρατηρεί ότι όλες εκείνες που κορφολόγησε έχουν σχέση με τη μεταπήδηση από κόμμα σε κόμμα (διακομματικές ροές ψηφοφόρων θα έλεγαν οι σημερινοί δημοσκόποι) και η απόσταση έργων και λόγων των πολιτικών, συμπεριφορές και νοοτροπίες που υπάρχουν και σήμερα, χωρίς να είναι φορτισμένες όσο παλιότερα με ηθική απαξία.
«Τέτοιες φράσεις είναι- γράφει ο Σέργης
«όπου γέρνει η μπελάτζα, κλίνει ευτός πάντα»,
«απ΄ όπου φυσά ο αέρας υρίζει»,
«ευτός είναι ανεμοδούρα»,
«ευτοί είναι κούνιες»,
«ευτός είναι τσι γούρνας» κ. ά..
«Γούρνα» είναι γενικά στο χωριό οποιαδήποτε κοιλότητα, μέσα στην οποία μπορούν να φάνε π.χ. ή να πιουν ζώα.. Εδώ υπονοείται σαφέστατα η γούρνα του χοίρου και σημαίνει μεταφορικά «τα προσωπικά οφέλη»
(Για τη γούρνα ο Νικηφόρος Μανδηλαράς έγραφε ότι πολιτικά χρησιμοποιούσε ο ναξιακός λαός αυτή τη λέξη για να τονίσει τη ρεμούλα της ασυδοσίας.
«Οι ενδιαιτώμενοι εις την γούρνα με την παμφάγον λαιμαργίαν των γνωστών τετραπόδων, επέδειξαν πλήρη περιφρόνησιν και εξοργιστικήν αναλγησίαν προς τον πεινώντα λαόν, τον οποίον μετά μανίας ελεηλάτησαν»)
«Η στάση αυτή-συνεχίζει ο Σέργης-να «φιλούνε κατουρημένες ποδιές» δεν συμβιβάζεται με ανθρώπους που «είναι βαφτισμένοι στο κόμμα», με ανθρώπους που είναι «ποτισμένοι στο κόμμα», αφού γι’ αυτούς(σε ορισμένη τουλάχιστο περίοδο της πολιτικής ζωής του χωριού) αφορισμοί του τύπου «το κόμμα είναι θρησκεία», «το κόμμα τόχω θρησκεία», «θα το δώκω δαγκωτό» χαρακτήριζαν την «πολιτική σκέψη» τους…
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παροιμιακή φράση αξίζει να σχολιαστεί…Είναι η φράση «η κάρπη είναι κάρπικη», που σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων το τελικό αποτέλεσμα που θα βγεί απ’ αυτήν.(Σ.Σ. Σήμερα κάτι παραπάνω ξέρουμε, με τη… βοήθεια πάνω από 30 εταιρειών έρευνας της κοινής γνώμης).
Τον ίδιο «αγνωστικισμό» εξέφραζαν με το δίστιχο:
«όχι» να ρίχνεις το πρωί και «ναι» νάναι το βράδυ,
το οποίο μάλλον είναι εμπνευσμένο από πανελλήνιο αντίστοιχο, ως λαϊκό «ποιητικό αποτέλεσμα» για την πολιτική πρακτική της «αλήστου μνήμης» επταετούς δικτατορίας του 1967.
Πάντως αξίζει να εντοπίζουμε εκτός από τη θυμοσοφική της αξία και τη λαϊκή επινόηση της παρετυμολογίας της προηγούμενης φράσης από το επίθετο «κάρπικος». Λέγεται «κάρπη» επειδή μ’ αυτήν μπορείς να ξεγελάσεις, να κάνεις μ’ αυτήν «κάρπικη» κάθε σου υπόσχεση».
καλορίζικο
http://politistikosdrymaliasnaxou.blogspot.com/
Ένας σοβαρός καπιταλισμός στην Ελλάδα της μιζέριας θα φαντάζει ως ανατροπή και επανάσταση!!!
Δεν μπορεί να γίνει μόνο με διοικητικά μέτρα, παράλληλα προϋποθέτει διαζύγιο με τις ασκούμενες μέχρι σήμερα πολιτικές.
Ο λόγος είναι ότι προαπαιτείται φορολογική συνείδηση και η οποία δεν υπάρχει για τον απλό λόγο ότι ο πολίτης δεν βλέπει που πάνε οι εισφορές του και κατ επέκταση γιατί να αποχτήσει τέτοια συνείδηση. Και στο κάτω-κάτω έχει δίκιο.
Επομένως η επίλυσή του είναι βαθειά πολιτική και προϋποθέτει:
-Κοινωνική δικαιοσύνη
-Διαφάνεια στη διαχείριση των δαπανών
-Αξιοκρατία σε όλο το δημόσιο
-Αισιοδοξία και προοπτική για τους νέους
-Φανερούς και μετρήσιμους στόχους για το που πάμε
-Με λίγα λόγια όραμα για όλους
Όλα αυτά όμως συνθέτουν μια άλλη λειτουργία του συστήματος.
Όταν λοιπόν παταχθεί η φοροδιαφυγή θα σημαίνει πως άλλαξε το πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε από την απελευθέρωση και ελάχιστα είχε βελτιωθεί ποιοτικά μέχρι σήμερα.
Θα σημαίνει πως περάσαμε, από το σύστημα των διαπλεκόμενων των κουμπάρων και του κράτους λάφυρο, στη λειτουργία για πρώτη φορά ενός σοβαρού καπιταλισμού.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, απέναντι στη μίζερη πολιτική αυτό θα φαντάζει ανατροπή και επανάσταση!!!
Στέφανος Ροδινός
srodinos@gmail.com
Κι εμείς ψηφίζουμε
Θα βρούμε ελπίζουμε την ευκαιρία και κάποιο PC να κάνουμε αναρτήσεις. Όποιος όμως έχει κάτι ενδιαφέρον μπορεί να το στείλει στο e-mail του Blog και κάτι θα γίνει.
Ευχόμαστε επιτυχία στους υποψήφιους και καλό ψήφο στους πολίτες.
Μία και καμία…
ή σχεδόν τίποτα δεν θα αλλάξει…
“δεν υψώσαμε από νάιλον σημαία πλαστική…”
απλά κρατήσαμε .. μικρό καλάθι.
513 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

Ο αριθμός εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους των Κυκλάδων είναι 121.892.
513 περισσότεροι από τις εκλογές του 2007(0,42% αύξηση).
Το ποσοστό των γυναικών είναι 50,9%, ενώ οι νέοι εκλογείς είναι 2756.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι 17.904 των εγγεγραμμένων είναι 18-29 ετών και 39.105 πάνω από 66 ετών.
Το πολιτικό ταξίδι του Γιάννη Πρωτονοτάριου στις Κυκλάδες
“Περιδιαβαίνοντας τα κυκλαδονήσια 3 βδομάδες τώρα, διαπιστώνει κανείς πόσο αναντικατάστατη είναι η απ' ευθείας συζήτηση με τον κόσμο.
Η έγκυρη ενημέρωση, η ζωντανή αντιπαράθεση, που τόσο πολύ απουσιάζουν στις τελευταίες προεκλογικές εκστρατείες, αναδεικνύονται σε σημαντικό στοιχείο της Δημοκρατίας.
Πάρα πολλοί συμπατριώτες μου στις Κυκλάδες ελάχιστα γνωρίζουν για τη δράση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τα προβλήματά τους.
Μου δόθηκε η ευκαιρία λοιπόν να τους ενημερώσω για τη συμπαράσταση του ΣΥΡΙΖΑ στα προβλήματα των εργαζομένων του Νεωρίου στη Σύρο. Για τις επανειλημμένες αναφορές του στη Βουλή για το συγκοινωνιακό πρόβλημα ιδιαίτερα των μικρών νησιών.
Για την προβολή από το ΣΥΡΙΖΑ της αναγκαιότητας ανέλκυσης του Sea Diamond. Για τα κέντρα υγείας που υπολειτουργούν, για τους ΧΥΤΑ που λείπουν, για το χωροταξικό που όλο εξαγγέλλεται και όλο αναβάλλεται.
Οι Κυκλαδίτες κατανοούν έτσι πως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αδιάκοπα στο πλευρό τους σε κάθε διεκδίκηση της λύσης των προβλημάτων τους. Γι' αυτό όλο και περισσότεροι από αυτούς είναι διατεθειμένοι να τον στηρίξουν σ' αυτές τις εκλογές και να συμβάλουν κι αυτοί στην ισχυρή παρουσία του στη νέα Βουλή.”
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ, Καθηγητής στο ΕΜΠ και υποψήφιος βουλευτής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ
(Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 2 Οκτωβρίου)
Tη Δευτέρα αυτό το φαινόμενο θα έχει… εκλείψει
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Με βάση πάντως τον νέο εκλογικό νόμο, το τοπικό αποτέλεσμα και μόνο θα καθορίσει την κατανομή των τριών εδρών, με το πρώτο κόμμα να αποσπά τις δύο
Η κατάτμηση της περιοχής του Αιγαίου σε πέντε ολιγοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, καθώς και οι ιδιαιτερότητες του εκλογικού νόμου, καθιστούν σχετικά προβλέψιμη την κατανομή των εδρών σε Λέσβο και Χίο, αλλά τελείως αβέβαιη στις υπόλοιπες τρεις: στις Κυκλάδες και τη Σάμο θα εξαρτηθεί από το ποιο κόμμα θα αναδειχτεί τοπικά πρώτο, ενώ στα Δωδεκάνησα μια πτώση της Ν.Δ. αισθητά κάτω από το όριο του 40% είναι ενδεχόμενο να μετατρέψει το σημερινό 3-2 υπέρ της Ν.Δ. σε 4-1 υπέρ του ΠΑΣΟΚ.
Στόχος του ΠΑΣΟΚ η ανατροπή
Το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε ένα από τα χειρότερα ποσοστά του στην αναμέτρηση του 2007, με αποτέλεσμα η κατανομή των εδρών να παραμείνει 2-1 υπέρ της Ν.Δ. Το κλίμα σε αυτές τις εκλογές δείχνει πως αυτή η εικόνα μπορεί να αναστραφεί.
Ν.Δ. Μετά την απόφαση της βουλευτού Άριας Μανούσου-Μηνοπούλου (2η με 8.743 σταυρούς) να μη θέσει ξανά υποψηφιότητα, το «παρών» στο ψηφοδέλτιο δίνουν ο έτερος βουλευτής Γιάννης Βρούτσης (1ος με 9.825) και ο παλαιός πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Σταμάτης Μαύρος (4ος με 6.554).
Νέα πρόσωπα είναι ο Κωνσταντίνος Απέργης, δημοτικός σύμβουλος Ερμούπολης, ο Χρήστος Καφτηράνης , εκπαιδευτικός και στέλεχος της Ν.Δ. στις Κυκλάδες, και η Αργυρώ Φίλη-Πετροπούλου , πρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Γραφείων στην Ελλάδα.
ΠΑΣΟΚ. Ο βουλευτής και πρώην νομάρχης Παναγιώτης Ρήγας (1ος με 14.896 σταυρούς) και ο πρώτος επιλαχών Γερμανός Καπίρης (2ος με 5.772) κατέρχονται και αυτή τη φορά. Στις λοιπές θέσεις βρίσκονται η νομαρχιακή σύμβουλος και αναπληρώτρια γραμματέας της Ν.Ε. Σοφία Θεολογίτου, ο αντινομάρχης Κυκλάδων Γιώργος Παπαμανώλης και η νομαρχιακή σύμβουλος από την Άνδρο Δέσποινα Τούντα.
ΚΚΕ. Με τους υποψηφίους του 2007 συμμετέχει και φέτος το ΚΚΕ. Στο ψηφοδέλτιο είναι ξανά ο Βαγγέλης Σιγάλας (1ος με 1.146 σταυρούς), η Ευδοκία Ψαρρά (2η με 1.004), ο Μάκης Πρωτόπαππας (3ος με 502), ο Κώστας Ροκονίδας (4ος με 407) και ο Χάρης Ζεπάτος (5ος με 403).
ΣΥΡΙΖΑ. Μόνον ο πρώτος σε σταυρούς νομαρχιακός σύμβουλος Νίκος Συρμαλένιος από τη Μήλο (1.182 σταυροί) μετέχει εκ νέου, ενώ οι άλλοι υποψήφιοι είναι ο αρχιτέκτονας Μανώλης Ισιγώνης, η ελεύθερη επαγγελματία Γιούλα Μπίρμπα, ο καθηγητής του ΕΜΠ Γιάννης Πρωτονοτάριος και ο δικαστικός επιμελητής Παύλος Χρυσαφίδης. ΛΑΟΣ. Την επιλογή του στο πρόσωπο του Ευστράτιου Ευστράτιου και του Γιάννη Μπουλμέτη επιβεβαίωσε ο ΛΑΟΣ, που εμφανίζει το ψηφοδέλτιό του αυτή τη φορά με νέους υποψηφίους τους Νίκο Αλυφαντή, Βαρβάρα Βρούστη και Δημήτρη Γαβαλά.
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ. Οι τρεις πρώτοι σε σταυρούς των προηγούμενων εκλογών είναι ξανά υποψήφιοι, οι Πόπη Παρασκευοπούλου, Στέλιος Ευριπιώτης και Πέτρος Νικολαΐδης . Νέος υποψήφιος: ο Φραντζέσκος Καλλιβρούσης.
ΤΑ ΝΕΑ, Ανάλυση: Ηλίας Νικολακόπουλος - Ρεπορτάζ: Νικολέττα Μουτούση
Εκλογο-λαογραφικά Κυκλάδων
Ενδιαφέρουσα και επίκαιρη η έρευνα του kykladesnews για τα λαογραφικά των Κυκλάδων
Δωροδοκίες ψηφοφόρων με μπακαλιάρο, σαρδέλες και κρασί, αγοραία πλειοδοσία στην Ερμούπολη για τις ψήφους Μυκονίων εργατών, τα σφάγια που διέθεταν στους ψηφοφόρους που στήριζαν τους εκλεκτούς τους οι τσελιγκάδες, οι συμπλοκές των αντιμαχόμενων πλευρών, οι μάχες της σκηνοθεσίας, ο ρόλος των κλακαδόρων και των χασομέρηδων, η κάλπη με τα σφαιρίδια, οι περιπαικτικές ρίμες.
Οι εκλογές άλλοτε, μέσα από εφημερίδες, λαογραφικά κείμενα και ιστορικά ντοκουμέντα με πολλά στοιχεία που έμειναν απαράλλαχτα έως τις μέρες μας.
«Υπόθεσε, φίλε, ότι σ' εκυρίευσε και σε έξαφνα η φιλοδοξία του Γιαννάκου του Χαρτουλάριου, ότι επεθύμησες να γίνης δήμαρχος, βουλευτής, διά να υπηρετήσης το έθνος. Διά να επιθυμήσης τούτο, σημείωσε, πρέπει να είσαι χορτάτος. Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων, η λαιμαργία είναι των πεινασμένων το νόσημα».
«Χαλασοχώρηδες»
Οι εκλογές όπως τις περιγράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στους «Χαλασοχώρηδες». Η ψυχολογία των ψηφοφόρων και των υποψηφίων σε εποχές που καθημερινά προβλήματα βασάνιζαν περισσότερο τους πολίτες.
«Την ημέρα της εκλογής πώς απαιτείς να υπάγη άνθρωπος, όστις θα ψαύη την κοιλίαν του ως έγχορδον όργανον, άνθρωπος, όστις δεν θα έχη την δύναμιν να ίσταται και να βαδίζη, πώς απαιτείς τοιούτος άνθρωπος να υπάγη να ψηφοφορήση εις την κάλπην σου, και να σου δώση μάλιστα λευκήν ψήφον; Φυσικόν είναι, αφού θα λάβη τον κόπον προς χάριν σου, να του δώσης τουλάχιστον να φάγη δι' εκείνην την ημέραν».
Όσο για τη δωροδοκία: «Εάν δεν του δώσης χρήματα», συνεχίζει ο Σκιαθίτης διηγηματογράφος, «θα του προσφέρης γεύμα. 'Η θα του στείλης κατ' οίκον βακαλιάρον και σαρδέλλες και οίνον. Δωροδοκία και τούτο. Εάν δεν σπεύσης εγκαίρως συ, θα σε προλάβη ο αντίπαλός σου, όστις θα φορή τον κόθρονον της φιλανθρωπίας αμφιδεξιώτερον».
Χρηματιστήριο!
Οι καταγραφές για τη συμπεριφορά του απλού ψηφοφόρου, αλλά και των οργανωμένων οπαδών κομμάτων και ομάδων επιβεβαιώνουν όσα στοχαστικά και σαρκαστικά περιγράφει ο Παπαδιαμάντης.
Πιο ωμή είναι η είδηση σε εφημερίδα της Άνδρου του 1883:
«Εν τη αγορά Ερμουπόλεως ενηργήθη πεισματώδης πλειοδοσία επί των ψήφων Μυκονίων εργατών δημοτών Μυκόνου. Την πρωΐαν της Τρίτης ήρξατο το άνοιγμα με δραχμάς 150 η ψήφος, έκλεισε δε το εσπέρας με δραχμάς 250. Η αγοραπωλησία των ψήφων δεν διέφερεν των εν τοις χρηματιστηρίοις αγοραπωλησιών των χρεογράφων. Τοσαύτη υπήρχε ζήτησις».
Στην Άνδρο, επίσης, στην ίδια εφημερίδα του 1879 διαβάζουμε: «Ο αλιεύς κ. Β. μεταβάς εις Α. κατά την ημέραν των εκλογών είδε τους υπό τον εκεί μεταβάντα ενωμοτάρχην κ. Σκεπ. τρεις στρατιώτας να διώκωσι διά τουφεκισμών 35 εκλογείς πορευομένους ίνα ψηφίσωσιν, ενώ έτεροι οπλοφόροι υπό τον Σ. Κ. ενεδρεύοντες εις υψηλάς θέσεις διά λιθοβολισμών διεσκόρπισαν πλείστους όσους πορευομένους επίσης, όπως δώσωσι την ψήφον των».
«Εις το περιτύλιγμα»
«Εγκύπτοντας "εις βαθείαν των πραγμάτων μελέτην"», μας είπε η Αικατερίνη Πολυμέρου Καμηλάκη, διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, «είδα τα περί εκλογών παλαιά και νέα, ελάχιστα διαφέροντα, ενδεχομένως εις το περιτύλιγμα, πιο συμπαθητικά και ανθρώπινα. Έτσι σταχυολογώ κάποια: Στον Αστακό Ξηρομέρου, αν, κάποιος τσέλιγκας ενδιαφερόταν για κάποιον υποψήφιο βουλευτή ή δήμαρχο κατέβαινε την ημέρα της ψηφοφορίας από το πρωί με τον ακόλουθό του, που του κρατούσε το άλογο και 2-3 ακόμη παρακολουθούσαν τους ψηφοφόρους του.
Επιπλέον διέθετε πολλά σφάγια για τους ψηφοφόρους του. Μαγείρευαν φαγητά και πήγαιναν οι ψηφοφόροι και έτρωγαν. Αυτό όμως συνέβαινε κι αλλού, έτσι το παρακάτω δίστιχο από τη Νάξο εκφράζει κοροϊδευτικά εις βάρος του χαμένου υποψηφίου τη λύπη του για όσα ξόδεψε:
Κρίμας τα χάσικα ψωμιά και τις βρωμοσαρδέλλες που τάιζεν ο Μενταρές τσοι φίλοι του τις λέρες.
Κι ακόμη:
Μπουρμπούλια, μη ξοδεύεσαι μη χάνεις τα λεφτά σου,
Και δήμαρχος δε γίνεσαι θα χάσεις τα μυαλά σου.
Θα στα φάει ο Ζάχος ούλα και θα μείνεις μι τ' Μουρφούλα (γυναίκα του)».
«Συμπλοκαί»
Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο των εκλογών ήταν και οι συμπλοκές. Ειδήσεις όπως η παρακάτω στην εφημερίδα «Πανθεσσαλική» του Βόλου (1907). «Πρώτη η Πορταριά έδωκε το σύνθημα των εκλογικών συμπλοκών. Την Πορταριά εμιμήθη ο Λαύκος και μετά τον Λαύκον εις τα Τρίκκερι απειλούνται συμπλοκαί μεταξύ των αντιμαχομένων μερίδων καθώς τηλεγραφεί ο δήμαρχος Αιαντίου κ. Νάστος. Εις τα Τρίκκερι η τάξις διεσαλεύθη. Ο εκλογικός φανατισμός και το κομματικόν πάθος εξήφθη επί τοσούτον, ώστε απειλούνται τραγικαί σκηναί. Αστυνομία είναι ανεπαρκής να προλάβη τας ενδεχομένας συμπλοκάς».
Όσο για τις θορυβώδεις και εντυπωσιακές σκηνοθεσίες μεταξύ των άλλων επιστρατεύονταν διάφοροι χασομέρηδες, κουτσαβάκηδες, φωνακλάδες που τους χρησιμοποιούσαν στις συγκεντρώσεις, στις διαδηλώσεις και τις περιοδείες τους για να φωνάζουν «Ζήτω» στον αρχηγό ή τους υποψήφιους και να γιουχαΐζουν τον αντίπαλο.
Αυτούς τους διάλεγαν να έχουν φωνή διαπεραστική, περνώντας τους εξετάσεις και όσους προσλάμβαναν τους πλήρωναν. Από τότε βγήκε η έκφραση «Αυτός δεν κάνει ούτε για ζήτω», προκειμένου να χαρακτηρίσει τον εντελώς άχρηστο άνθρωπο που δεν μπορεί να κάνει ούτε αυτή τη δουλειά.
Στο Βόλο, το κόμμα του Καρτάλη και του Τοπάλη διεκδικούσαν και τα δύο τις ψήφους στη Μακρινίτσα. Έτρεχε άφθονο χρήμα και οι κάτοικοι χωρίζονταν σε δύο στρατόπεδα. Οι οπαδοί του Τοπάλη φώναζαν:
Το κορδόνι θα το σφίξω
Τον Καρτάλη θα τον πνίξω ή
Τοπαλάκη, Τοπαλάκη
Και ψωμί και αλατάκι.
Και των δύο κομμάτων οι οπαδοί φώναζαν με δυνατές φωνές «Κα-τρά-λα-ρος! Το-πά-λα-ρος!»
Το σφαιρίδιο
«Το δικαίωμα ασκούσαν με το σφαιρίδιο», συνεχίζει η Αικατερίνη Πολυμέρου Καμηλάκη. «Ήταν μια μπαλίτσα μολυβένια σε μέγεθος ρεβιθιού, που έριχνε ο ψηφοφόρος στην κάλπη, ορθογώνιο τενεκεδένιο δοχείο χωρισμένο εσωτερικά σε δύο χώρους. Στην πρόσοψη του ενός χώρου έγραφε ΝΑΙ με λευκό χρώμα και τη φωτογραφία του υποψηφίου και στο άλλο με μαύρο χρώμα ΟΧΙ. Στο επάνω μέρος του κουτιού υπήρχε χοάνη που επικοινωνούσε και με τα δύο μέρη.
Ο ψηφοφόρος έβαζε το χέρι και έριχνε με τρόπο το σφαιρίδιο στο λευκό ή το μαύρο. Κατά τη διαλογή το μέτρημα των σφαιριδίων γινόταν με άβακα, τετράγωνη ξύλινη επίπεδη πλάκα με 50 ή 100 θήκες-κοιλότητες που αντιστοιχούσαν στα σφαιρίδια. Γέμιζαν τις κοιλότητες με τα σφαιρίδια και γινόταν η άθροιση. Ακολουθούσαν τα σατιρικά τραγούδια και οι ρίμες:
Φόλα φόλα, καραβιόλα, και μεγάλη καραμπόλα την επήραμε τη φόλα, με τα νούμερά της όλα».
Στο Πήλιο «Παλιά, όταν έβγινι δήμαρχος στ' Τσαγκαράδα γίνονταν εκλογές μι σφαιρίδια. Κάθι υποψήφιος είχε και τη γκάλπη τ'. Η κάλπ' ήταν χουρισμέν' απού μέσα. Στη μια μιριά τα μαύρα σ'ν άλλ' τ' άσπρα. Τα μαύρα ήταν άκυρα. Οποιους ψήφιζε έβαζε το χέρ' μέσα κι έρριχνι του σφαιρίδιου στου μαύρου ή στ' άσπρου. Για αυτό λέγαν τουν μαύρισα.
Άμα δεν έβγαινε κάποιος χτυπούσαν ντενεκέδες έξω από το σπίτι τ'. Οι κερδισμένοι πήγαιναν με νταούλια και ζουρνάδες στους δρόμους και γλεντούσαν. Φτιάχναν και σάτιρες για τους μαυρισμένους. Το κρίμα νά 'χη ο γιατρός, και τ' άδικο ο Κότας, πού 'θελαν για πρόεδρο τσοπάνηδες κι αγρότας.
Αν με ρωτάτε να σας πω την ολομέλεια ούλη π' αφήσανε τα γίδια και πήγαν για συμβούλοι».
«Πού να ξέρω;»
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ;
αλλά φαίνεται προσγειώνεται πολύ ομαλά…
Μεταξύ φήμης και είδησης πλανάται τις τελευταίες ώρες στη Νάξο η πληροφορία ότι ο Γιώργος Ανωμερίτης θα αναλάβει Διοικητής της ΑΤΕ, αν το ΠΑΣΟΚ σχηματίσει κυβέρνηση την ερχόμενη εβδομάδα.
Ο λαός δεν ξεχνά, ή … μήπως ξεχνά;
της προεκλογικής περιόδου έλαμψε ο
«πολιτικός πολιτισμός».
Τη Δευτέρα ανοίγουμε καινούρια σελίδα.
Σήμερα και κατ’ αποκλειστικότητα σας φανερώνουμε τους κρυφούς άσους που θα ρίξουν οι δύο μονομάχοι στη μάχη.
Υπέρ της συνεργασίας του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ τάσσεται ο Λεωνίδας Κύρκος
«Φτάσαμε σε κρίσιμο σημείο. Όσοι πιστεύουν ότι μπορεί να ανοίξει ένας δρόμος προς τη συνάντηση των δύο μεγάλων προοδευτικών ρευμάτων της ελληνικής πολιτικής ζωής, ας ενθαρρύνουν τις πρωτοβουλίες που εκδηλώνονται σε αυτήν την κατεύθυνση» δήλωσε ο κ. Κύρκος στο Mega.
«Τα πράγματα είναι ωριμότερα από όσο ποτέ άλλοτε. Η ιστορία δεν θα δικαιολογήσει ούτε δισταγμούς, ούτε αντιδράσεις. Για άλλη μία φορά το πρόταγμα είναι: Τόλμη, περισσότερη τόλμη» κατέληξε το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς.
Ο κ. Λεωνίδας Κύρκος είχε εκφράσει πολύ προ της προκήρυξης των εκλογών την άποψη ότι «υπάρχει η δυνατότητα να σχηματιστεί προοδευτική κυβέρνηση ριζοσπαστικής αλλαγής, ανάμεσα κυρίως σε δύο κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ)».
Ήταν εξάλλου ανάμεσα σε εκείνους που είχαν εκφράσει τη γνώμη ότι «το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του» και ότι ο ΣΥΝ έπρεπε να αποχωρήσει από το συμμαχικό σχήμα.
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1059371&lngDtrID=244
O ΣΥΡΙΖΑ στις Κυκλάδες
"Στις Κυκλάδες όλα αυτά τα χρόνια, αγωνιστήκαμε μέσα από τη Βουλή, την Ευρωβουλή, την Τοπική Αυτοδιοίκηση για όλα τα μεγάλα και μικρά προβλήματα των νησιών μας", υπενθύμισε ο Νίκος Συρμαλένιος, καλώντας του πολίτες "χωρίς ταλαντεύσεις να εμπιστευθούν, να ψηφίσουν το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, για μαχητική αντιπολίτευση στα σκληρά μέτρα που έρχονται, για αριστερά δυναμικών πρωτοβουλιών και εναλλακτικών προτάσεων, για να δυναμώσει η φωνή των κινημάτων μέσα στη Βουλή".
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η παρέμβαση του Μανώλη Ισιγώνη, ενώ ο Παύλος Χρυσαφίδης, αναφερόμενος στα προβλήματα των Κυκλάδων, μεταξύ άλλων, ζήτησε:
-Αμεσα λύση στα προβλήματα της υγείας. Αγώνας εναντία στην υποστελέχωση των Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας και του ανεπαρκούς εξοπλισμού. Αγώνας μαζί με το προσωπικό του χώρου υγείας ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας τους και να πληρώνονται έγκαιρα τα δεδουλευμένα τους. Μόνιμη πίεση για πλήρως στελεχωμένη βάση του ΕΚΑΒ στις Κυκλάδες.
-Αμεση προτεραιότητα στην παιδεία. Σχολικές αίθουσες επαρκείς και ασφαλείς. Στελέχωση όλων των κενών με εκπαιδευτικούς που θα είναι πράγματι στη θέση τους.
ΧΥΤΑ σε όλα τα νησιά. Η ανακύκλωση, όπως επιτυχώς άρχισε να εφαρμόζεται στη Σύρο, Πάρο και αλλού, να βελτιωθεί και να επεκταθεί σε όλα τα νησιά.
-Τα λιμάνια να πάψουν να είναι επικίνδυνα για τα πλοία, όπως επανειλημμένως επισημαίνει σε εκθέσεις της η Ένωση Πλοιάρχων.
-Άμεση ανέλκυση του Sea Diamond. Είναι εγκληματική κάθε ημέρα καθυστέρησης για την ανέλκυση του.
Λύση στο πολεοδομικό της Ερμούπολης, βάσει του νόμου και του συντάγματος και όχι με χαριστικές ρουσφετολογικές διατάξεις που θα διατηρήσουν τα προβλήματα.
-Η σύνδεση των νησιών μας μεταξύ τους να γίνεται με κριτήρια εξυπηρέτησης όλων των νησιωτών και όχι όπως βολεύει τους ακτοπλόους. Δωρεάν εισιτήρια για τους μόνιμους κατοίκους στα επιδοτούμενα αδρά από το κράτος πλοία. Καθιέρωση του μεταφορικού ισοδύναμου στις άλλες γραμμές.
Στη συνέντευξη τύπου, απέστειλαν χαιρετισμούς οι υποψήφιοι βουλευτές Κυκλάδων, Γιούλα Μπίρμπα και Γιάννης Πρωτονοτάριος, καθώς επίσης και η Δέσποινα Νάζου, καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές του 2007.
ΟΙ «ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ» ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ;
τα λέει όλα με λακωνικό τρόπο.
Με τίτλο «Διαπλοκή και εξουσία» σημειώνει:
«Μερικές φορές η κοινωνία αντιλαμβάνεται πράγματα πολύ πριν τα αντιληφθεί το πολιτικό κατεστημένο της χώρας.
Κλασικό παράδειγμα το πόσο πολιτικά θανατηφόρα μπορεί να καταστεί η στήριξη της διαπλοκής σε ορισμένους πολιτικούς.
Ο Κώστας Καραμανλής εξελέγη παντοδύναμος πρωθυπουργός έχοντας απέναντί του όλα τα διαπλεκόμενα συμφέροντα της χώρας. Η δημοφιλία της κυβέρνησής του άρχισε να μειώνεται, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, από την ώρα που κορυφαίοι υπουργοί του «αγκαλιάσθηκαν» σφιχτά και προστατευτικά από τη δημοσιογραφία του επιχειρηματικού συμφέροντος.
Ο Γιώργος Παπανδρέου έχασε πανηγυρικά όταν στηρίχθηκε από το ίδιο σύστημα το 2004, αλλά κέρδισε και επιβίωσε στη μείζονα εσωκομματικά μάχη όταν το ίδιο σύστημα θέλησε να τον ξεγράψει.
Τα δύο αυτά παραδείγματα, και πολλά άλλα ήσσονος σημασίας, θα μπορούσαν να έχουν μέγιστη εκπαιδευτική σημασία για τους εκούσιους ή και ακούσιους «πελάτες».
Τελικά εμείς θα ψηφίσουμε ή τα… κανάλια;
αυτοδύναμη κυβέρνηση,
καθαρή διαφορά του πρώτου από τον δεύτερο.
Το έτερο εξαπτέρυγο ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Καψαμπέλης, ανακήρυξε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και αύριο το βράδυ θα μοιράσει και υπουργεία.
Δικαιολογημένα θα ρωτήσετε γιατί αυτή μας η αναφορά.
Το γράφουμε γιατί παράλληλα με το «αποκαλυπτικό δελτίο» υπήρχε το ματς του Παναθηναϊκού, το σήριαλ « η πολυκατοικία» και 5 στις 10 τηλεοράσεις έπαιζαν… Παπαγιάννη.
αλλά μήπως πρέπει να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε;
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009
ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΠΝΕΥΣΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
στο Μουσείο Μπενάκη και στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων
Σάββατο 10 & Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009
Οι Παγκυκλαδικές Μουσικές Συναντήσεις Λαϊκών Πνευστών έχουν καθιερωθεί πλέον ως ένας επιτυχημένος πολιτιστικός θεσμός, με πρωτοβουλία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων σε συνεργασία με το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων.
Ξεκίνησαν το 2002 στην Κέα και συνεχίστηκαν σε ετήσια βάση, κάθε φορά και σε διαφορετικό νησί των Κυκλάδων.
Η φετινή 8η Παγκυκλαδική Συνάντηση, που είχε προγραμματιστεί για το τέλος Σεπτεμβρίου στην Κέα και στη Σέριφο, δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί λόγω των εκλογών. Έτσι, πολλοί από τους οργανοπαίκτες και τους πιστούς ακροατές του ήχου των λαϊκών πνευστών θα συναντηθούν το επόμενο Σαββατοκύριακο (10 και 11/10) στην Αθήνα για ένα διήμερο αφιέρωμα με μουσικές και προβολές ταινιών-ντοκυμαντέρ.
Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, στις 7:30 μ.μ., στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) θα γίνει η πρώτη προβολή της ταινίας «Τα λαϊκά πνευστά του Αιγαίου», ένα ντοκυμαντέρ του Πάνου Καρκανεβάτου με την επιστημονική επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα. Είναι μια παραγωγή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων που παρακολουθεί και καταγράφει, μέσα από τις μουσικές συναντήσεις, τους οργανοπαίκτες που παίζουν τα παραδοσιακά πνευστά (τσαμπούνα και σουραύλι) στις Κυκλάδες, τη Σάμο, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη.
Τα όργανα αυτά έχουν μακραίωνη παρουσία στο χώρο του Αιγαίου ήδη από την προϊστορική εποχή του Κυκλαδικού Πολιτισμού και θεωρείται ότι αποτελούν τη μήτρα της παραδοσιακής νησιωτικής μουσικής. Παρ’ όλ’ αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες απειλούνται με εξαφάνιση λόγω της επικράτησης του βιολιού και του μοντέρνου «νησιώτικου» ρεπερτορίου.
Έτσι, οι «Μουσικές Συναντήσεις» επιδιώκουν να φέρουν σε επικοινωνία τους, συχνά αγνοημένους, οργανοπαίκτες-θεματοφύλακες του παραδοσιακού ύφους και ήθους, να τους δώσουν την ευκαιρία ν’ ανταλλάξουν γνώσεις και εμπειρίες, να επιδείξουν τη δεξιοτεχνία τους και ν’ αποκτήσουν κίνητρα για τη διάδοση και συνέχιση της παράδοσής τους.
Μετά την προβολή της ταινίας, ο ήχος της τσαμπούνας θα δώσει τον τόνο για ένα μικρό νησιώτικο γλέντι στο αίθριο του μουσείου Μπενάκη.
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, στις 12:00, στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη (Διογένους 1, Πλατεία Αέρηδων, Πλάκα) θα γίνει η πρώτη προβολή τριών ταινιών μικρού μήκους: «Τα Χοιροσφάγια της Μυκόνου», και «Η τσαμπούνα στην Άνδρο»«Οι κουδουνάτοι στη Νάξο». Σε σκηνοθεσία του Πάνου Καρκανεβάτου με την επιστημονική επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα, τα ντοκυμαντέρ αυτά προέρχονται από επιτόπιες έρευνες και καταγραφές που πραγματοποιήθηκαν στις Κυκλάδες στο περιθώριο των Συναντήσεων Λαϊκών Πνευστών. Η παραγωγή των ταινιών έγινε από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων.
Μετά την προβολή, θ’ ακολουθήσειμικρό γλέντι στον κήπο του Μουσείου.
Από τα “κουκιά” και τον “εξοστρακισμό”, στην… ψηφιακή ψήφο

Στην αρχαία Αθήνα η ανάδειξη των βουλευτών επί Σόλωνα γινόταν με εκλογή, ενώ, μετά τις μεταρρυθμίσεις του πολιτεύματος από τον Κλεισθένη, με κλήρωση.
Ως κλήροι χρησιμο-
ποιούνταν λευκοί και μαύροι κύαμοι (κουκιά), οπότε ο υποψήφιος, αν το κουκί ήταν άσπρο, είχε κάθε λόγο να χαίρεται, αλλιώς τα έβαφε «μαύρα». Από κει προέρχεται και η φράση «κουκιά μετρημένα».
Επίσης, σε ψηφοφορίες για τους εκτοπισμούς πολιτών –τους γνωστούς οστρακισμούς ή εξοστρακισμούς– χρησιμοποιούσαν ως ψηφοδέλτια όστρακα, δηλαδή τεμάχια ή θραύσματα πήλινων αγγείων, πάνω στα οποία κάθε πολίτης χάραζε το όνομα εκείνου που θεωρούσε ότι έπρεπε να εξοριστεί.
Στη νεότερη Ελλάδα από το 1864 μέχρι το 1926 οι ψηφοφόροι ψήφιζαν στις βουλευτικές εκλογές με το σύστημα των σφαιριδίων. Έριχναν δηλαδή σε σιδερένιες κάλπες που ήταν χωρισμένες σε δύο μέρη (ΝΑΙ και ΟΧΙ) μεταλλικά σφαιρίδια, είτε προς την πλευρά του ΝΑΙ είτε προς την πλευρά του ΟΧΙ. Από κει προήλθε και η φράση «καλό βόλι». Χάρτινα ψηφοδέλτια χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1912 στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, ενώ σε βουλευτικές εκλογές χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1920, στη Θράκη και στο μέτωπο της Μικράς Ασίας.
Σε λίγα χρόνια, αφού διασφαλιστεί η μυστικότητα και μοναδικότητα της ψήφου, ίσως έχουμε την ηλεκτρονική ψηφοφορία.
Έτσι τα σημερινά εκλογικά ήθη και έθιμα θα γίνουν παρελθόν. Οι πολιτικές νοοτροπίες και συμπεριφορές θα είναι αντικείμενο της λαογραφίας και των κοινωνικών επιστημών και η…μαγεία και μυσταγωγία της εκλογικής διαδικασίας θα αποκτήσει άλλα χαρακτηριστικά.
Θα “επανιδρύσουν” λένε το… "ναυάγιο"…

Είναι πλέον φανερό ότι η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ λειτουργεί σαν «ρεμπέτ ασκέρι». Άτακτα εγκαταλείπουν το σκάφος, κάτω από το βάρος των ευθυνών, της ανικανότητάς τους και όχι μόνο…
Από την άλλη μεριά το ΠΑΣΟΚ, βρήκε ελεύθερο γήπεδο και ξανοίχτηκε επικίνδυνα. Ξέχασε πολύ γρήγορα ότι στα 20 χρόνια που κυβερνούσε, έπαιζε χωρίς αντίπαλο και το μόνο που κατάφερνε ήταν να βάζει αυτογκόλ…
«επανάσταση στο κράτος».
Ακούσαμε για «ασυμβίβαστο ανάμεσα στο κράτος και το κόμμα, για ανάδειξη «των άριστων και όχι των αρεστών», για τον αποκλεισμό κάθε πρόθεσης για ρεβανσισμούς, τη δημιουργία νέου υπουργείου Περιβάλλοντος, την αυτονόμηση ή συγχώνευση άλλων όπως των Οικονομικών, προστασίας του πολίτη, Υποδομών….»
Ακούσαμε ότι λεφτά υπάρχουν και το νερό θα μπει στ’ αυλάκι σε 100 μέρες…
Επειδή πιστεύουμε ότι ο κ. Πάγκαλος, η κ. Παπανδρέου…. όπως και ο κ. Μαρκογιαννάκης δύσκολα αλλάζουν, όχι απλώς επιφυλασσόμαστε, τρέμουμε στην ιδέα ότι γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα κληθούμε να πληρώσουμε τα σπασμένα…























+a.jpg)












